Στις δύσκολες ώρες που περνάμε, σε Σένα καταφεύγομε. Εσένα ικετεύομε Παναγία Μητέρα μας.
Την ώρα που οι φλόγες έζωσαν και ζώνουν την πόλη μας, οι φλόγες τις οποίες που άναψαν ανίερα και βδελυρά χέρια, την ώρα που καταστρέφονται οι περιουσίες των παιδιών Σου.
Την ώρα που όλοι έχουν ριχτεί στη μάχη για να σβήσουν την κόλαση του πυρός· Την ώρα που οι Πυροσβέστες, οι Αστυνομικοί, οι Εθελοντές, η Πολιτική Προστασία, τα παιδιά που με τα εναέρια μέσα κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να σβήσουν το πυρ·
Την ώρα που οι Αρχές και ο σύμπας Λαός αγωνίζονται για να σωθούν ζωές και περιουσίες, η πανίδα και χλωρίδα της γης μας· Τούτη την ώρα σε Σένα κρέμονται οι ελπίδες μας, η ζωή μας, το παρόν και το μέλλον μας.
Τούτη την ώρα της Γιορτής Σου, βοήθησέ μας, βοήθησε την πόλη Σου, την Πατρίδα μας ολόκληρη.
Στήριξε όλους όσοι αγωνίζονται στο μέτωπο της φοβερής φωτιάς. Δυνάμωσε και στήριξε, όλους όσοι είδαν τους κόπους τους να χάνωνται, τα σπίτια τους να καίγωνται, τις Εκκλησίες τους να καταστρέφωνται.
«Άρόν σου τα όμματα, Μαριάμ, και ίδε ευσπλάχνως τους εικόνι σου τη σεπτή, παρεστώτας, Κόρη και σε παρακαλούντας, και πλήρωσον αιτήσεις τούτων, πανύμνητε».
Σήμερα δεν είναι το πλήθος των παιδιών Σου στο Μοναστήρι Σου, γιατί κρατώντας την πανσεβάσμια εικόνα Σου μάχονται με τις φλόγες και Σε παρακαλούν από το μέτωπο της φωτιάς να γίνης αναψυχή και βάλσαμο στις καρδιές, τούτη την ώρα της οδύνης.
«Υπό την Σην ευσπλαχνίαν καταφεύγομεν Θεοτόκε. Τας ημών ικεσίας μη παρίδης εν περιστάσει, αλλ΄ εκ κινδύνων λύτρωσαι ημάς μόνη Αγνή, μόνη ευλογημένη»