Ας είμαι ειλικρινής
εκτός από άπιστος
είμαι και δειλός
ποτέ δε σε κοίταξα στα μάτια
(Ψηλάφιση, Γιάννης Αντιόχου)
Κυριακή σήμερα, του Θωμά η ημέρα, αφού είναι αφιερωμένη σε αυτόν το μαθητή, τον επιφυλακτικό αλλά και καλόβουλο άνθρωπο. Τον πιστό και όχι άπιστο, όπως κάποιοι θεωρούν.
Θωμάς. Ο άνθρωπος που «ψάχνεται». Εκείνος που ερευνά με την ανθρώπινη λογική. Εκείνος που δεν παραμένει στα ένθερμα λόγια των μαθητών που έχουν δει με τα μάτια τους τον Αναστημένο Διδάσκαλο.
Θωμάς. Ο μαθητής που θέλει αποδείξεις και απτά στοιχεία για να πειστεί : «ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω».
Θωμάς. Ο άνθρωπος εκείνος που επί τρία χρόνια ήταν κοντά στο Χριστό ως ακόλουθος και μαθητής βλέποντας θαύματα και σημεία θεϊκά και όμως… αμφισβητεί την Ανάστασή Του, επιμένοντας να ψηλαφήσει τα σημάδια από τα καρφιά στο Σώμα του Σταυρωμένου Ιησού.
Κυριακή του Θωμά. Οκτώ ημέρες μετά τη λαμπροφόρο Ανάσταση και ο Χριστός εμφανίζεται στους τρομαγμένους και κρυμμένους «δια τον φόβον των Ιουδαίων» μαθητές Του.
Ο Κύριος γνωρίζει την «καλή απιστία» του Θωμά, γιʼ αυτό τον καλεί σε μια συνάντηση προσωπική, σε επαφή: «φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος».
Ο Θωμάς δεν είναι ατομικιστής, ούτε επηρμένος. Δεν απορρίπτει, ούτε χλευάζει την πίστη των υπόλοιπων μαθητών, απλά εκπλήσσεται και απορεί. Ο Θωμάς χρειάζεται περισσότερες μαρτυρίες για να πιστέψει στο γεγονός της Ανάστασης.
Ο Θωμάς δε βρίσκεται στο υπερώο όπου «ἦσαν συνηγμένοι» οι μαθητές όταν ο Κύριος εμφανίστηκε πρώτη φορά σε εκείνους, γιʼ αυτό όταν του είπαν ότι είδαν το Χριστό Αναστημένο, εκείνος ζήτησε επίμονα να αγγίξει το Σώμα Του για να πιστέψει.
Ο «άπιστος μαθητής» ζητάει την πίστη που προέρχεται από όλες τις αισθήσεις και ιδιαίτερα από την αίσθηση της αφής. Δε θέλει μόνο να δει (ίσως να είναι φάντασμα), αλλά απαιτεί να αγγίξει με τα χέρια του και ο φιλάνθρωπος Θεός κατʼ οικονομίαν το δέχεται. Έτσι, η μαρτυρία του Θωμά αποτελεί για τους επιγενόμενους ανθρώπους την ισχυρή απόδειξη της αλήθειας του γεγονότος της Εγέρσεως του Ιησού Χριστού.
Ο Θωμάς βλέπει με τα αισθητά μάτια του τον Αναστημένο Χριστό και οι νοητοί οφθαλμοί του αναγνωρίζουν αμέσως τον αγαπημένο του Διδάσκαλο. Αναγνωρίζει τη θεότητά Του και πριν ακόμη τον ψηλαφίσει παρατηρεί τις πληγές που αποδεικνύουν το θάνατό Του και ομολογεί : «ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου!».
Θωμάς. Ο άνθρωπος που εργάζεται με τη λογική. Ο ερευνητής αλλά και ο μεγάλος ομολογητής της Αναστάσεως του Κυρίου. Εκείνος που φώναξε δυνατά: «ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου».
Αγαπητοί μου.
Ο άνθρωπος επιζητεί μαρτυρίες και αποδείξεις για να πιστέψει, γιʼ αυτό και τις περισσότερες φορές χάνεται μέσα στις απαντήσεις που του δίνει η πεπερασμένη λογική του.
Ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να αντικρίσει τον Ίδιο το Θεό στα μάτια των συνανθρώπων του και να τον ψηλαφίσει. Όμως, πρώτα πρέπει να θεραπεύσει, «δια της πίστεως», τις πληγές της αμαρτίας, αρκεί… «να μην είναι άπιστος και δειλός».
Ο Χριστός περιμένει υπομονετικά και τη δική μας ομολογία.
Άραγε, έχουμε αυτήν τη δύναμη της πίστης που εκφράζεται με την καρδιακή αναστάσιμη κραυγή: «ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου;».
Άραγε, η ομολογία μας προς Εκείνον είναι επιφανειακή, δηλαδή «ομολογία χειλέων» ή «απόδειξη καλής απιστίας;».
Ας προσέξουμε! Γιατί… όταν Εκείνος θα αρχίσει να ερευνά την καρδιά μας, τότε θα διαπιστώσει ποιος είναι ο ειλικρινής και ποιος ο προσποιητός, ποιος είναι ο δειλός και ποιος ο ανδρείος, ποιος είναι ο πιστός και ποιος ο άπιστος.
Γιʼ αυτό, ας υπάρξουμε ειλικρινείς… κοιτώντας Τον στα μάτια!