Σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης και ιστορικής μνήμης, η καρδιά του θεσσαλικού κάμπου στράφηκε προς τον πνευματικό της πατέρα, τιμώντας τον πολιούχο και προστάτη της Καρδίτσας, Άγιο Ιερομάρτυρα Σεραφείμ.
Στον φερώνυμο Ιερό Ναό, Μετόχι της ιστορικής Ιεράς Μονής Κορώνης, η τοπική Εκκλησία υποδέχθηκε την εορτή με τον πανηγυρικό Εσπερινό, χοροστατούντος του οικείου Ποιμενάρχη, Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος Τιμοθέου, και συγχοροστατούντος του Μητροπολίτη Γρεβενών Δαβίδ. Παρά την επιθυμία του να παραστεί, ο Μητροπολίτης Νεαπόλεως Βαρνάβας δεν κατέστη δυνατόν να προσεγγίσει την πόλη λόγω των αγροτικών κινητοποιήσεων.
Τον λόγο πήρε ο Μητροπολίτης Τιμόθεος, ο οποίος συνέδεσε αριστοτεχνικά τις μορφές τριών Αγίων που η Εκκλησία προβάλλει αυτές τις ημέρες —της Αγίας Βαρβάρας, του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού και του Αγίου Σεραφείμ— για να καταδείξει τη διαχρονικότητα της αγιότητας.
Εστιάζοντας στο πρόσωπο του τιμωμένου Αγίου, περιέγραψε την πορεία του από το χωριό Πεζούλα και την ανατροφή του από ευσεβείς γονείς, μέχρι την αφιέρωσή του στην Ιερά Μονή Κορώνης και την ανάδειξή του σε Αρχιεπίσκοπο Φαναρίου και Νεοχωρίου.
Ο Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος στάθηκε ιδιαίτερα στο διπλό στεφάνι με το οποίο κοσμήθηκε ο Άγιος: αυτό της ιεροσύνης και εκείνο του μαρτυρίου. Όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε, ο Άγιος Σεραφείμ αναδείχθηκε ταυτόχρονα θύτης και θύμα.
Θύτης, καθώς προσέφερε την αναίμακτη ιερουργία στο Θυσιαστήριο, και θύμα, διότι προσέφερε τον ίδιο του τον εαυτό ως έμψυχο ιερείο υπέρ του ποιμνίου του και της πίστεως.
Δεν δίστασε να βαδίσει την οδό του μαρτυρίου, αρνούμενος να εξισλαμιστεί, υπομένοντας φρικτά βασανιστήρια, τον εμπαιγμό και τελικά τον ανασκολοπισμό, μιμούμενος το Πάθος του Κυρίου.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο κ. Τιμόθεος στην εθνική διάσταση της θυσίας του Αγίου, χαρακτηρίζοντάς τον ως έναν από τους αλείπτες της Αναστάσεως του Γένους.
Υπενθύμισε πως η περιοχή βίωσε 500 χρόνια σκλαβιάς, έναν αιώνα περισσότερο από την υπόλοιπη Ελλάδα, και πως προσωπικότητες όπως ο Άγιος Σεραφείμ κράτησαν ζωντανό το φρόνημα των υποδούλων.
Ο Άγιος, σημείωσε, πότισε το δέντρο της πίστεως αλλά και το δέντρο της ελευθερίας, αποδεικνύοντας ότι ο Ορθόδοξος χριστιανός πλάστηκε ελεύθερος και δεν συμβιβάζεται με την τυραννία, είτε αυτή είναι πνευματική είτε σωματική.
Κλείνοντας την ομιλία του, ο Μητροπολίτης κάλεσε τους πιστούς να μην ακολουθούν το κοσμικό φρόνημα του βολέματος και του συμβιβασμού, αλλά να εμπνέονται από την ακεραιότητα και την αγωνιστικότητα του Αγίου Σεραφείμ, ο οποίος παραμένει ο ζωντανός φάρος που κατευθύνει και σκεπάζει την Ιερά Μητρόπολη και ολόκληρη την περιοχή.
