Στην καρδιά της Ευρώπης, εκεί που η χριστιανική παράδοση καλείται συχνά να αναμετρηθεί με τις επιταγές της σύγχρονης εποχής, μια εικαστική παρέμβαση στην πιο εμβληματική πλατεία των Βρυξελλών μετέτρεψε το οικουμενικό μήνυμα της Γέννησης σε πεδίο έντονης αντιπαράθεσης.
Η φετινή φάτνη στην Grand Place, αντί να αποτελέσει σημείο ενότητας, δίχασε βαθιά την κοινή γνώμη, παρουσιάζοντας τα ιερά πρόσωπα της Γέννησης με έναν τρόπο που για πολλούς αγγίζει τα όρια της προσβολής του θρησκευτικού αισθήματος.
Οι επισκέπτες που βρέθηκαν στο κέντρο της βελγικής πρωτεύουσας αντίκρισαν ένα θέαμα ξένο προς την εκκλησιαστική παράδοση: μια φάτνη όπου ο Μνήστωρ Ιωσήφ, η Θεοτόκος, το Θείο Βρέφος και οι Μάγοι απεικονίζονται ως φιγούρες χωρίς πρόσωπα.
Κατασκευασμένες από ανακυκλωμένα υφάσματα και τοποθετημένες σε μια λευκή, μινιμαλιστική σκηνή, οι μορφές στερούνται οφθαλμών και χαρακτηριστικών, θυμίζοντας περισσότερο στυλιζαρισμένες κούκλες παρά τις μορφές της Θείας Ενανθρωπήσεως.
Η δημιουργός του έργου, Βικτόρια-Μαρία Γκέγιερ, υποστήριξε πως η απουσία χαρακτηριστικών ήταν μια συνειδητή επιλογή στο όνομα της «συμπερίληψης».
Σύμφωνα με το σκεπτικό της, η αφαίρεση της ταυτότητας επιτρέπει σε κάθε επισκέπτη, ανεξαρτήτως καταγωγής, να προβάλει τον εαυτό του πάνω στις φιγούρες.
Ωστόσο, το επιχείρημα αυτό προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, με μερίδα των πιστών να κάνει λόγο για «αποϊεροποίηση» των Χριστουγέννων στο βωμό της πολιτικής ορθότητας.
Η κατάσταση εκτραχύνθηκε όταν το περασμένο Σαββατοκύριακο άγνωστοι προχώρησαν στη βεβήλωση της εγκατάστασης.
Μέσα στη νύχτα, το «απρόσωπο» ομοίωμα του Θείου Βρέφους αφαιρέθηκε από τη φάτνη –με κάποιες αναφορές να μιλούν για αφαίρεση της κεφαλής–, αναγκάζοντας τις αρχές της πόλης να προχωρήσουν σε άμεση αντικατάσταση.
Το περιστατικό αυτό ήρθε να επιβεβαιώσει το τεταμένο κλίμα που επικρατεί γύρω από τον τρόπο που τα ιερά σύμβολα τυγχάνουν μεταχείρισης στον δημόσιο χώρο της δυτικής Ευρώπης.
Πολιτικοί παράγοντες του Βελγίου σχολίασαν αιχμηρά το θέαμα, σημειώνοντας πως οι φιγούρες αυτές μοιάζουν περισσότερο με «ζόμπι» παρά με βιβλικές μορφές, ενώ ο διεθνής Τύπος ανέδειξε το θέμα ως σύμβολο μιας ευρύτερης πνευματικής και πολιτισμικής σύγχυσης.
