Συμφωνία για τη διαχείριση και αξιοποίηση του Ελληνικού Ορφανοτροφείου της Πριγκήπου υπέγραψε το Οικουμενικό Πατριαρχείο με τις Bilgili Holding και ENSOFI Holding, δρομολογώντας το επόμενο στάδιο των προσπαθειών για τη διάσωση ενός από τα πλέον εμβληματικά κτίρια της ομογένειας στην Κωνσταντινούπολη.
Η συμφωνία υπογράφηκε τη Δευτέρα 15 Ιουνίου στο κτήριο της Μαρασλείου Σχολής στο Φανάρι από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και τον πρόεδρο του ομίλου Bilgili Holding κ. Serdar Bilgili, παρουσία της κ. Κωστάντζας Σμπώκου-Κωνσταντακοπούλου, εκπροσώπου της ENSOFI Holding.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η συνεργασία αποσκοπεί στη διαχείριση και αξιοποίηση του ιστορικού συγκροτήματος της Πριγκήπου, για το οποίο το Φανάρι αναζητούσε επί σειρά ετών την πλέον κατάλληλη λύση που θα διασφάλιζε το μέλλον και τη διάσωσή του.
Στην τελετή παρέστη ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Μακάριος, πρόεδρος της ειδικής Πατριαρχικής Επιτροπής που μελέτησε και οριστικοποίησε τη συμφωνία.
Παρών ήταν επίσης ο Παντελεήμων Βίγκας, Άρχων Μέγας Χαρτοφύλαξ της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, ο οποίος συντόνισε τα τελευταία χρόνια τις ενέργειες του Πατριαρχείου για το ζήτημα του Ορφανοτροφείου.
Το «παρών» έδωσαν ακόμη οι Μητροπολίτες Ικονίου κ. Θεόληπτος και Αγκύρας κ. Γρηγόριος, Πρωτοσυγκελλεύων, καθώς και στελέχη του Πατριαρχείου και των δύο εταιρειών.
Η Bilgili Holding συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες εταιρείες επενδύσεων ακινήτων στην Τουρκία, ενώ η ελληνική ENSOFI Holding δραστηριοποιείται στον τομέα της βιώσιμης τουριστικής ανάπτυξης και των επενδύσεων σε ακίνητα.
Οι δύο εταιρείες θα συνεργαστούν με το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο πλαίσιο του σχεδίου για το μέλλον του ιστορικού συγκροτήματος.
Το Ελληνικό Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου αποτελεί ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα μνημεία της ρωμαίικης παρουσίας στην Κωνσταντινούπολη.
Αρχικά κατασκευάστηκε για να λειτουργήσει ως ξενοδοχείο με την ονομασία «Pringipos Palace», πριν περιέλθει το 1903 στην ιδιοκτησία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ύστερα από δωρεά της μεγάλης ευεργέτιδος Ελένης Ζαρίφη.
Για περισσότερες από έξι δεκαετίες λειτούργησε ως Ορφανοτροφείο και χώρος φιλοξενίας παιδιών, μέχρι το 1964, όταν έκλεισε κατόπιν αποφάσεως των αρμόδιων κρατικών αρχών.
Η υπόθεση του ακινήτου απασχόλησε επί χρόνια το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις τουρκικές αρχές. Το 2010, έπειτα από προσφυγή του Φαναρίου, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αναγνώρισε την ιδιοκτησία του Πατριαρχείου επί του ακινήτου, η οποία είχε αμφισβητηθεί νομικά στην Τουρκία.
Η απόφαση εκείνη αποτέλεσε σημείο καμπής για τις προσπάθειες διάσωσης του ιστορικού κτιρίου και άνοιξε τον δρόμο για την αναζήτηση μιας βιώσιμης προοπτικής αξιοποίησής του.
Σύμφωνα με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, πρόκειται για το μοναδικό ακίνητο για το οποίο διαθέτει τίτλους ιδιοκτησίας απευθείας στο όνομά του.
