Από το Ελσίνκι έθεσε ο Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος, το ζήτημα των κυρώσεων σε κράτη και κυβερνήσεις που δεν σέβονται τη θρησκευτική ελευθερία, επικαλούμενος στοιχεία σύμφωνα με τα οποία 388 εκατομμύρια χριστιανοί διώκονται λόγω της πίστης τους.
Η παρέμβαση έγινε κατά την 33η Γενική Συνέλευση της ΔΣΟ, η οποία πραγματοποιήθηκε στη φινλανδική πρωτεύουσα με κεντρικό θέμα τους μειοψηφικούς χριστιανικούς πληθυσμούς σε περιόδους κρίσεων και τις σχέσεις κοινωνίας, κράτους και Εκκλησίας.
Ο κ. Χαρακόπουλος περιέγραψε ένα διεθνές περιβάλλον στο οποίο οι πόλεμοι, οι προσφυγικές ροές, οι οικονομικοί ανταγωνισμοί και η υποχώρηση του κύρους των διεθνών θεσμών επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο τη θέση των χριστιανικών μειονοτήτων.
Όταν, όπως ανέφερε, το δόγμα της ισχύος υπερισχύει της ισχύος του δικαίου και η βία εμφανίζεται ως μέσο επίλυσης διαφορών, οι προκλήσεις για τους μειοψηφικούς χριστιανικούς πληθυσμούς οξύνονται.
Στην ομιλία του επικαλέστηκε πρόσφατα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και βασίζονται σε μελέτες του ιδρύματος Open Doors. Σύμφωνα με αυτά, 388 εκατομμύρια χριστιανοί ανά τον κόσμο διώκονται λόγω της πίστης τους, αριθμός που αντιστοιχεί σχεδόν στο 15% των χριστιανών διεθνώς.
Οι διώξεις, όπως σημείωσε, καταγράφονται κυρίως σε κράτη όπου οι χριστιανοί αποτελούν μεγαλύτερη ή μικρότερη μειοψηφία, από τη Μέση Ανατολή και το Σαχέλ μέχρι το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές και άλλες περιοχές.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη Νιγηρία, όπου, σύμφωνα με όσα είπε, ένοπλοι ισλαμιστές εξαπέλυσαν επιθέσεις κατά χριστιανικών κοινοτήτων την εβδομάδα του Πάσχα, με δεκάδες νεκρούς σε χωριά, επιχειρήσεις και εκκλησίες.
Ακολούθως αναφέρθηκε στη Μοζαμβίκη, στη Συρία και στους Αγίους Τόπους, περιγράφοντας περιστατικά βίας, επιθέσεων και βανδαλισμών που επιβαρύνουν τη θέση των χριστιανικών κοινοτήτων.
Για τη Μέση Ανατολή στάθηκε και στις πληθυσμιακές ανακατατάξεις. Όπως επισήμανε, ακόμη και όπου οι χριστιανοί αυξάνονται σε απόλυτους αριθμούς, το ποσοστό τους μειώνεται μέσα στο συνολικό πληθυσμιακό περιβάλλον.
Ειδική μνεία έκανε στη Συρία και στο Ιράκ, υπογραμμίζοντας τη μεγάλη συρρίκνωση της χριστιανικής παρουσίας σε χώρες όπου οι κοινότητες αυτές έχουν ιστορική παρουσία αιώνων.
Ο Γενικός Γραμματέας της ΔΣΟ έθεσε και το ζήτημα της χριστιανοφοβίας στη Δύση, λέγοντας ότι οι χριστιανοί στοχοποιούνται πλέον και σε περιοχές που θεωρούνται υπεράνω υποψίας, ακόμη και στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε, ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη κατέγραψε για το 2024 περίπου 764 αντιχριστιανικά εγκλήματα μίσους, μεταξύ των οποίων επιθέσεις, βανδαλισμούς και εμπρηστικές ενέργειες εναντίον εκκλησιών.
Ο κ. Χαρακόπουλος συνέδεσε μέρος αυτών των φαινομένων με την έξαρση ενός αντιχριστιανικού ρεύματος, επιμένοντας ότι απέναντι σε τέτοιες εξελίξεις δεν επιτρέπεται σιωπή.
Η πιο αιχμηρή αναφορά του αφορούσε την ανάγκη η θρησκευτική ελευθερία να μην παραμένει διακήρυξη αρχών, αλλά να εφαρμόζεται στην πράξη.
Όπως τόνισε, καμία κρατική ή θρησκευτική προτεραιότητα δεν μπορεί να περιορίζει ή να απαγορεύει την ελεύθερη θρησκευτική λατρεία και καμία ιδεοληψία δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για δίωξη της θρησκευτικής πίστης.
Σε αυτό το σημείο ζήτησε οι χώρες που δεν σέβονται τις θεμελιώδεις αυτές ελευθερίες να υφίστανται κυρώσεις, ικανές να τις υποχρεώσουν στον σεβασμό τους.
Η συζήτηση στη Γενική Συνέλευση δεν περιορίστηκε στην ομιλία του Γενικού Γραμματέα της ΔΣΟ. Στο κεντρικό θέμα παρενέβησαν εκκλησιαστικοί εκπρόσωποι, κοινοβουλευτικοί και προσωπικότητες από διαφορετικές χώρες και χριστιανικές παραδόσεις.
Μεταξύ αυτών ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Ελσίνκι και πάσης Φινλανδίας κ. Ηλίας, ο Αρχιεπίσκοπος της Λουθηρανικής Εκκλησίας της Φινλανδίας Tapio Luoma, ο Μητροπολίτης Ζάμπιας και Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης, ο Μητροπολίτης Ταλίν και πάσης Εσθονίας κ. Στέφανος, ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Ελσίνκι κ. Αμβρόσιος, καθώς και εκπρόσωποι κοινοβουλίων και διεθνών οργανισμών.
Στο τέλος των εργασιών εγκρίθηκε ομόφωνα κοινή διακήρυξη για τις μειονοτικές χριστιανικές ομάδες.
Το κείμενο καταδικάζει τις διώξεις που υφίστανται μειοψηφικοί χριστιανικοί πληθυσμοί με σκοπό τη συρρίκνωση ή και την εξολόθρευσή τους, ιδίως στον χώρο της Μέσης Ανατολής.
Η Διακήρυξη καταγγέλλει επίσης πρακτικές τρομοκράτησης και βίαιης εκτόπισης από πατρογονικές εστίες, με στόχο την αλλοίωση της θρησκευτικής δημογραφίας.
Παράλληλα, επισημαίνει ότι σε ορισμένα κράτη η θρησκευτική ελευθερία περιορίζεται στο ελάχιστο λειτουργικό μέρος της εκκλησιαστικής ζωής, με αποτέλεσμα να επιδιώκεται στην πράξη η συρρίκνωση των μειοψηφικών χριστιανικών κοινοτήτων.
Στο ίδιο κείμενο γίνεται λόγος για παρεμβάσεις που αλλοιώνουν ή παραποιούν ιστορικά στοιχεία, με συνέπεια να αποδυναμώνεται η τεκμηριωμένη ιστορική παρουσία των χριστιανικών κοινοτήτων.
Η ΔΣΟ καλεί τα κοινοβούλια μέλη της να αξιοποιήσουν όλα τα διαθέσιμα κοινοβουλευτικά μέσα, ώστε οι μειοψηφικές χριστιανικές ομάδες να εκπροσωπούνται στον δημόσιο διάλογο και να συμμετέχουν στις διαδικασίες διαβούλευσης.
