Στο σημερινό Ευαγγελικό κείμενο ο Κύριος Ιησούς Χριστός λέει ότι υπάρχει ένας λύχνος στον άνθρωπο που ονομάζεται οφθαλμός.
Ο Κύριος τονίζει ότι ο άνθρωπος οφείλει να διατηρεί καθαρό τον οφθαλμό του γιατί με την πνευματική καθαρότητα φωτίζεται το σώμα και έτσι η ψυχή παραμένει πάντα φωτεινή.
Δυστυχώς, όταν ο οφθαλμός είναι τυφλωμένος, όταν η πνευματική όραση του ανθρώπου είναι σκοτεινή εξαιτίας των παθών, τότε ολόκληρο το σώμα είναι βυθισμένο στο σκοτάδι.
Όταν ο πνευματικός οφθαλμός είναι τυφλωμένος τότε ο νους και η καρδιά του ανθρώπου προσκολλούνται στη ματαιότητα της ύλης, δηλαδή στα πρόσκαιρα αυτού του κόσμου.
Άρα, η αληθινή ελπίδα για τον άνθρωπο δε βρίσκεται στην υλική ασφάλεια την οποίαν επιθυμεί διακαώς και καθημερινά αναζητάει.
Ο Χριστός καλεί τον άνθρωπο να αγωνίζεται πρωτίστως για την απόκτηση της Βασιλείας του Θεού και τον βεβαιώνει ότι τα υπόλοιπα αγαθά, όλα τα στοιχειώδη και αναγκαία, θα του δοθούν.
Ο άνθρωπος εξαιτίας της πτώσης του, εξαιτίας της αχαριστίας και της αλαζονείας του, απέκτησε ένα τρομερό πάθος που λέγεται πλεονεξία.
Ο άνθρωπος δε στηρίζει το μέλλον του, τις δυνάμεις του και τις ελπίδες του στο Θεό, αλλά στην ακατάσχετη συλλογή υλικών πραγμάτων που αποτελούν δυστυχώς μάταιες και πρόσκαιρες χαρές.
Όμως, όταν ο άνθρωπος στηρίζεται στην ύλη και όχι στη Χάρη του Θεού τότε βιώνει την τραγικότητα της πνευματικής ασθένειας της ψυχής του και απομακρύνεται από τη σωτηρία που του προσφέρει ο Θεός.
Ο άνθρωπος είναι αυτοκαταστροφικός αφού τοποθετεί, δυστυχώς, στη θέση του Δημιουργού Θεού την ύλη, το χρήμα, τη δόξα και τις ποικίλες γήινες απολαύσεις, οι οποίες όμως είναι ανώφελες και άκαρπες.
Το πνεύμα του κόσμου αρνείται να δεχτεί την αληθινή ελπίδα η οποία βρίσκεται και υπάρχει στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού.
Ο κόσμος αρνείται τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και τα γνωρίσματα της πνευματικής ζωής της Εκκλησίας που δεν είναι η πρόσκαιρη και απατηλή υλική ασφάλεια.
Δυστυχώς, το πνεύμα του κόσμου δεν αναπαύεται στην πρόνοια του Θεού αλλά στην υποδούλωση των διαφόρων παθών.
Το κοσμικό πνεύμα του ανθρώπου, οι «σειρήνες του κόσμου», δεν παρουσιάζονται σήμερα όπως εκείνα τα πτηνόμορφα υβρίδια, τα μυθικά πλάσματα, που με τις βελούδινες φωνές τους σαγήνευαν τους ταξιδευτές οδηγώντας τους στο θάνατο.
Οι «σειρήνες του κόσμου» εμφανίζονται με διάφορους τρόπους προσπαθώντας να μας ζαλίσουν και να μας αποπροσανατολίσουν με τις μελωδίες τους, γιʼ αυτό ακροβατούμε, πολλές φορές, μεταξύ κοσμικού – υλικού φρονήματος και μιας άρρωστης – υποκριτικής πνευματικότητας.
Ο Χριστός τονίζει ότι οφείλουμε να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού, γιʼ αυτό δεν πρέπει να ζούμε με το άγχος και την αγωνία της απόκτησης υλικών πραγμάτων : «Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε ἢ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστιν τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος; ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν; τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα; καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνουσιν· οὐ κοπιῶσιν οὐδὲ νήθουσιν· λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων».
Η λατρεία της ύλης και όχι του Θεού καθηλώνει τον άνθρωπο, τον μετατρέπει σε ειδωλολάτρη και τον καθιστά «πνευματικά ανάπηρο», αφού θέτει τα υλικά πάνω από τις πνευματικές αιώνιες αξίες.
Η λατρεία της ύλης μετατρέπει τον άνθρωπο σε «κάτοικο της γης», υπηρέτη και δέσμιο της φθοράς, χωρίς πραγματική ουράνια ελπίδα.
Αγαπητοί μου.
Ο Κύριος και Θεός Ιησούς Χριστός προτρέπει : «Ζητεῖτε δέ πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν». Αυτή είναι η σημαντικότερη συμβουλή της σημερινής Ευαγγελικής διήγησης.
Ο Χριστός δεν αμφισβητεί την αξία και τη σημασία των υλικών αγαθών. Άλλωστε, όλα αυτά αποτελούν δώρα του Θεού τα οποία οφείλει να αξιοποιήσει ανάλογα ο άνθρωπος ώστε να ζήσει άνετα και όμορφα σε αυτόν τον κόσμο.
Άρα, αξίζει να ακούσουμε τους λόγους του Χριστού που μας καλεί να κρατήσουμε την ψυχή μας ελεύθερη από κάθε δεσμευτικό στοιχείο.
Έτσι, δε θα προσηλωθούμε, αποκλειστικά, σε ό,τι μας οδηγεί στην αυτοαπομόνωση και στη δέσμευση εξαιτίας της αγωνίας και του άγχους της επιβίωσης.
Ας κλείσουμε λοιπόν τα αυτιά μας στις «σειρήνες του κόσμου» όπως ο εύστροφος και εφευρετικός Οδυσσέας και ας δεθούμε σφιχτά στο κατάρτι του σκάφους της Εκκλησίας του Χριστού.
Έτσι, δε θα μαγευτούμε από τα ακαταμάχητα εύηχα τραγούδια της «Αγλαόπης, της Θελξιέπειας, της Θελξινόης, της Λευκωσίας και της Λιγείας».
Έτσι, δε θα απομακρυνθούμε από τη Χάρη του Θεού και από το θέλημά Του.
Έτσι, θα επιστρέψουμε με απόλυτη ασφάλεια στην Ιθάκη μας, στην αιώνια και μοναδική πατρίδα μας.