Η μνήμη των Τριών Νεομαρτύρων, Σταματίου, Ιωάννου και Νικολάου, ένωσε κλήρο και λαό στις Σπέτσες, σε έναν εορτασμό που φέτος συνδύασε την απόδοση τιμής στην ιστορική θυσία με την αναγνώριση της σύγχρονης κοινωνικής προσφοράς.
Στο επίκεντρο των λατρευτικών εκδηλώσεων βρέθηκε ο Ιερός Ναός των Αγίων, όπου το διήμερο 2 και 3 Φεβρουαρίου προσήλθε πλήθος κόσμου για να ασπαστεί την εικόνα των προστατών του νησιού.
Η αυλαία των εορτασμών άνοιξε το απόγευμα της Δευτέρας με τον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό, όπου τον θείο λόγο κήρυξε ο Επίσκοπος Τανάγρας κ. Απόστολος, πλαισιούμενος από τους Μητροπολίτες Κηφισίας κ. Κύριλλο, Λήμνου κ. Ιερόθεο και Ύδρας κ. Εφραίμ.
Η κορύφωση ήλθε την Τρίτη με το Αρχιερατικό Συλλείτουργο, του οποίου προεξήρχε ο Μητροπολίτης Κηφισίας κ. Κύριλλος, αναλύοντας τον βίο και το μαρτύριο των τιμώμενων Αγίων.
Το «παρών» έδωσαν οι τοπικές αρχές και πλήθος πιστών, ενώ ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η βράβευση πέντε γυναικών του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου αμέσως μετά τη Δοξολογία, ως αναγνώριση για την πολυετή διακονία τους.
Η εορτή ολοκληρώθηκε με τη λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας, υπό τους ύμνους του Χορού Ιεροψαλτών της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ι.Μ. Καρυστίας «Άγιος Ιωάννης ο Κουκουζέλης», ενώ την ευθύνη της διοργάνωσης είχε ο προϊστάμενος του Ναού, π. Γρηγόριος Νανακούδης.
Ποιοι ήταν οι Τρεις Σπετσιώτες Νεομάρτυρες
Οι Άγιοι Σταμάτιος, Ιωάννης και Νικόλαος αποτελούν σύμβολα πίστης και πατριωτισμού για τις Σπέτσες. Πρόκειται για τρεις νέους ναυτικούς που μαρτύρησαν το 1822, στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης. Ο Σταμάτιος και ο Ιωάννης ήταν αδέλφια, παιδιά του Θεόδωρου και της Ανέζως Γκίνη, ενώ ο Νικόλαος ήταν φίλος και συναθλητής τους.
Η πορεία τους προς το μαρτύριο ξεκίνησε όταν, ταξιδεύοντας για εμπορικούς λόγους, μια σφοδρή κακοκαιρία τους ανάγκασε να προσαράξουν στο Τσεσμέ της Μικράς Ασίας, απέναντι από τη Χίο. Εκεί προδόθηκαν, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στον Πασά της Χίου.
Παρά τα βασανιστήρια και τις πιέσεις να εξισλαμιστούν για να σώσουν τη ζωή τους, παρέμειναν αμετακίνητοι στην χριστιανική τους πίστη. Αποκεφαλίστηκαν στις 3 Φεβρουαρίου 1822, ποτίζοντας με το αίμα τους το δέντρο της ελευθερίας και της πίστης.
