Σήμερα, ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μας παρουσιάζει μια συζήτηση, ένα διάλογο, μεταξύ του Κυρίου Ιησού Χριστού και ενός πλούσιου νεαρού ο οποίος διακατέχεται από την «καλή αγωνία», δηλαδή από τον πόθο να αποκτήσει εισιτήριο για την αιώνια ζωή.
Ο πλούσιος Ιουδαίος πλησιάζει τον Ιησού και του υποβάλλει ένα ερώτημα σχετικά με τη σωτηρία του, δεν περίμενε όμως την εξέλιξη και το αποτέλεσμα που θα είχε η συζήτηση μεταξύ τους… «Διδάσκαλε αγαθέ, τί ποιήσω ίνα ζωήν αιώνιον κληρονομήσω;».
Στο παραπάνω ερώτημα του νεαρού, ο Κύριος δίνει την εξής απάντηση : «Γνωρίζεις τις εντολές! Να μη μοιχεύεις, να μη φονεύσεις, να μην κλέψεις, να μην ψευδομαρτυρήσεις, να τιμάς τον πατέρα και τη μητέρα σου».
Ο νέος ακούει προσεκτικά τα λόγια του Χριστού και απαντάει : «Πάντα ταῦτα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου· τί ἔτι ὑστερῶ;».
Ο Κύριος, ως Παντογνώστης, γνωρίζει τα κρύφια της καρδίας του συνομιλητή του, γνωρίζει τις σκέψεις και τις επιθυμίες του, γιʼ αυτό συνεχίζει : «ένα σου λείπει ακόμη! Να πουλήσεις όλα όσα έχεις στην κατοχή σου και να τα διανείμεις στους φτωχούς, με αυτό τον τρόπο θα αποκτήσεις αληθινό θησαυρό στον ουρανό, επιπλέον δε, να με ακολουθήσεις ως μαθητής μου, συμμορφούμενος πάντοτε προς όσα το παράδειγμά μου και η διδασκαλία μου θα σε διδάσκουν».
Οι λόγοι του Χριστού προβληματίζουν και θλίβουν αφάνταστα τον πονηρό και φιλάργυρο πλούσιο νεαρό. Δυστυχώς, η αγάπη του για τα υλικά αγαθά και τα χρήματα τον έχουν τυφλώσει πνευματικά. Έχει προσκολληθεί στην ύλη και δε μπορεί να εγκαταλείψει αυτόν τον τρόπο ζωής, γιʼ αυτό απομακρύνεται σιωπηλός και περίλυπος, αφού δε θέλει να ακολουθήσει τις συμβουλές του Χριστού.
Ο πλούσιος νέος της Ευαγγελικής περικοπής τηρούσε επιλεκτικά ορισμένες από τις εντολές του Μωσαϊκού Νόμου. Είχε τη βεβαιότητα ότι θα κατακτούσε την αιώνια ζωή, όμως εσωτερικά ήταν απροετοίμαστος, λίγος, πνευματικά φτωχός.
Ο πλούσιος δεν επιθυμούσε να θυσιάσει τα υλικά, τα φθαρτά, τα πρόσκαιρα, τα απατηλά και πολύ περισσότερο δεν είχε τη δύναμη να παραδοθεί στο Θεό ολοκληρωτικά, εν ολίγοις τα ήθελε όλα.
Δυστυχώς, δε μπορεί να επιλέξει ανάμεσα στο Θεό και στα υλικά αγαθά. Δε θυσιάζει απολύτως τίποτα για το Θεό. Δυστυχώς παραμένει δέσμιος της ύλης, δούλος της φθοράς που τον οδηγεί στην απομάκρυνση, στην αποξένωση από τη Χάρη του Δημιουργού Θεού.
Ο πλούσιος νέος πιστεύει ότι η σωτηρία που αναζητά είναι το αποτέλεσμα ορισμένων καλών εξωτερικών πράξεων και προσεγγίζει το Χριστό ώστε να λάβει συμβουλές καλής συμπεριφοράς.
Ο πλούσιος πιστεύει ότι η τυπική εφαρμογή αυτών των κανόνων στη ζωή του θα τον κάνουν ανώτερο άνθρωπο, ξεχωριστό ενώπιον του Θεού και των συνανθρώπων του, όμως πλανάται πλάνην οικτράν.
Η πνευματική ψευδαισθησία που βιώνει έχει οικοδομηθεί επάνω στα υλικά αγαθά, στον πλούτο και όχι στη Χάρη του Θεού.
Οι επιδιώξεις του είναι καθαρά εγωκεντρικές. Έχει μπερδέψει την ύλη με το πνεύμα, την αλήθεια με το ψέμα, τη ματαιότητα με την αιωνιότητα για την οποία θεωρεί ότι η απόκτησή της σημαίνει την αιώνια απόλαυση των υλικών αγαθών που έχει συλλέξει σε αυτόν τον κόσμο.
Ο πλούσιος νέος της σημερινής Ευαγγελικής διήγησης είναι ένας άνθρωπος με επιφανειακή θρησκευτικότητα, εξωτερικά νομοταγής όμως πνευματικά ανώριμος και ανέτοιμος, αφού στην κρίσιμη στιγμή της κλήσης του από το Χριστό απομακρύνεται απογοητευμένος.
Ο Θεός επιθυμεί τη σωτηρία όλων των ανθρώπων, όμως αυτή η σωτηρία πραγματοποιείται μόνο όταν δημιουργηθεί και καλλιεργηθεί μια σχέση αληθινή με Εκείνον.
Ο Θεός επιθυμεί τη σωτηρία όλων, γιʼ αυτό καλεί και προσκαλεί τους πάντες να πορευτούν προς Αυτόν και να συμπορευτούν μαζί Του.
Ο Κύριος επιθυμεί τη σωτηρία όλων, γιʼ αυτό τονίζει στον πλούσιο νεαρό και κατʼ επέκταση σε όλο το ανθρώπινο γένος, το … «δεύρο ακολούθει μοι».
Αγαπητοί μου.
Το παράδειγμα του Χριστού είναι σπουδαίο και μοναδικό στην ιστορία του κόσμου.
Η αγάπη του Θεού δεν έχει μέτρο και δεν περιορίζεται.
Η αγάπη του Θεού είναι άκρως θυσιαστική και φανερώνεται στο εκούσιο μαρτύριό Του επάνω στο Σταυρό, αλλά και στην Ανάστασή Του.
Άρα, δεν αρκεί να ακούμε το λόγο του Θεού ή να εφαρμόζουμε επιλεκτικά κάποιες από τις εντολές Του.
Γιʼ αυτό, ας αλλάξουμε τρόπο ζωής και σκέψη.
Ας βιώσουμε την «καλή αλλοίωση».
Ας εμπιστευτούμε το Θεό και ας αφεθούμε ολοκληρωτικά στη Χάρη Του.
Ας δεχτούμε την κλήση Του… «δεύρο ακολούθει μοι».
Έτσι, θα καταλάβουμε την αλήθεια του Θεού και θα αποκτήσουμε εκείνο που δεν απέκτησε «ο της ύλης εραστής» πλούσιος νέος… «ίνα ζωήν αιώνιον κληρονομήσω».