Τη δική της ευθύνη απέναντι στους νέους καλείται να αναγνωρίσει η Εκκλησία, σύμφωνα με τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλόθεο, ο οποίος μίλησε για την ασυνέπεια λόγων και έργων των ανθρώπων της.
Στη συνέντευξή του στην κάμερα του LifeEvents και του Thes.gr, στον δημοσιογράφο Βαγγέλη Ντάσιο, ο κ. Φιλόθεος ρωτήθηκε συγκεκριμένα τι θεωρεί ότι φταίει στη σχέση της Εκκλησίας με τους νέους. «Η ασυνέπεια λόγων και έργων εκ μέρους μας, εκ μέρους των ανθρώπων της εκκλησίας, και γι’ αυτό έχουμε εξαιρετική ευθύνη», απάντησε.
Η Εκκλησία, όπως είπε, είναι κάτι περισσότερο από τα πρόσωπα που κάθε εποχή την εκπροσωπούν, ενώ πολλές φορές ακόμη και οι ίδιοι οι άνθρωποί της κάνουν το λάθος να την ταυτίζουν με τα πρόσωπά τους. Γι’ αυτό και καταλαβαίνει τη στάση ενός νέου που δηλώνει ότι δεν πιστεύει στην Εκκλησία.
«Η εκκλησία αυτό που αλλάζει στο διάβα της ιστορικής της πορείας είναι ο τρόπος της ποιμαντικής της», είπε, εξηγώντας ότι η αλλαγή αφορά τον τρόπο προσέγγισης και παρουσίασης του μηνύματος του Χριστού και όχι τη διδασκαλία ή τα δόγματα.
Η κριτική προς τους ανθρώπους της Εκκλησίας μπορεί, κατά τον ίδιο, να είναι δίκαιη. Δεν είναι αλάθητοι ούτε άνθρωποι που δεν αμαρτάνουν και οφείλουν να ακούν ακόμη και όταν διαφωνούν ή θεωρούν μια κριτική άδικη, αφού μέσα από αυτήν μπορεί να δουν πράγματα που θα τους βοηθήσουν στην ποιμαντική τους.
Για το αν η Εκκλησία σήμερα μιλά περισσότερο απ’ όσο ακούει, απέφυγε τη γενίκευση και έφερε ως παράδειγμα την εμπειρία της εξομολόγησης. Αρκετές φορές ένας άνθρωπος δεν χρειάζεται πολλές απαντήσεις αλλά κάποιον που θα τον ακούσει. Το ζητούμενο, όπως το έθεσε, είναι να βρίσκονται τα όρια ανάμεσα στα δύο: πρώτα να μαθαίνει κανείς να ακούει και ύστερα να μιλά.
Καταφατική ήταν και η απάντησή του στο αν μπορεί κάποιος να είναι καλός άνθρωπος χωρίς να πιστεύει στον Θεό, ξεχωρίζοντας την έννοια του καλού ανθρώπου από εκείνη του καλού χριστιανού και λέγοντας ότι υπάρχουν καλοί άνθρωποι και εκτός της Εκκλησίας.
Ο κ. Φιλόθεος περιέγραψε ως ένα από τα δυσκολότερα μέρη της αποστολής του τη διαχείριση ανθρώπων και αποφάσεων που αφορούν κληρικούς και λαϊκούς. Έχει νιώσει μόνος κυρίως μπροστά στις μεγάλες αποφάσεις, καθώς μπορεί να συμβουλευτεί και να ακούσει άλλους, αλλά την τελική ευθύνη πρέπει να την αναλάβει ο ίδιος.
Σε ένα πολύ πρόσφατο περιστατικό, πίκρανε άθελά του έναν άνθρωπο. Συνέδεσε τη μετάνοια όχι μόνο με τη σκέψη ή το συναίσθημα αλλά και με τη δυσκολότερη προσπάθεια να αλλάζει κανείς στην πράξη όσα αναγνωρίζει ως λάθη.
Ως μεγαλύτερο πρόβλημα της σημερινής κοινωνίας περιέγραψε την έλλειψη διάθεσης να σταθούν οι άνθρωποι ο ένας δίπλα στον άλλον και την ευκολία με την οποία κρίνουν τους γύρω τους. Κατά τον ίδιο, χάνεται η διάθεση να λειτουργούν ως κοινότητα και ενισχύεται η απομόνωση, χωρίς ενδιαφέρον για όσα συμβαίνουν στον διπλανό άνθρωπο.
Η εκκλησιαστική περιουσία πρέπει, κατά τον κ. Φιλόθεο, να χρησιμοποιείται προς όφελος των πολλών. Όσα διαθέτει η Εκκλησία, υποστήριξε, πρέπει να αξιοποιούνται για εκείνους που έχουν ανάγκη και όχι να καταλήγουν στις τσέπες όσων τα διαχειρίζονται.
Για το συγκεκριμένο ακίνητο στη Θεσσαλονίκη που πρόκειται να αξιοποιηθεί ως ξενοδοχείο, διευκρίνισε ότι, σύμφωνα με όσα γνωρίζει, η υπόθεση δεν αφορά τη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης αλλά την Εκκλησία της Ελλάδος. Το ακίνητο αξιοποιήθηκε μέσω διαγωνισμού ώστε να λειτουργήσει ως ξενοδοχείο και να καταβάλλεται ενοίκιο στην Εκκλησία, ενώ δεν θα λειτουργήσει η ίδια η Εκκλησία το ξενοδοχείο. Για το αν το ακίνητο προοριζόταν για σχολείο, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει να είχε ληφθεί τέτοια απόφαση.
Όταν τελειώσει η δική του διαδρομή, ο κ. Φιλόθεος θα ήθελε από τον κόσμο μία προσευχή και να παρακαλά τον Θεό να σταθεί απέναντί του με φιλανθρωπία, παρά τα λάθη και τις αμαρτίες του.
