Το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής (Ιωάν 3:13-17), μας εισάγει στο κλίμα της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυ ρού του Χριστού, την οποία θα τιμήσουμε σε επτά ημέρες.
Ο Χριστός μιλά στον κρυφό μαθητή του Νικόδημο και αποκαλύπτει το μυστήριο της σωτηρίας. Στο κέντρο της βρίσκεται η φράση: «Ο Θεός δεν έστειλε τον Υιό Του στον κόσμο για να καταδικάσει τον κόσμο, αλλά για να σωθεί ο κόσμος μέσω αυτού».
Πρόκειται για φράση εξαιρετική, που αποκαλύπτει τον Θεό στον οποίον πιστεύουμε Όλοι έχουμε στο μυαλό μας, συνήθως, έναν θεό που μας παρακολουθεί για να μας τιμωρήσει όταν κάνουμε λάθος. Ο Χριστός, όμως, μας δείχνει κάτι τελείως διαφορετικό: ότι ο Θεός είναι Πατέρας που αγαπά και θέλει να μας δώσει ζωή.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας λέει ξεκάθαρα ότι ο Χριστός «δεν ήρθε για να τιμωρήσει, αλλά για να σώσει όχι για να καταδικάσει, αλλά για να συγχωρήσει» (PG 59, 40).
Και ο Μέγας Αθανάσιος εξηγεί, ότι ο «ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος για τη σωτηρία μας» (Περί της ενανθρωπήσεως, 8), ο Θεός, δηλαδή, δεν έστειλε τον Υιό του στον κόσμο για να καταδικάσει τον κόσμο, αλλά για να σωθεί ο κόσμος μέσω Αυτού. Γι’ αυτό και ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας προσθέτει: «Ο Χριστός δεν θεράπευσε την αμαρτία με την καταδίκη, αλλά με το έλεος» (PG 73, 561).
Όλες οι παραπάνω επισημάνσεις των πατέρων της Εκκλησίας, οι οποίοι ερμηνεύουν με αυθεντικότητα τις θείες Γραφές, μας αποκαλύπτουν ότι η πραγματική δύναμη του Θεού δεν φαίνεται στην οποιαδήποτε τιμωρία, αλλά φανερώνεται στην αγάπη Του, που είναι τόσο δυνατή, ώστε να φτάσει μέχρι και αυτόν τον σταυρικό θάνατο.
Έχοντας στο νου μας, λοιπόν, τα παραπάνω, καλούμαστε, όλοι μας, να σκεφτούμε: εμείς, όταν βλέπουμε κάποιον να κάνει λάθος, τι κάνουμε; Με ευκολία τον κρίνουμε. Ο Χριστός, όμως, που μόνος Αυτός έχει δικαίωμα να κρίνει, δεν το κάνει.
Αντίθετα, μας δίνει ευκαιρία να αλλάξουμε, μας απλώνει το χέρι να σηκωθούμε, μας χαρίζει «δύναμη, της αγάπης ισοδύναμη» (στιχ. Λίνα Νικολακοπούλου). Κι αυτό είναι το χαρμόσυνο και ελπιδοφόρο μήνυμα προς όλους μας: ο Θεός μας αγαπά όπως είμαστε, αλλά δεν μας αφήνει όπως είμαστε. Μας μεταμορφώνει και μας προσφέρει χαρά και παντοτινή ζωή.
Αυτόν τον Θεό, επομένως, δεν χρειάζεται πια να τον φοβόμαστε ως έναν αυστηρό δικαστή, αλλά να προσπαθούμε να τον βλέπουμε όπως πραγματικά είναι: ως Πατέρα, που την ώρα της δυσκολίας ελευθερώνει και συγχωρεί, χαρίζοντας ελπίδα, δύναμη και ζωή.
*Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύθηκε το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2025 στην εφημερίδα Θεσσαλονίκη.