Η Εκκλησία μας σήμερα εορτάζει, τιμά και πανηγυρίζει, τη μνήμη του μεγάλου και λαοφιλούς αγίου Νικολάου.
Η Εκκλησία του Χριστού τιμά τον άγιο Ιεράρχη που το όνομά του σημαίνει «νίκη του λαού», δηλαδή τη δική μας νίκη εναντίον των παθών και της ασεβείας.
Ο άγιος Νικόλαος γεννήθηκε στα τέλη του 3ου μ.Χ. αιώνα στα Πάταρα της Λυκίας της Μικράς Ασίας και έζησε μέχρι τα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Μεγάλωσε μέσα σε μια Χριστιανική οικογένεια από ευσεβείς, ευκατάστατους και ενάρετους γονείς, οι οποίοι φρόντισαν για την κατά Θεόν και κατά κόσμον μόρφωσή του.
Δυστυχώς, ο Νικόλαος έχασε νωρίς τους αγαπημένους του γονείς, όμως η Χάρη του Θεού δεν τον εγκατέλειψε ποτέ. Δεν τον άφησε μόνο και απροστάτευτο στους κινδύνους του ειδωλολατρικού περιβάλλοντος της εποχής.
Η αγάπη και η πίστη του Νικολάου προς τον Κύριο Ιησού Χριστό τον οδήγησε να αφιερώσει ολόκληρη την πατρική περιουσία του σε έργα φιλανθρωπίας, αποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο το ενδιαφέρον που είχε για τους πάσχοντες ανθρώπους.
Ο άγιος Νικόλαος χειροτονήθηκε ιερέας από τον θείο του, τον Αρχιεπίσκοπο της Λυκίας Νικόλαο, ο οποίος εκτίμησε τις πολλές αρετές και τα χαρίσματά του. Το σπουδαίο έργο του αναγνωρίστηκε από την Εκκλησία η οποία τον ανύψωσε σε Αρχιεπίσκοπο της γνωστής πόλης που λεγόταν Μύρα, μία περιοχή στη Μικρά Ασία.
Κατά την περίοδο της αρχιερατείας του εργάστηκε με αγάπη, ζήλο και αφοσίωση και ίδρυσε πτωχοκομείο, νοσοκομείο, ξενώνες και άλλα πολλά φιλανθρωπικά ιδρύματα.
Την περίοδο των σκληρών διωγμών εναντίον των Χριστιανών από τον Αυτοκράτορα Διοκλητιανό, ο Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος φυλακίστηκε και βασανίστηκε. Όμως, ακόμη και μέσα στη φυλακή δε σταμάτησε να στηρίζει και να διδάσκει τους Χριστιανούς.
Μετά την άνοδο του Μεγάλου Κωνσταντίνου στο θρόνο της Αυτοκρατορίας, όλοι οι Χριστιανοί κρατούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι. Μεταξύ αυτών ελευθερώθηκε και ο άγιος Νικόλαος ο οποίος επανήλθε στην επαρχία του, αδύνατος στο σώμα από τα βάσανα της φυλακής, δυνατός όμως στην ψυχή και ακμαιότατος πνευματικά.
Το ποιμαντικό έργο του Αρχιεπισκόπου Νικολάου είναι πράγματι σπουδαίο και τεράστιο.
Ο Ποιμενάρχης των Μύρων Νικόλαος ήταν πάντοτε κοντά στους πονεμένους ανθρώπους και συμβούλευε με πατρική στοργή τους νέους. Ενίσχυε με κάθε τρόπο τους φτωχούς και φρόντιζε τους γέροντες. Η ζωή του ολόκληρη ήταν μια διακονία και προσφορά στον πάσχοντα άνθρωπο.
Ο άγιος Νικόλαος ενέπνεε με τους φωτισμένους λόγους του και δίδασκε με το παράδειγμά του αποφεύγοντας τον έπαινο των ανθρώπων.
Ο Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος έλαβε μέρος στην Α΄Οικουμενική Σύνοδο που συγκάλεσε ο Μ. Κωνσταντίνος στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ., όπου μαζί με τους 318 Πατέρες αντιμετώπισαν τον αιρεσιάρχη Άρειο και την πλανεμένη διδασκαλία του.
Λέγεται από πολλούς, ότι κατά τη διάρκεια των εργασιών της Συνόδου ο Νικόλαος, ο οποίος στη ζωή του υπήρξε «εικόνα πραότητος», ράπισε τον πονηρό και προκλητικό Άρειο λόγω των αιρετικών απόψεών του.
Η δυναμική παρέμβαση, έστω και με αυτόν τον τρόπο, του αγίου Αρχιεπισκόπου Νικολάου, είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψή του και τη φυλάκισή του, καθώς θεωρήθηκε ως ακραία πράξη ασέβειας ενώπιον του ανώτατου άρχοντα.
Τελικά, η Σύνοδος καταδίκασε τον Άρειο και ο άγιος Νικόλαος επέστρεψε στην επαρχία του όπου έζησε μέχρι τα βαθιά του γεράματα, διδάσκοντας στους Χριστιανούς τα λόγια του Ευαγγελίου του Κυρίου και Θεού Ιησού Χριστού.
Ο άγιος Νικόλαος ανήκει στη χορεία των μεγάλων και λαμπρών Ιεραρχών.
Ο άγιος Νικόλαος ανήκει στην ομάδα των επισημοτέρων αγίων της Εκκλησίας, η οποία τον χαρακτήρισε Ισαπόστολο και τον τιμά εξαιρέτως την Πέμπτη ημέρα κάθε εβδομάδας.
Ο Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος υπήρξε φιλάνθρωπος και φιλόθεος σε όλη του τη ζωή. Προστάτης κάθε ενδεή και αδικημένου. Καθοδηγητής, πατέρας και άγιος των θαλασσινών και των ναυτιλλομένων.
Ο φιλάνθρωπος Ιεράρχης και άνθρωπος του Θεού, άγιος Νικόλαος, τιμάται σήμερα από το σύνολο του Ορθοδόξου Χριστιανικού κόσμου.
Σήμερα, ο θαυματουργός και μεγάλος άγιος του Θεού Νικόλαος, ο ισχυρός προστάτης της ναυτικής, ηρωικής και ένδοξης Πατρίδας μας, τιμάται και εορτάζεται παντού με λαμπρότητα.
Ο πατήρ της προσευχής και ασκητικός Νικόλαος είναι εκείνος που υπήρξε «της Πίστεως κανόνας» και «Εικόνα Πραότητος». Είναι εκείνος που είχε προσωπική σχέση και επικοινωνία με τον Χριστό, του Οποίου το θυσιαστικό παράδειγμα πάντοτε ακολουθούσε.
Η παραδειγματική εγκράτειά του, δηλαδή ο έλεγχος του εαυτού του, αλλά και η πραότητα του χαρακτήρα του, η οποία δεν αποτελούσε απλώς την εξωτερική ηρεμία των νεύρων του, υπήρξαν καρπός του Αγίου Πνεύματος, δώρα του Θεού στην αγία του ζωή.
Η ταπείνωση, η απλότητα και η αφιλοχρηματία του ήταν οι αρετές που τον οδήγησαν στα υψηλά και στα πλούσια, στην αλήθεια του Θεού, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το ωραιότατο απολυτίκιό του.
Αγαπητοί μου.
Βρισκόμαστε λίγο πριν από το μεγάλο γεγονός της Γέννησης του Θεανθρώπου και η Εκκλησία μας παρουσιάζει ως παράδειγμα ανθρώπου και κληρικού τον άγιο Νικόλαο. Έναν άνθρωπο του Θεού που δια τηςκαλοσύνης, της αγάπης, της ελεημοσύνης και της ακτημοσύνης, κατέκτησε την αιώνια ζωή.
Ο άγιος Νικόλαος αγωνίστηκε με ζήλο και αυταπάρνηση για τη διάδοση της Χριστιανικής πίστης και καλλιέργησε έντονα όλες εκείνες τις αρετές που του χάρισε ο Δημιουργός, ιδιαίτερα την αρετή της αγάπης, την οποία σκόρπισε αθόρυβα παντού.
Ο Ιεράρχης Νικόλαος ως ειλικρινής χαρακτήρας αποστρεφόταν το ψέμα, την αδικία και την απληστία. Ο πόθος που είχε για την αλήθεια και το θάρρος της πίστης του τον οδήγησε αρκετές φορές σε σύγκρουση με τους ισχυρούς του κόσμου, διακινδυνεύοντας ακόμη και την ίδια του τη ζωή.
Ας μελετήσουμε τη ζωή και το παράδειγμά του.
Ας προβούμε επιτέλους σε μια αναζήτηση εσωτερική.
Ας διδαχτούμε από τις ουράνιες αρετές του αγίου Επισκόπου της Εκκλησίας Νικολάου.
Έτσι, θα αναδειχθούμε πρωταθλητές της Ορθοδόξου Πίστεως και θα χαρίσουμε τη νίκη στο λαό του Θεού, όπως : «ο άδυτος λαμπτήρας, ο παγκόσμιος φωστήρας, ο αληθής προστάτης, ο συμπολίτης των Αποστόλων, ο ισοστάσιος των Προφητών, ο αχείμαστος λιμήν, ο πύργος της ευσεβείας και αντίπαλος της ασεβείας, ο πρωτοστάτης της Εκκλησίας, ο των Ιεραρχών η καλλονή, ο των Πατέρων κλέος, ο κυβερνήτης των εν θαλάσση, ο της νίκης πυρσός, ο λειτουργός του Κυρίου, ο των αγγέλων πατήρ, ο Νικόλαος, ο του Θεού κληρονόμος».
Έτσι, θα υπάρξουμε … «του Νικολάου ευσεβείς μιμητές».