Συνήλθε χθες η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Αρχιεπισκοπής Αμερικής μεσω τηλεδιάσκεψης για να θεωρήσει τρέχοντα ζητήματα .

Μεταξύ αυτών αποφασίσθηκε ομόφωνα να οριστει ο Επίσκοπος Μηδείας κ. Απόστολος, ως υπεύθυνος για τις λειτουργικές και ποιμαντικές ανάγκες της μητροπόλεως Νέας Ιερσέης, μετά την οικειοθελή παραίτηση του αρχιμανδρίτη Κωνσταντίνου Μώραλη από της θέση του Πρωτοσυγκέλλου.

Κατόπιν αποφασίστηκε ο διορισμός του αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου Αθηναγόρου Ζηλιασκοπούλου, του Αρχιγραμματέως της Επαρχιακής Συνόδου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Ὁ Ἀθηναγόρας (κατὰ κόσμον Χρῆστος) Ζηλιασκόπουλος ἐγεννήθη τὸ ἔτος 1970 ἐν Reutlingen Γερμανίας διαμείνας τὰ παιδικά καὶ ἐφηβικὰ αὐτοῦ χρόνια ἐν Γερμανίᾳ καὶ ἐν Ἑλλάδι. Εἰς νεαρὰν ἡλικίαν εἰσῆλθεν εἰς τὸν μοναστικὸν βίον ἀφιερώσας ἑαυτὸν εἰς τὸν Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Διάκονος ἐχειροτονήθη τὸ ἔτος 1997 καὶ Πρεσβύτερος τὸ ἔτος 1998 ὑπὸ τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γερμανίας κ. Αὐγουστίνου. Τὸ ἔτος 1999 ἔλαβε, προτάσει τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, τὸ ὀφφίκιον τοῦ Ἀρχιμανδρίτου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου.

Ἐπὶ εἴκοσι καὶ πλέον ἔτη διεκρίθη διὰ τὰς ποιμαντικὰς αὐτοῦ ἱκανότητας, ὑπηρετήσας διαδοχικῶς ὡς Ἐφημέριος καὶ Ἱερατικῶς Προϊστάμενος εἰς τὰς Ἐνορίας τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Neuss (Γερμανία), τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Μονάχου (Γερμανία) καὶ Προφήτου Ἠλιοὺ Φραγκφούρτης (Γερμανία), ἔνθα προέστη τῆς ἐκ βάθρων ἀνοικοδομήσεως εὐμεγέθους Ἱεροῦ Ναοῦ καὶ Ἐνοριακοῦ Κέντρου. Μεταξὺ τῶν ἐτῶν 2004-2017 διετέλεσεν Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος τοῦ κρατιδίου Ἕσσης καὶ Ρηνανίας-Παλατινάτου (Γερμανία). Ὑπῆρξεν πανεπιστημιακὸς ἱερεῦς ἐν Φραγκφούρτῃ, ἐντολῇ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐπισκοπικῆς Συνελεύσεως Γερμανίας. Διοργάνωσεν ἐπὶ μίαν τριετίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιαστικὴν Κατασκήνωσιν διὰ μαθητὰς τῆς Πρωτοβάθμιας καὶ τῆς Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης. Τὸ ἔτος 2006, κατόπιν ἰδικῆς του πρωτοβουλίας ἱδρύθη παρεκκλήσιον τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριὴλ ἐν τῷ Διεθνεῖ Ἀερολιμένι Φραγκφούρτης. Προσκαλούμενος ὑπὸ διαφόρων φορέων καὶ ὀργανισμῶν ἐν Γερμανίᾳ, ὡμίλει ἐπὶ θεμάτων Ὀρθοδόξου Θεολογίας, Πνευματικότητος καὶ Λατρευτικῆς Ζωῆς.

Συμμετεῖχεν ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γερμανίας εἰς τοπικὰ καὶ ὁμοσπονδιακὰ οἰκουμενικὰ συμβούλια καὶ εἰς διαχριστιανικοὺς καὶ διαθρησκειακοὺς διαλόγους. Κατὰ τὰ ἔτη 2008-2012 ἦτο ἀντιπρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν Φραγκφούρτης (ACK-Frankfurt) καὶ ἀπὸ τοῦ ἔτους 2009 πρόεδρος τοῦ νεοϊδρυθέντος, τότε, Συμβουλίου τῶν Θρησκειῶν Φραγκφούρτης (Rat der Religionen Frankfurt). Διετέλεσε μέλος τοῦ προεδρείου τοῦ Διεθνοῦς Συνδέσμου Ξενογλώσσων Χριστιανικῶν Κοινοτήτων Φραγκφούρτης (Internationaler Konvent christlicher Gemeinden anderer Muttersprache) καὶ ἐκπρόσωπος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γερμανίας εἰς τὴν Οἰκουμενικὴν Ὁμάδα Προετοιμασίας τῶν Διαπολιτιστικῶν Ἑβδομάδων (Ökumenischer Vorbereitungsausschuss für die Interkulturellen Wochen).

Διετέλεσε μέλος τῶν ἀντιπροσωπειῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἰς τὸν θεολογικὸν διάλογον τῶν Ὀρθοδόξων μετὰ τῶν Προτεσταντικῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Leuenberger Konkordie (GEKE) καὶ εἰς τὴν 3ην Εὐρωπαϊκὴν Οἰκουμενικὴν Συνέλευσιν ἐν Sibiu τῆς Ρουμανίας (2007).

Τὸ ἒτος 2017, κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Καναδᾶ κ. Σωτηρίου, μεταβείς εἰς Καναδᾶ, ὅπου εἰργάσθη ὡς Κοσμήτωρ τῆς Πατριαρχικῆς Ὀρθοδόξου Θεολογικῆς Ἀκαδημίας Τορόντο καὶ ὡς Διευθυντὴς τῶν Γραφείων τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Καναδᾶ. Διηκόνησεν ἐντατικῶς τὸ Ἱερὸν Μυστήριον τῆς Ἐξομολογήσεως καὶ ὡμίλει τακτικῶς ἐπὶ πνευματικῶν θεμάτων.

Τὸ ἔτος 2019 προσεκλήθη ὑπὸ τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρου, ἳνα προσφέρει τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κολλέγιον καὶ τὴν Ἱερὰν Θεολογικὴν Σχολὴν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

Σπουδαί: Ἐφοίτησεν εἰς τὸ Τμῆμα Γερμανικῆς Γλώσσης καὶ Φιλολογίας, τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἀποφοιτήσας ἐν ἔτει 1992, καὶ εἰς τὸ Τμῆμα Ποιμαντικῆς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ αὐτοῦ Πανεπιστημίου, ἐξ οὗ ἀπεφοίτησε τὸ ἔτος 2001. Τὸ ἔτος 2006 ὡλοκλήρωσε τὰς μεταπτυχιακὰς αὐτοῦ σπουδὰς εἰς τὸν τομέα τῆς δογματικῆς Θεολογίας καὶ τὸ ἔτος 2012 ἀνηγορεύθη διδάκτωρ τῆς Θεολογίας μὲ τὸν βαθμὸν «ἄριστα» εἰς τὴν αὐτὴν Σχολὴν τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Καθ᾽ ὅλην τὴν παραμονήν του ἐν Γερμανίᾳ διήκουσε πανεπιστημιακὰς παραδόσεις μαθημάτων εἰς τὰ Παιδαγωγικά, τὴν Γερμανικὴν Λογοτεχνίαν, Ρωμαιοκαθολικὴν καὶ Προτεσταντικὴν Θεολογίαν, τὸν Ἰουδαϊσμόν, τὴν Ἰσλαμικὴν Θεολογίαν καὶ εἰς τὴν Συγκριτικὴν Θρησκειολογίαν. Ὁμιλεῖ πέραν τῆς ἑλληνικῆς, τὴν γερμανικὴν καὶ ἀγγλικήν, ἔχει βασικὰς γνώσεις τῆς τουρκικῆς καὶ στοιχειώδεις γνώσεις τῆς λατινικῆς, τῆς γαλλικῆς καὶ τῶν κλασσικῶν ἀραβικῶν.