Στο στόχαστρο ανθρώπων της Εκκλησίας βρέθηκε ο Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος κ. Γαβριήλ για παλαιότερη δημόσια τοποθέτησή του γύρω από την ομοφυλοφιλία, ξεκαθαρίζοντας ότι η θέση του αφορούσε την αποδοχή του αμαρτωλού και όχι την αλλοίωση της εκκλησιαστικής διδασκαλίας.
«Παρεξηγήθηκα τότε από πολλούς ανθρώπους της Εκκλησίας. Άκουσα πάρα πολλή κριτική, θεωρώντας ότι εγώ διαστρεβλώνω τη διδασκαλία της Εκκλησίας. Εγώ δεν μίλησα ποτέ ότι επιτρέπεται η ομοφυλοφιλία… Μίλησα και είπα: μην διώχνετε τους αμαρτωλούς από την Εκκλησία. Πρώτος εγώ είμαι αμαρτωλός».
Μιλώντας στη δημοσιογράφο κ. Μάγδα Τσέγκου και την εκπομπή Political Stories, ο Μητροπολίτης Γαβριήλ απέρριψε τον κοινωνικό στιγματισμό και την ευκολία με την οποία άνθρωποι μέσα και έξω από την Εκκλησία βάζουν «ταμπέλες» στους άλλους.
«Πέρασε η εποχή που ο αμαρτωλός είχε πάνω του στίγμα. Αυτά είναι πράγματα που ζούσαμε στον δυτικό Μεσαίωνα, δεν τα έχει ζήσει ποτέ η Ανατολή», ανέφερε.
Υπενθύμισε ότι ο Χριστός δεν έκρινε κανέναν, αλλά κάλεσε τους πάντες κοντά Του «όπως είναι». Επικαλούμενος τη διδασκαλία του Μεγάλου Βασιλείου, σημείωσε ακόμη ότι καμία αμαρτία δεν μπορεί να νικήσει το έλεος του Θεού, παρά μόνο η αμετανοησία.
«Ποιος είμαι εγώ για να πω σε έναν άνθρωπο που θέλει να έρθει στην Εκκλησία ότι δεν έχεις χώρο, επειδή έχεις αμαρτήσει στη ζωή σου;», διερωτήθηκε.
Η στάση αυτή συνδέθηκε και με περιστατικά ανθρώπων που προσέφυγαν στη Μητρόπολη ζητώντας βοήθεια. Ο κ. Γαβριήλ αναφέρθηκε σε παιδιά που απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους, σε νέες γυναίκες που βρέθηκαν μόνες σε δύσκολες στιγμές της ζωής τους και σε οικογένειες που δοκιμάζονται από σοβαρές ασθένειες. Όπως εξήγησε, η Εκκλησία οφείλει πρώτα να αγκαλιάζει τον άνθρωπο και στη συνέχεια να τον συμβουλεύει.
Στην ίδια συνέντευξη ανακοίνωσε για πρώτη φορά ότι το Ιωνικό Κέντρο θα ανοίξει επίσημα τις πύλες του την 1η Σεπτεμβρίου 2026. Πρόκειται για έναν χώρο αφιερωμένο στη μνήμη, στον πολιτισμό και στην ταυτότητα του μικρασιατικού ελληνισμού.
Ξεναγώντας τις κάμερες στους χώρους του, μίλησε για τους ανθρώπους που εργάστηκαν για την ολοκλήρωσή του και για τον ρόλο που φιλοδοξεί να αναλάβει στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής κληρονομιάς των Μικρασιατών. Η λειτουργία του εντάσσεται στο έργο που έχει αναπτύξει η Μητρόπολη από την ενθρόνισή του, το 2014.
Η συζήτηση επεκτάθηκε στη σχέση της Εκκλησίας με τους νέους. Ο Μητροπολίτης εκτίμησε ότι η απομάκρυνσή τους από τους θεσμούς συνδέεται με την ανάγκη τους να συναντήσουν αγάπη, αποδοχή και ειλικρίνεια.
Κατά τον ίδιο, η Εκκλησία δεν καλείται να συγκεντρώνει οπαδούς, αλλά να βοηθά τον άνθρωπο να γνωρίσει τον Χριστό και να αναζητήσει νόημα στη ζωή του. Τόνισε ακόμη ότι ο σύγχρονος κληρικός χρειάζεται να συνδυάζει την πίστη με τη γνώση, τις εμπειρίες και τη διαρκή εξέλιξη.
Απαντώντας σε ερωτήσεις για τα μάγια και τη βασκανία, επισήμανε ότι ο πιστός δεν χρειάζεται να καταφεύγει σε ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι μπορούν να «λύσουν» μάγια. Αναφέρθηκε στην προσευχή, στον Σταυρό, στο Χρίσμα και στη Θεία Κοινωνία ως τα πνευματικά εφόδια που, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας, δεν αφήνουν χώρο στον φόβο απέναντι στο κακό.
Για τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης και των κοινωνικών δικτύων, επισήμανε ότι η Εκκλησία δεν μπορεί να μένει έξω από τις τεχνολογικές εξελίξεις, αρκεί ο άνθρωπος να μη μετατραπεί σε δέσμιο των εργαλείων που ο ίδιος δημιούργησε.
Η συνέντευξη περιλαμβάνει και πιο προσωπικές αναφορές. Ο Μητροπολίτης επέστρεψε στα παιδικά του χρόνια στο Μοσχάτο, στην οικογένειά του και στις παρέες της ενορίας, περιγράφοντας πώς γεννήθηκε η επιθυμία του να ακολουθήσει τον δρόμο της Εκκλησίας. Μίλησε επίσης για τη μουσική που ακούει, την ομάδα που υποστηρίζει, την αγάπη του για τη θάλασσα και το περπάτημα.
Δεν απέφυγε, τέλος, να αναφερθεί σε εμπειρίες προδοσίας, αδικίας, ταπείνωσης και πόνου που βίωσε ο ίδιος. Όπως ανέφερε, οι δυσκολίες αυτές τον έφεραν πιο κοντά στον Θεό, ενώ απευθυνόμενος στους νέους τούς κάλεσε να μην εγκαταλείπουν τα όνειρά τους και να μην αφήνουν την απογοήτευση να καθορίσει τη ζωή τους.
