Σήμερα, η Εκκλησία τιμά, εορτάζει, πανηγυρίζει και παρουσιάζει έναν ακόμη Άγιό της.
Η Εκκλησία μας προβάλλει έναν άνθρωπο που πέρασε από τη ζωή της φθοράς στην εν Χριστώ ζωή, στην αληθινή ζωή που μας γεμίζει με ελπίδα και παρηγοριά και μας χαρίζει τη σωτηρία.
Ο άνθρωπος αυτός που η Εκκλησία μας σήμερα εορτάζει, λέγεται Ματθαίος. Ένας Εβραίος στην καταγωγή, ο γιος του Αλφαίου.
Ο Ματθαίος που πιθανόν λεγόταν Λευί, πριν ακολουθήσει το Χριστό, ασκούσε το επάγγελμα του φοροεισπράκτορα, του τελώνη. Ένα επάγγελμα που τον έκανε αρκετά μισητό στους ανθρώπους, λόγω της σκληρότητας που πολλές φορές έπρεπε να εφαρμόσει για να καταφέρει να εισπράξει τους φόρους.
Ο Ματθαίος ως τελώνης ίσως ήταν ένας από τους υπαλλήλους του Ηρώδη. Άλλωστε, η Καπερναούμ ανήκε διοικητικά στον Ηρώδη ο οποίος εισέπραττε τους φόρους, αλλά και ό,τι προερχόταν από εκβιασμούς, τοκογλυφίες και κλοπές που ασκούσαν με απάνθρωπο τρόπο οι άδικοι και ανέντιμοι τελώνες.
Όταν ο Χριστός επισκέφτηκε σε μια από τις πολλές περιοδείες Του την Καπερναούμ και καθώς περνούσε από ένα δρόμο, «εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Ματθαῖον λεγόμενον».
Ο Κύριος, ως Καρδιογνώστης, πρόσεξε τον εσωτερικό κόσμο του Ματθαίου, ο οποίος δεν είχε φθαρεί εντελώς από το ψυχοφθόρο και αμαρτωλό επάγγελμα που ασκούσε.
Ο Κύριος γνώριζε την κρυμμένη καλοσύνη του, την εσωτερική δύναμή του και αμέσως τον κάλεσε να γίνει συνοδοιπόρος Του στη μεγάλη πορεία, με ένα λόγο : «Ακολούθει μοι».
Ο Ματθαίος ανταποκρίθηκε θετικά στο κάλεσμα του Χριστού. Σηκώθηκε από το τελωνείο του και Τον ακολούθησε, μάλιστα ετοίμασε προς τιμήν του Ιησού ένα πλούσιο τραπέζι στο σπίτι του για να δηλώσει τη χαρά του που Τον συνάντησε.
Ο Ματθαίος επιθυμούσε να μοιραστεί τη μεγάλη του χαρά και γιʼ αυτό κάλεσε στο γεύμα που ετοίμασε και άλλους τελώνες. Όμως, αυτό το γεγονός προκάλεσε τα αρνητικά σχόλια των Φαρισαίων, οι οποίοι με την πωρωμένη τους συνείδηση παρεξήγησαν και κατέκριναν το Χριστό που συνέφαγε με τους τελώνες και όλους εκείνους τους ανθρώπους που θεωρούσαν αμαρτωλούς: «Καὶ ἰδόντες οἱ Φαρισαῖοι εἶπον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· διατί μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει ὁ διδάσκαλος ὑμῶν;».
Ο Χριστός με την παρουσία Του στο σπίτι του Ματθαίου θέλει να δώσει ένα μήνυμα σε όλους εκείνους που υποκρίνονται και κατηγορούν με ευκολία τους ανθρώπους.
Ο Κύριος θέλει να τονίσει αλλά και να ξεκαθαρίσει ότι η θεϊκή διδασκαλία Του είναι άκρως αντίθετη από εκείνην των Φαρισαίων.
Ο Ιησούς Χριστός επιθυμεί να διδάξει ότι η αγάπη είναι το παν και ότι ο Θεός αγκαλιάζει και δέχεται ανεξαιρέτως όλους τους ανθρώπους, ιδιαίτερα εκείνους που ταλαιπωρούνται από την ασθένεια της αμαρτίας.
Στη σημερινή Ευαγγελική διήγηση ο Ματθαίος μας αποκαλύπτει το σκοπό της ενανθρώπησης του Χριστού που είναι η θεραπεία των αμαρτωλών από την επικίνδυνη πνευματική νόσο της αμαρτίας.
Οι Φαρισαίοι συνεχίζουν απτόητοι να κατηγορούν το Χριστό ότι συναναστρέφεται με αμαρτωλούς ανθρώπους, όμως ο Κύριος απαντάει ξεκάθαρα και λέει ότι: «οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ᾿ οἱ κακῶς ἔχοντες» και τονίζει ότι δεν ήρθε στον κόσμο για να καλέσει σε μετάνοια τους δίκαιους ανθρώπους, αλλά τους αμαρτωλούς.
Ο Επίσκοπος Καισαρείας Ευσέβιος αναφέρει, ότι το γνώρισμα που χαρακτήριζε και ξεχώριζε ως άνθρωπο το Ματθαίο ήταν η ευλογημένη αρετή της ταπεινοφροσύνης. Αυτή η αρετή τον βοήθησε στη μετέπειτα πορεία του.
Ο Ματθαίος ακολούθησε με πίστη, υπακοή, αγάπη, αφοσίωση και αυταπάρνηση το Χριστό, αφήνοντας οριστικά πίσω του την άδικη ζωή του φοροεισπράκτορα.
Ο Ματθαίος είναι εκείνος που κατά την ημέρα της Πεντηκοστής αξιώθηκε να λάβει, μαζί με τους άλλους Μαθητές, το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος.
Ο Ματθαίος είναι εκείνος που έμεινε στα Ιεροσόλυμα μέχρι το μαρτυρικό θάνατο του Αρχιδιακόνου και Πρωτομάρτυρα Στεφάνου.
Ο Ματθαίος είναι εκείνος που σύμφωνα με την παράδοση, μετά την Πεντηκοστή, κήρυξε την πίστη του Χριστού στην Παλαιστίνη, αλλά και σε πολλά μέρη όπως στη Μακεδονία, στην Περσία, στη Μηδία, στην Παρθία και στην Αιθιοπία.
Ο Ματθαίος είναι εκείνος που σύμφωνα με τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη: «ετελειώθη δια του πυρός υπό των απίστων» στην Ιεράπολη της Συρίας.
Ο Ματθαίος είναι εκείνος που ακολούθησε πιστά το Χριστό και έζησε δίπλα Του με ταπείνωση και υπακοή, ως αφανής, όλα τα σωτήρια γεγονότα όπως το Πάθος, την Ανάσταση και την Ανάληψη του Κυρίου.
Οφείλουμε να αναφέρουμε ότι σχετικά με το θάνατο του Ματθαίου υπάρχουν διάφορες μαρτυρίες και αναφορές, όμως αυτό που κρατάμε και τονίζουμε είναι ο μαρτυρικός θάνατός του για την πίστη του Χριστού.
Αγαπητοί μου.
Ο Ματθαίος εργάστηκε με ζήλο και αυταπάρνηση και κατάφερε να συγγράψει, κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, το Ευαγγέλιό του. (Αρχικά στην εβραϊκή γλώσσα για τον ευαγγελισμό των εξʼ Εβραίων Χριστιανών και αργότερα στην ελληνική για να διδάξει τους εξʼ εθνών Χριστιανούς).
Το Ευαγγέλιο του Ματθαίου είναι το πρώτο της Καινής Διαθήκης και διακρίνεται για την παράθεση πολλών προφητικών χωρίων της Παλαιάς Διαθήκης που εκπληρώθηκαν στο πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού.
Ο Ματθαίος επιθυμούσε να κηρύξει, να διδάξει και να αποδείξει, ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι ο Μεσσίας. Ο Σωτήρας και Λυτρωτής που περιμένει με λαχτάρα ο κόσμος. Εκείνος για τον Οποίο μίλησαν όλοι οι Προφήτες του Θεού.
Ο Ματθαίος αξιώθηκε να γίνει τρανός Απόστολος του Χριστού, μεγάλος Μάρτυρας της Εκκλησίας, Ευαγγελιστής των λόγων του Λόγου. Άρα, δίκαια απολαμβάνει ιδιαίτερη τιμή από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας.
Ο Άγιος Ματθαίος, εν ολίγοις, αποτελεί ένα όργανο του Αγίου Πνεύματος που κατέγραψε την αποκάλυψη του Θεού στον κόσμο.
Συνεπώς, αξίζει να ακολουθήσουμε τα βήματά του στην πορεία του προς την τελειότητα.
Αξίζει να κηρύξουμε και να διδάξουμε Χριστόν, όπως εκείνος ο μεγάλος και μαρτυρικός Απόστολος.
Γιʼ αυτό, ας προσπαθήσουμε να εγκαταλείψουμε τη νοοτροπία του κόσμου που μας καταστρέφει.
Ας φροντίσουμε να αλλάξουμε ζωή, όπως ο τελώνης, που άλλαξε ακόμη και το όνομά του σε Ματθαίος, δηλαδή… «δώρο Θεού».
Ας γίνουμε και εμείς ένας «Ματθαίος του Θεού», δώρο Θεού για τον κόσμο.
Έτσι, θα υπάρξουμε μιμητές του έργου του.
Έτσι, θα αξιωθούμε της Χάριτος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.