Τελικά Παῦλε δέν ἄντεξες. Κι ἀντί νά σκεφθεῖς αὐτό πού σοῦ ὑπέδειξα μέ τό δεύτερο κείμενό μου, δηλαδή τήν καταφυγή στό πετραχῆλι τοῦ Πνευματικοῦ ζητῶντας τή συγγνώμη του Θεοῦ γιά τίς θρασύτατες ὑπερβάσεις τῶν ὁρίων σου, τήν προσβολή τῆς ποιμαντικῆς μου εὐθύνης ὡς Ἐπισκόπου καί τόν ὀρυμαγδό συκοφαντιῶν, διαστρεβλώσεων καί ψεμάτων πού δολίως ἐξαπέλυσες ἐναντίον μου, ἐσύ ἐπέλεξες τή μέθοδο του θρασύτατου νομικοῦ τοῦ Εὐαγγελίου, ὁ ὁποῖος «θέλων δικαιοῦν ἑαυτὸν» (Λουκ. ι´,29), ἐπιμένει στό θράσος, τήν ἡμιμάθεια καί τήν ἰσχυρογνωμοσύνη. Δικαίωσες τελικά, αὐτήν τήν αἴσθηση τοῦ άλαθήτου πού λίγο περιπαικτικά ὑπονοοῦσα ὅτι ἔχεις, ὅταν σοῦ ἔγραφα «Παπᾶ-Παῦλε (ἤ μήπως καλύτερα Πάπα Παῦλε;)». Κακά τά ψέματα! Ὁ ἐγωισμός σου δέν ἀντέχει τόν ἀντίλογο, ἰδίως ὅταν ὁ ἀντίλογος διαλύει τούς ἰσχυρισμούς σου σάν ἰστό ἀράχνης…
Πάπα Παῦλε λοιπόν, ἀπό ἐδῶ καί πέρα! Εἶδες, παρ᾽ ὅλο τόν πόθο σου, δέν κατόρθωσες νά γίνεις Ἐπίσκοπος, γι᾽ αὐτό καί ὑποσκάπτεις τόν ἐπισκοπικό βαθμό, κατάφερες ὅμως, να ἀποκτήσεις τόν τίτλο τοῦ Πάπα μέ τά καμώματά σου… Ἄξιος; Στό 23ο κεφάλαιο τῶν Πράξεων διαβάζουμε τήν ἀντιδικία τοῦ Ἀποστόλου Παύλου μέ τό Ἰουδαϊκό Συνέδριο. Ἐκεῖ, χωρίς ὁ Παῦλος νά ἔχει ἀναγνωρίσει τόν Ἀρχιερέα τῶν Ἰουδαίων, διαμαρτύρεται ἐναντίον του ἐπειδή ἔδωσε ἐντολή νά τόν κτυπήσουν, καί περίπου τόν καταριέται. «Οἱ δὲ παρεστῶτες εἶπον· τὸν ἀρχιερέα τοῦ Θεοῦ λοιδορεῖς; ἔφη τε ὁ Παῦλος· οὐκ ᾔδειν, ἀδελφοί, ὅτι ἐστὶν ἀρχιερεύς· γέγραπται γάρ· ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σου οὐκ ἐρεῖς κακῶς.» (Πράξ. κγ´,4-5), διαμαρτυρηθηκαν λοιπόν ὅσοι ἦταν τριγύρω, ἐπιτιθέμενοι στόν Παῦλο γιατί λοιδορεῖ ὁ Ἀπόστολος τῆς Χάριτος, τόν Ἀρχιερέα τοῦ Νόμου κι ἀμέσως ὁ Παῦλος ἀνακρούει πρύμνα, ζητᾶ συγγνώμη, ἀνακαλεῖ καί δικαιολογεῖται λέγοντας ὅτι δέν γνώριζε πώς ἦταν Ἀρχιερεύς.
Ἐσύ, ὄχι μόνον ἐμένα, ἀλλά καί πολλούς ἄλλους Ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, μέ ποιό δικαίωμα μᾶς ὑβρίζεις, μᾶς λοιδωρεις, μᾶς συκοφαντεῖς; Ὅταν τόλμησα νά διαμαρτυρηθῶ μέ ἐπιχειρήματα στρέφοντας τό ὕφος σου ἐναντίον σου, ἀντί νά μιμηθεῖς τόν Παῦλο καί νά ζητήσεις συγγνώμη, ἔστω μόνο γιά τό ἀπαράδεκτο τῶν ἐκφράσεών σου, διαμαρτύρεσαι ὅτι σέ ἐξύβρισα! Φωνάζει ὁ κλέφτης, νά φύγει ὁ νοικοκύρης! Πάπα Παῦλε, ἡ αἴσθηση ἀλαθήτου πού σέ διακατέχει σοῦ ἐπιβάλλει ὄχι μόνο νά ἀρνεῖσαι νά δεχθεῖς ὅτι ἔστω κάπου μπορεῖ νά ἔκανες λάθος, ἀλλά σέ ὁδηγεῖ στό νά διαβάζεις ἐπίτηδες λάθος τά κείμενα γιά νά αὐτοδικαιώνεσαι. Μάλιστα, ἔχεις τό θράσος νά ζητᾶς νά μοῦ ἐπιβάλεις αἴτηση συγγνώμης γιατί δῆθεν σέ συκοφάντησα ἤ παρερμήνευσα τά λεγόμενά σου! Ἀναγκάζομαι λοιπόν, νά δώσω κάποιες διευκρινίσεις, μπᾶς καί κατανοήσεις, ὄχι γιά νά μοῦ ζητήσεις συγγνώμη, ἀλλά μήπως καί σώσεις τήν ἀθάνατη ψυχή σου.
Πάπα Παῦλε, ἀρχίζω ἀπό τήν ἐναντίον μου κατηγορία ὅτι σέ ὑβρίζω καί σέ λοιδορῶ. Τό ὅτι παρέχω ἐπιχειρήματα ἀναιρετικά τῶν ἀπόψεών σου δέν φαίνεται νά σέ ἐνοχλεῖ. Προσπαθεῖς νά τά ἀπορρίψεις, χαρακτηρίζοντάς τα συλλήβδην ὕβρεις. Καί μάλιστα, ἐνῶ λές ὅτι μέ τιμᾶς καί ὅτι θά μέ προσφωνεῖς κατά τά προβλεπόμενα, μετέρχεσαι ὕφος, φράσεις καί τακτική πού ἀποδεικνύουν τό ἀκριβῶς ἀντίθετο. Ξεχνᾶς ἀκόμη καί τό ὅτι δέν εἴμαστε τό ἴδιο. Εἶμαι Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησιας τοῦ Χριστοῦ, μέ συγκεκριμένη εὐθύνη καί ἁρμοδιότητες καί εἶσαι Πρεσβύτερος, ἑτερόφωτος, καλυπτόμενος πίσω ἀπό τόν Ἐπίσκοπό σου, τόν ὁποῖον μέ τά καμώματά σου ἐκθέτεις. Μιά ἐρώτηση μόνο. Ὅταν ὁ Χριστός μας, εἰς τύπον καί τόπον τοῦ Ὁποίου ἵσταμαι, ἔλεγε τούς Γραμματεῖς καί τούς Φαρισαίους μωρούς, ὁδηγούς τυφλῶν, τάφους κεκονιαμένους κλπ, ἤ ὅταν ἀπευθυνόμενος πρός τούς Ἰουδαίους τῆς ἐποχῆς μετερχόταν ἐκφράσεις ὅπως «ἀνόητοι καί βραδεῖς τῇ καρδίᾳ», ἤ ὅταν ἔλεγε τόν Πέτρο «σατανᾶ», ἔβριζε; Μήπως ἤθελε νά τούς συγκλονίσει μπᾶς καί ξυπνήσουν καί μετανοήσουν; Νά τούς εὐεργετήσει ἤθελε. Ὅπως κι ἐγώ. Νά σέ ξυπνήσω ἤθελα καί νά σοῦ φωνάξω αὐτό πού ὅλη ἡ Ἐκκλησία διαπιστώνει, ὅτι τό ἔργο σου περισσότερο βλάπτει παρά ὠφελεῖ, ἐκθέτει τήν Ἐκκλησία μας καί χαροποιεῖ τούς ἐχθρούς Της, ἀκριβῶς διότι ἀναιρῶντας τόν νόμο τῆς ἀγάπης καί ψάχνοντας παντοῦ ἐχθρούς, κατορθώνεις μόνο νά διαιρεῖς καί νά πορεύεσαι στό περιθώριο μέ βέβαιη κατάληξη τήν ἔξοδο. Ἐπειδή ὅμως, δέν φαίνεται νά καταλαβαίνεις, θά στά πῶ ὅσο πιό ἁπλά μπορῶ, ὥστε νά μήν ὑπάρχει ἀμφιβολία τί σοῦ λέω καί πόσο πλανᾶσαι.
Πάπα Παῦλε, ψεύδεσαι. Ἰσχυρίζεσαι ὅτι στό πρῶτο ἐναντίον τῆς ἀληθείας καί ἐμοῦ κείμενο πού δημοσίευσες εἶχε πλήρη γνώση ὁ Μητροπολίτης σου, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ ἔκανε τίς ἀναγκαῖες τροποποιήσεις καί διορθώσεις ἔδωσε τελικῶς εὐλογία καί ἔγκριση. Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ, σέ τηλεφωνική ἐπικοινωνία πού εἴχαμε, μέ διαβεβαίωσε πώς σοῦ ὑπέδειξε νά χρησιμοποιεῖς ἐπιχειρήματα κι ὄχι χαρακτηρισμούς, χωρίς συνάμα νά ἀναφέρεσαι σέ συγκεκριμένο πρόσωπο. Ἐσύ τί ἔκανες; Χωρίς ἐπιχειρήματα, μέ δοκησισοφίες πού εὔκολα ἀνετράπησαν, διατυπώνεις χαρακτηρισμούς καί στρέφεσαι προσωπικά ἐναντίον μου. Δηλαδή; Ἔκανες κάτι τελείως διαφορετικό καί ἀντίθετο ἀπό αὐτό πού σοῦ ὑπέδειξε ὁ πολυσέβαστός μου Μητροπολίτης σου. Ἑπομένως, κατέστης καί ἀνυπάκουος! Πᾶμε παρακάτω…
Πάπα Παῦλε φοβᾶσαι καί δειλιάζεις. Μισεῖς τήν ἐπισκοπική αὐθεντία καί τόν θεμελιώδη ρόλο πού κατέχει στήν ὕπαρξη καί πορεία τῆς Ἐκκλησίας, τήν ἴδια ὥρα ὅμως, τήν ἔχεις ἀνάγκη νά καλυφθεῖς πίσω της καί νά τῆς μεταθέσεις τήν εὐθύνη τῶν γραφομένων σου. Δέν τό κάνεις μόνο μέ τόν Μητροπολίτη, στόν ὁποῖον ὑπάγεσαι σήμερα. Τό κάνεις διαχρονικά. Κάθε φορά πού κάποιος προσπαθεῖ νά σοῦ πεῖ «τί γράφεις ἄνθρωπέ μου;», ἡ καραμέλα εἶναι ἔτοιμη, «ὄχι ἐγώ, τό γραφεῖο αἱρέσεων τῆς Μητροπόλεως! Δέν εἶναι δικά μου, ἐκφράζουν τόν Μητροπολίτη…». Προσπαθεῖς ἔτσι νά στρέψεις τόν ἕναν Ἐπίσκοπο ἐναντίον τοῦ ἄλλου, ἀρκεῖ ἐσύ νά μένεις στό ἀπυρόβλητο καί νά κάνεις τή δουλειά σου. Δέν ἀναλαμβάνεις τήν εὐθύνη σου καί κρύβεσαι. Πᾶμε παρακάτω…
Πάπα Παῦλε καί πάλι ψεύδεσαι. Προσπαθῶντας νά μέ ὑποτιμήσεις, ὄχι μόνον μοῦ ἀπευθύνεσαι στόν ἑνικό, λές κι εἴμαστε ἴσα κι ὅμοια ἤ γνωστοί ἀπό παλιά, ἀλλά ἐπιλέον ἰσχυρίζεσαι τό ἑξῆς: «Δέν θέλω ἐδῶ νά παραθέσω ὅσα μοῦ εἶπε γιά τό πρόσωπό σου ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, ὅταν σχολιάζαμε μαζί τό δημοσίευμά σου, διότι θά πικραθεῖς ἀφάνταστα καί θά ἐξεφτιλιστεῖς δημοσίως.». Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ, σέ τηλεφωνική ἐπικοινωνία πού εἴχαμε, μέ διαβεβαίωσε πώς οὐδέποτε συνέβη κάτι τέτοιο! Ἴσα ἴσα, πάντα ἔτρεφε ἀπέναντί μου αἰσθηματα σεβασμοῦ καί ἀγάπης. Βέβαια, μοῦ δήλωσε τήν ἀπορία του γιά τήν παρουσία μου στά ἐγκαίνια τῆς Συναγωγῆς, ὅμως τοῦ ἐξήγησα τό κλίμα στή Λάρισα, ίδίως ὅτι ὅλη ἡ Λάρισα συναίνεσε καί χάρηκε μέ τήν παρουσία μου ἐκεῖ. Μήν ἀφήνεις λοιπόν, ὑπονοούμενα γιά τόν Ποιμενάρχη σου, τόν ὁποῖον μέ τόν τρόπο πού ἐκφράζεσαι καί ἐνεργεῖς, μᾶλλον ἐκμεταλλεύεσαι γιά νά καλύπτεσαι πίσω του, ἀλλά τόν θεωρεῖς καί ἀναλώσιμο στήν ὑποστήριξη τῶν δικῶν σου θεωρήσεων. Αὐτό ἐξάλλου δηλώνει κι ὁ θρασύτατος ὑπαινιγμός σου, τόν ὁποῖον διατυπώνεις δίκην ἀπειλῆς (;) ὅταν γράφεις: «Πρόσεχε, ἀδελφέ μου, διότι βαδίζεις σ᾽ ἕναν ἐπικίνδυνο δρόμο. Ἐλπίζω νά καταλαβαίνεις τί θέλω νά πῶ, διότι εἶσαι ἔξυπνος ἄνθρωπος». Πᾶμε παρακάτω…
Πάπα Παῦλε καί πάλι ψεύδεσαι. Ἰσχυρίζεσαι, ἤ άλλοιῶς ὑπονοεῖς, ὅτι καί γιά τό δεύτερο ἐναντίον τῆς ἀληθείας καί ἐμοῦ κείμενο πού δημοσίευσες εἶχε πλήρη γνώση ὁ Μητροπολίτης σου. Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ, σέ τηλεφωνική ἐπικοινωνία πού εἴχαμε, μέ διαβεβαίωσε πώς ἁπλῶς τόν ἐνημέρωσες ὅτι θά ἀπαντήσεις στήν ἀπάντησή μου, χωρίς νά τοῦ δείξεις τό δεύτερο κείμενό σου, φοβούμενος μήπως παρέμβει καί σοῦ περικόψει τίς σπουδαῖες σοφιστεῖες πού ἵδρωσες νά συντάξεις!!! Ἄρα ἀπολύτως προσωπικό τό κείμενο κι ὄχι τοῦ περίφημου «Γραφείου αἱρέσεων». Πᾶμε παρακάτω…
Πάπα Παῦλε ἔχεις πλανηθεῖ καί πιστεύεις σέ προκαταλήψεις, τίς ὁποῖες στή συνέχεια καλλιεργεῖς. Γιά νά δικαιολογήσεις τό γιατί δέν καταφεύγεις σέ ἐναντίον μου καταγγελίες κατά τίς προβλεπόμενες διαδικασίες, γράφεις: «Ἐδῶ καί δεκαετίες παρακολουθοῦμε τή στάση τῶν ἁρμοδίων Συνοδικῶν Ὀργάνων σέ πάμπολλες περιπτώσεις παραβιάσεων τῶν Ἱερῶν Κανόνων, (ὅπως γιά παράδειγμα αὐτές που ἀφοροῦν τίς συμπροσευχές μέ αἱρετικούς), στίς ὁποῖες αὐτά ἀδρανοῦν προκλητικά. Παρακολουθοῦμε ἐπίσης κατά κόρον νά διατυπώνονται δημοσίως κακόδοξες θέσεις ἀπό κληρικούς ὅλους τῶν βαθμίδων καί λαϊκούς, καθ᾽ ὅν χρόνον τά ἁρμόδια Συνοδικά Ὄργανα καί πάλιν σιωποῦν προκλητικά. Εἶναι λοιπόν ὑπερβέβαιον ὅτι καί στή δική σου περίπτωση θα ἀδρανήσουν. Ἐσύ φαντάζεσαι ὅτι τά ἁρμόδια Συνοδικά Ὄργανα δέν ἔλαβαν γνώση τῆς συμμετοχῆς σου στά ἐγκαίνια τῆς Ἑβραϊκῆς Συναγωγῆς, ὥστε νά χρειάζεται ἡ δική μου παρέμβαση; (…)» καί συνεχίζεις μέ πολλά ὅμοια, τά ὁποῖα δέν ἀποτελοῦν ἀποδεδειγμένες διαπιστώσεις, ἀλλά ἀγκυλώσεις.
Ἡ πλάνη σου ἔγκειται στό ὅτι πιστεύεις ὅτι ἐσύ ἔχεις δίκιο κι ἀφοῦ τά Συνοδικά Ὄργανα δέν ἐνεργοῦν ὅπως ἐσύ πιστεύεις, τότε αὐτά αὐταπόδεικτα ἀδρανοῦν, συγκαλύπτουν κλπ. Ἡ περίπτωση νά κάνεις λάθος καί νά μήν ἰσχύουν τα ὅσα γράφεις, σοῦ πέρασε ἀπό τό μυαλό; Κι ἐσύ καί πολλοί παπίζοντες πού τά ξέρουν ὅλα καί δέν δέχονται μύγα στό σπαθί τους, δέν μπαίνετε κἄν στόν κόπο νά ἀκούσετε ἐπιχειρήματα, παρά μονο δογματικά ἀποφαίνεσθε ὑπέρ τῆς «ὀρθότητας» τῶν θέσεών σας, χωρίς νά ἀναρωτιέστε γιά τήν Ὀρθόδοξη θεώρηση. Ἕνας συνετός πολιτικός μας πρόσφατα εἶπε: «Ἄν ἐπιμένεις κόντρα σέ ὅλες τίς ἐνδείξεις, ὅτι ἐσύ ἔχεις δίκιο καί οἱ πολλοί ἄδικο, ἄν πιστεύεις ὅτι ξέρεις πάντα καλύτερα ἀπό αὐτούς (…), εἶναι σχεδόν βέβαιο ὅτι ἐκεῖνοι ἔχουνε δίκιο κι ἐσύ ἄδικο. Ἄν οὔτε αὐτό τό καταλαβαίνεις, τά πράγματα εἶναι ἀπείρως χειρότερα!». Λές καί σέ φωτογράφιζε Πάπα Παῦλε! Γιά σένα καί κάποιους λίγους ὁμοίους σου, τά συνοδικά ὄργανα πάντα σφάλλουν, ἐνῶ ἐσεῖς ἔχετε τήν ἀλήθεια καί τό δίκιο… Προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις… Πᾶμε παρακάτω…
Πάπα Παῦλε ἐνεργεῖς ὡς Ἀντίχριστος! Ὄχι μέ τήν ἔννοια ὅτι ἀντιτίθεσαι στόν Χριστό, ἀλλά μέ τή δεύτερη σημασία τῆς πρόθεσης «ἀντί», τῆς ἀντικατάστασης τοῦ Χριστοῦ. Ἐξηγοῦμαι! Πολλά χαρίσματα μοίρασε ὁ Χριστός στόν κόσμο, γιά ἕνα ἐπιφυλάχτηκε. Εἶπε, «ὁ πατὴρ (…) τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκε τῷ υἱῷ» (Ἰω. ε´,22)! Ἄρα ὁ Χριστός θά μέ κρίνει κι ὄχι ἐσύ πού σπεύδεις νά τόν ὑποκαταστήσεις στήν κρίση. Ἐσύ ἤδη μέ χαρά μέ καταδίκασες καί μέ προέγραψες γιά τήν κόλαση ἐμμένοντας δαιμονικά στήν αὐτοδικαίωσή σου. Ἐγώ ὅμως, ἐλπίζω στό ἄπειρο ἔλεος καί τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ μου, γι᾽ αὐτό καί συνεχίζω τό ποιμαντικό μου ἔργο μέ τή Χάρη καί τόν Φωτισμό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀπτόητος ἀπό τίς ἄδικες καί ἀθεμελίωτες ἐπικρίσεις ὅσων ἐπιμένουν νά κόβουν καί νά ράβουν τήν Πίστη στά δικά τους προσωπικά μέτρα, ἐπιμένοντας νά θεωροῦν ἀνώτερα ἀπό τό Εὐαγγέλιο τά προσωπικά τους πονήματα, τά ὁποῖα καί ἀνερυθρίαστα συστήνουν σάν τά μόνα αὐθεντικά, ἄν καί τόσο ἡ ἐπιστημονική κοινότητα, ὅσο καί ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅπου γιά τά ὅσα μοῦ συστήνεις δέν ἔχουν ἐκφράσει ἀπορριπτικές ἀντιρήσεις, τουλάχιστον ἔχουν ἐπιφυλαχθεῖ. Ὡς πρός δέ τή μίμηση καί ἀντιγραφή τοῦ Ἀββᾶ Μακαρίου, στήν ἐπιστρέφω αὐτολεξεί. Πᾶμε παρακάτω…
Πάπα Παῦλε ἐπιμένεις στή διαστροφή τῶν λόγων μου. Εἴτε δέν μπῆκες στόν κόπο νά ἀκούσεις τά ὅσα εἶπα κατά τήν παρουσία μου στή Συναγωγή τῆς Λάρισας, εἴτε ἐπέλεξες νά μήν τά καταλάβεις γιά νά δικαιολογήσεις τά ἐναντίον μου ἀλυχτίσματά σου. Ὡς πρός τά ὅσα λές γιά τήν ἐπίκληση τοῦ παραδείγματος τῆς Σαμαρείτιδας ἐκ μέρους μου, ἐντάξει τώρα, θά κοροϊδευόμαστε καί μεταξύ μας; Ὅποιος ἔχει νοῦ καταλαβαίνει… Καί κολλᾶς στήν ἀνθρωποκεντρική νοοτροπία τῶν μαθητῶν καί δέν θές ἡ Ἐκκλησία νά ἀνοίγεται στόν κόσμο, ἀλλοιῶς θά ἐπαινοῦσες τίς προσπάθειες νά πορευτοῦμε πρός τούς ἄλλους προβάλλοντας τήν ταυτότητά μας. Ἄκου νά δεῖς Πάπα Παῦλε, δέν ξέρω πῶς ἀντιλαμβάνεσαι τή διακονία σου, ἐμένα ὅμως μέ συνταράσσει ὁ λόγος τοῦ Ἀπ. Παύλου «Ἐλεύθερος γὰρ ὢν ἐκ πάντων πᾶσιν ἐμαυτὸν ἐδούλωσα, ἵνα τοὺς πλείονας κερδήσω· καὶ ἐγενόμην τοῖς Ἰουδαίοις ὡς Ἰουδαῖος, ἵνα Ἰουδαίους κερδήσω· τοῖς ὑπὸ νόμον ὡς ὑπὸ νόμον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον κερδήσω· τοῖς ἀνόμοις ὡς ἄνομος, μὴ ὢν ἄνομος Θεῷ, ἀλλ᾿ ἔννομος Χριστῷ, ἵνα κερδήσω ἀνόμους· ἐγενόμην τοῖς ἀσθενέσιν ὡς ἀσθενής, ἵνα τοὺς ἀσθενεῖς κερδήσω· τοῖς πᾶσι γέγονα τὰ πάντα, ἵνα πάντως τινὰς σώσω.» (Α´ Κορ. θ´,19-22). Ἐσύ μᾶλλον ἀποδεικνύεσαι ἄσχετος μέ ὅλα αὐτά, ἀντιστρατευόμενος τό Ὀρθόδοξο φρόνημα καί ἦθος. Πᾶμε παρακάτω…
Πάπα Παῦλε λάμπεις μέ τήν ἡμιμάθειά σου. Προσπαθῶντας νά μοῦ φορτώσεις παράβαση Ἱεροῦ Κανόνα, τραβᾶς… ἀπό τά μαλλιά τήν ἔννοια τῆς λέξης «ἑορτή» τοῦ 70οῦ Κανόνα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, λέγοντας πώς δέν ἔννοεῖ μόνο τίς προβλεπόμενες ἑνιαύσιες ἑορτές τῶν Ἰουδαίων, ἀλλά κάθε τί πού συμβαίνει μέσα στή Συναγωγή. Παραθεωρεῖς ἐμπρόθετα ὅτι καί στό δικό μας Τυπικό, δέν «ἑορτάζουμε ἐγκαίνια», ἀλλά «τελοῦμε ἐγκαίνια». Δέν ὑπάρχει «ἑορτή ἐγκαινίων», ἀλλά «τελετή ἐγκαινίων». Ἀκόμη κι ὅταν θέλουμε νά τιμήσουμε τήν ἐπέτειο τῶν ἐγκαινίων ἐμβληματικῶν γιά τήν Ὀρθοδοξία Ναῶν δέν λέμε «ἑορτάζουμε τήν ἐπέτειο τῶν ἐγκαινίων», ἀλλά «ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῶν ἐγκαινίων». Ἐκτός τῶν ἄλλων δέν ξέρεις οὔτε Λειτουργική, οὔτε Τυπικό! Δυστυχῶς γιά σένα, ἡ Ἑλληνική γλῶσσα εἶναι ἡ γλῶσσα τῆς ἀκριβείας. Σοφιστεῖες δέν περνοῦν! Γίνονται ἀντιληπτές ἀμέσως. Γιά ἄλλη μιά φορά λοιπόν, ὅσο κι ἄν τό ἐπιχείρησες ἐπίμονα, δέν μπόρεσες νά μέ ἀποδείξεις παραβάτη οὔτε ἑνός Ἱεροῦ Κανόνα. Πᾶμε παρακάτω…
Πάπα Παῦλε διακατέχεσαι ἀπό ἰδιοτέλεια καί φιλαυτία. Ἡ δική σου παρουσία στό Ἰουδαϊκό προσκύνημα τοῦ τάφου τοῦ Δαβίδ δέν πιάνεται, ἄν καί ὁμολογεῖς ὅτι προσευχήθηκες ὅπως στόν τάφο τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Ἀθωνίτου (!!!), ἀλλά ἡ δική μου τιμητική καί ὄχι προσευχητική παρουσία στή Συναγωγή εἶναι ἄξια μυρίων τιμωριῶν… Συλλογιστική γιά γέλια καί γιά κλάματα! Τό Ψαλτῆρι κι ὅλη ἡ Παλαιά Διαθήκη, πού εἶναι κοινά κείμενα μέ τούς Ἰσραηλίτες, δέν ἀποτελοῦν τόν κοινό τόπο ἐπάνω στόν ὁποῖον ἱστάμεθα γιά νά τούς προσκαλέσουμε στήν ἀνεύρεση τοῦ φανερωθέντα Μεσσία, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ; Θά τά ἀπορρίψεις κι αὐτά «ἵνα μή μιανθῇς»; Ποῦ διαφοροποιεῖσαι ἀπό τή φαρισαϊκή συλλογιστική καί πράξη; Πᾶμε παρακάτω…
Πάπα Παῦλε αἰσθάνεσαι «θεούλης»! Ἀφοῦ μέ ἔχεις σκυλοβρίσει καί προσβάλλει κατά κόρον, ἔρχεσαι νά μοῦ πεῖς ὅτι χωρίς νά ἔχουμε συναντηθεῖ ποτέ, βλέπεις «πολλά καί καλά στοιχεῖα στήν τιμιοτάτη καί εὐλογημένη ψυχή» μου καί ὅτι ἔχεις «ἀρκετές ἐλπίδες ὅτι θά» σέ ἀκούσω… Καί μοῦ προτείνεις παραίτηση ἀπό τή Μητρόπολή μου καί ἐγκαταβίωση στό Ἅγιο Ὄρος. Καί πάλι κρίνεις χωρίς νά ἔχεις ἁρμοδιότητα καί γνώση! Καί πάλι σφετερίζεσαι τήν κρίση πού εἶναι δικαίωμα τοῦ Θεοῦ. Ἀγνοεῖς ὅμως, τούς ὅρους καί τίς προϋποθέσεις πού θέτουν οἱ Ἱεροί Κανόνες γιά νά παραιτηθεῖ Ἐπίσκοπος! Μᾶλλον σέ δυσκολεύω κι ὡς ἐμπόδιο στό δρόμο σου, θέλεις νά βγῶ ἀπό τή μέση καί νά σιωπήσω σάν «ἐφησυχάζων»… Ἄσε με λοιπόν νά σοῦ μιλήσω γιά παραίτηση. «Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος» (Τιτ. γ´, 10-11). Ἡ παροῦσα εἶναι ἡ δεύτερη προσπάθειά μου νά σοῦ βάλω μυαλό (νουθεσία) καί τρίτη δέν πρόκειται νά ὑπάρξει. Παραιτοῦμαι λοιπόν, κατά τούς λόγους τοῦ Ἀπ. Παύλου ἀπό τήν εὐθύνη τῆς νουθεσίας σου, καθώς ἐπιμένεις στήν ἁμαρτία σου αὐτοκατάκριτος! Δέν φέρω ἑπομένως, καμία εὐθύνη ἔναντι Θεοῦ καί ἀνθρώπων γιά ὅ,τι ἀκολουθήσει. Κι ἕνα τελευταῖο!
Πάπα Παῦλε ὄχι μόνον ψεύδεσαι πάλιν καί πολλάκις, ἀλλά δυστυχῶς πιστεύεις τά ψέματά σου σάν ἀλήθεια! Διότι πῶς ἀλλοιῶς μπορῶ νά ἐξηγήσω τά ὅσα ἰσχυρίζεσαι γιά τή βιοτή σου «ὡς ὑποτακτικός» (!!!) δίπλα στόν Γέροντα Ἰωσήφ τόν Βατοπεδινό; Ξεχνᾶς πῶς ἔφυγες κακός κακῶς ἀπό τό Ἅγιο Ὄρος; Ξεχνᾶς πῶς συμπεριφέρθηκες στόν Γέροντα τό ὄνομα τοῦ ὁποίου ἐπικαλεῖσαι; Κι ἔχεις τό θράσος νά μιλᾶς γιά «δεκαετῆ μαρτυρική πορεία» δίπλα του! Μαρτυρική βεβαίως! Ἀλλά γιά ποιόν; Πόσα πέρασε ὁ Γέροντας ἀπό ἐσένα! Νά συνεχίσω; Πόσο ἔθλιψες τόν χειροτονήσαντά σε Ἅγιο Μητροπολίτη Σισανίου καί Σιατίστης Ἀντώνιο Κόμπο! Τόν κατηγόρησες ὅτι χειροτονήθηκε ἀναξίως! Ποιόν; Ἕναν γίγαντα πνευματικότητας καί ἀρετῆς! Τοῦ εἶπες λόγια ἀπαράδεκτα! Κι ἄντε, ἐμένα δέν μέ γνωρίζεις καί μοῦ λές ὅσα φαντάζεσαι. Ἐκεῖνον ὅμως, πού ἀκούμπησε τό χέρι του στό κεφάλι σου, γιατί δέν τόν σεβάστηκες; Τόν ἀνάγκασες νά σέ διώξει κι αὐτός κακόν κακῶς, λέγοντας μάλιστα γιά σένα, ὅπως μοῦ μετέφεραν αὐτήκοοι καί ἀξιόπιστοι μάρτυρες, «δέν μοῦ κοβόταν καλύτερα τό χέρι, παρά πού τόν χειροτόνησα»! Κι ἀφοῦ σέ περιμάζεψε ἕνας ἄλλος ἀρχοντικός καί καλόκαρδος Μητροπολίτης (κι ἀφοῦ ὁ μπαμπάς διέθεσε μπόλικα χρήματα γιά νά φτιαχτεῖ πλούσια τό Μοναστηράκι ὅπου γιά ἀρκετό καιρό ἀνέπαυες τό ταλαιπωρημένο ἀπό τή «μαρτυρική πορεία» κορμάκι σου), πάλι δέν σεβάστηκες τήν ἀγάπη καί τήν καλοσύνη, τόν ὑπονόμευσες καί τόν προσέβαλες σκαιότατα σέ ἱερατική σύναξη κι ἔτσι τόν ὑποχρέωσες νά σέ ἀποπέμψει κακόν κακῶς καί πάλι! Καί πάλι, ἄλλος καλοδιάθετος καί ἐπιστήμων Μητροπολίτης, ἀποβλέποντας σέ κάποια χαρακτηριστικά σου, σέ προσέλαβε στή Μητρόπολή του, γιά νά ἀπογοητευθεῖ κι αὐτός σύντομα ἀπό τά γραφόμενά σου καί τόν χαρακτῆρα σου. Δικαίως κι αὐτός σέ ἀπέπεμψε κακόν κακῶς. Καί τώρα στόν πολυσέβαστό μου Μητροπολίτη Κυθήρων κ. Σεραφείμ… Γιά νά τοῦ φορτωθεῖς ὡς ἐπιπλέον σταυρός στό ἤδη δύσκολο ἐπισκοπικό του ἔργο καί νά ἐκμεταλλεύεσαι τό ὄνομά του κρυπτόμενος πίσω ἀπό αὐτό… Νομίζεις δέν σέ ξέρουμε; Ἤ ὅτι θαμπωνόμαστε ἀπό τά ὅσα γράφεις καί ξεχνᾶμε;
Πάπα Παῦλε μιά φράση μόνο. Καλή μετάνοια!
+ὁ Λαρίσης καί Τυρνάβου Ἱερώνυμος