Την ώρα που η επικαιρότητα κατακλύζεται από περιστατικά με «ψευτορασοφόρους» και γίνονται δημόσιες προτάσεις ακόμη και για σήμανση των ναών με ειδικά «αυτοκόλλητα» πιστοποίησης, η ουσιαστική απάντηση δεν έρχεται από διοικητικά μέτρα αλλά από την ίδια την ποιμαντική σχέση.
Το ζήτημα αυτό έθεσε με αμεσότητα ο νέος Μητροπολίτης Κονίτσης Αλέξιος, ο οποίος σχολιάζοντας την πρόσφατη ειδησεογραφία που απασχόλησε την κοινή γνώμη, απέρριψε κατηγορηματικά την ανάγκη για εξωτερικές ενδείξεις γνησιότητας στους ναούς, τονίζοντας πως η αλήθεια της Εκκλησίας βιώνεται εμπειρικά και όχι γραφειοκρατικά.
Μιλώντας από τον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό του Αγίου Κοσμά στην Κόνιτσα, κατά την πρώτη θεία λειτουργία που τέλεσε παρουσία πλήθους ιεραρχών μετά την ενθρόνισή του και η οποία μεταδόθηκε ζωντανά από την 1η Μονάδα Εξωτερικών Μεταδόσεων της Orthodox TV, ο ιεράρχης αναφέρθηκε στον θόρυβο που προκλήθηκε στην Αθήνα και στις προτάσεις δημοσιογράφων να τοποθετηθούν επιγραφές ή αυτοκόλλητα στις θύρες των εκκλησιών που να βεβαιώνουν ότι ο χώρος και ο ιερέας είναι κανονικοί.
Ο κ. Αλέξιος ξεκαθάρισε πως η Εκκλησία δεν έχει ανάγκη από τέτοιου είδους πιστοποιήσεις, καθώς οι πιστοί γνωρίζουν πολύ καλά ποιον ποιμένα ακολουθούν.
Όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε, η λειτουργική ζωή και η μνήμη της Εκκλησίας, όπου μνημονεύεται ο οικείος επίσκοπος και η Ιερά Σύνοδος, αποτελούν την πλέον αδιάψευστη μαρτυρία της κανονικότητας.
Ο πραγματικός ποιμένας εισέρχεται από τη θύρα, σε αντίθεση με τον «κλέπτη» που πηδάει από τη μάντρα, και αυτή η σχέση εμπιστοσύνης και προσωπικής επικοινωνίας είναι που καθιστά περιττή κάθε άλλη εξωτερική ένδειξη.
Με αφορμή την ευαγγελική περικοπή του άφρονος πλουσίου, ο Μητροπολίτης Κονίτσης ανέλυσε την τραγωδία του ανθρώπου που ζει μακριά από τον Θεό, εγκλωβισμένος σε έναν ατέρμονο μονόλογο φιλαυτίας.
Περιέγραψε την ανθρώπινη φύση ως πλασμένη για δύο κινήσεις, μία κάθετη προς τον Δημιουργό και μία οριζόντια προς τον πλησίον.
Όταν αυτές οι κινήσεις απουσιάζουν, ο άνθρωπος οδηγείται σε μια δαιμονιώδη ζωή, όπου η ψυχή «σαρκοποιείται» και οι ανάγκες της ταυτίζονται λανθασμένα με τις υλικές απολαύσεις.
Ο κ. Αλέξιος δεν παρέλειψε να καυτηριάσει τον σύγχρονο πολιτισμό, παρομοιάζοντάς τον με οδοστρωτήρα που ισοπεδώνει την ανθρώπινη προσωπικότητα, μετατρέποντας τα πάντα σε οικονομικά μεγέθη.
Παρατήρησε πως ενώ τα οικονομικά λάθη μπορούν να διορθωθούν σχετικά γρήγορα, όπως έδειξε η πρόσφατη οικονομική κρίση, τα σφάλματα στην παιδεία και την αγωγή των νέων χρειάζονται γενιές ολόκληρες για να φανούν και να θεραπευτούν.
Η εμμονή στους αριθμούς και η απουσία ουσιαστικού σκοπού οδηγούν τον άνθρωπο σε μια εσωτερική διάσπαση, όπου ο λογισμός αντικαθιστά την προσευχή και η αγωνία για το «έχειν» πνίγει την ανάγκη για το «είναι».
Κλείνοντας την ομιλία του, ο Μητροπολίτης Κονίτσης ζήτησε τις προσευχές κλήρου και λαού ώστε στην ακριτική αυτή επαρχία της Ηπείρου να κυριαρχεί η προσωπική σχέση και η αλληλοπεριχώρηση.
Τόνισε πως το μικρό μέγεθος της μητρόπολης, αν και φαινομενικά μειονέκτημα, αποτελεί ευλογία καθώς επιτρέπει στον επίσκοπο να γνωρίζει τα πρόβατα και εκείνα να γνωρίζουν τον ποιμένα τους, διασφαλίζοντας έτσι την ενότητα και την αλήθεια της τοπικής Εκκλησίας μακριά από απρόσωπες τακτικές.
