Τις διαστάσεις μιας υπαρξιακής πλάνης που οδηγεί τον σύγχρονο άνθρωπο να ζει σαν να μην πρόκειται να πεθάνει ποτέ, θυσιάζοντας την ψυχή του στο βωμό της καλοπέρασης, ανέδειξε ο Μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος, μιλώντας από το βήμα του ιερού μητροπολιτικού ναού της Σπηλαιωτίσσης και Αγίου Βλασίου.
Εστιάζοντας στο βαθύτερο νόημα της παραβολής του άφρονος πλουσίου, ο ιεράρχης περιέγραψε με μελανά χρώματα την κατάσταση της σύγχρονης κοινωνίας, όπου η αφροσύνη και οι κοσμικές επιθυμίες έχουν κυριαρχήσει.
Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, το γεγονός ότι ο θάνατος έρχεται συχνά απροειδοποίητα, όπως συνέβη με τον πλούσιο της παραβολής, θα έπρεπε να αποτελεί πεδίο σοβαρού προβληματισμού και όχι αφορμή για περαιτέρω απομάκρυνση από τον Θεό.
Στην ομιλία του ο κ. Νεκτάριος στηλίτευσε τη σύγχρονη νοοτροπία που, υπό το βάρος μιας επιβεβλημένης αθεΐας και ισοπέδωσης των αξιών, ωθεί τον άνθρωπο στην ειδωλοποίηση της ηδονής.
Αυτή η άκρατη σαρκολατρεία, όπως εξήγησε, λειτουργεί ως παραπέτασμα καπνού που κρύβει τον θάνατο, τον οποίο ο άνθρωπος αρνείται να κοιτάξει κατάματα, παραμένοντας έτσι πνευματικά ακατάρτιστος και αμετανόητος.
Ως αντίδοτο σε αυτή την πνευματική παραλυσία, η Εκκλησία προβάλλει τη στάση των Αγίων Μαρτύρων και τον κοινοβιακό βίο των μοναχών.
Ο Μητροπολίτης Κερκύρας εξήρε το φρόνημα των Μαρτύρων που μετέτρεψαν τον θάνατο σε γέφυρα προς το φως, αλλά και την αρετή της ακτημοσύνης που βιώνουν οι μοναχοί, αποδεικνύοντας πως όταν ο άνθρωπος δεν εξαρτάται από τα υλικά αγαθά, η ψυχή ελαφραίνει και ανοίγει ο δρόμος για τη θέωση.
Ο κ. Νεκτάριος κατέληξε πως μόνο μέσα από την αποδέσμευση από τη μέριμνα και την πλεονεξία μπορεί ο θάνατος να πάψει να φαντάζει ως εχθρός και να γίνει προσδοκία ζωής.
Τέλος, δεν παρέλειψε να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του προς τον λαό της Κέρκυρας για την κοινή πορεία και την αγάπη που του επιφυλάσσουν όλα αυτά τα χρόνια, ευχόμενος οι Άγιοι της πίστεως να παραμένουν διαρκείς εμπνευστές.
