Την ψευδαίσθηση της σύγχρονης ευζωίας αλλά και την μετάθεση ευθυνών για την ηθική παρακμή της νεολαίας έβαλε στο στόχαστρο ο Μητροπολίτης Χαλκίδος Χρυσόστομος.
Κατά τον εορτασμό της μνήμης του Οσίου Ιακώβου του Τσαλίκη —του αγίου του «Με συγχωρείτε»— στην Ιερά Μονή Οσίου Δαυΐδ στη Λίμνη της Β. Ευβοίας, ο ιεράρχης που χοροστάτησε κατά των ιερών ακολουθιών μιλώντας ενώπιον χιλιάδων πιστών επέλεξε να μην περιοριστεί στα τυπικά μιας πανηγύρεως.
Σχολίασε με αιχμηρό τρόπο την κοινωνική παθογένεια, αποδομώντας δημοφιλείς πρακτικές «ευεξίας» και θέτοντας τους γονείς προ των ευθυνών τους για την εγκληματικότητα των παιδιών τους.
Ο κ. Χρυσόστομος, με αφορμή την έξαρση της βίας και της παραβατικότητας στους κόλπους των ανηλίκων, αρνήθηκε να υιοθετήσει την εύκολη λύση της επίρριψης ευθυνών σε απρόσωπους θεσμούς όπως το υπουργείο Παιδείας ή το σχολείο.
Αντίθετα, υπέδειξε ως αποκλειστική εστία του προβλήματος την οικογενειακή εστία, τονίζοντας πως η παιδεία ξεκινά μέσα από το σπίτι, από τον πατέρα και τη μητέρα, οι οποίοι όμως συχνά απουσιάζουν ουσιαστικά από τη ζωή των παιδιών τους.
Περιγράφοντας μια σκληρή πραγματικότητα, ο μητροπολίτης σημείωσε πως οι σύγχρονοι γονείς αρκούνται στο να παρέχουν υλική αφθονία, μοντέρνα ρούχα, φαγητό και διασκέδαση, ενώ παραχωρούν αφειδώς ελευθερία στα παιδιά να «σερφάρουν» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Αυτή η παροχή, όπως παρατήρησε με νόημα, δεν γίνεται μόνο για χάρη των παιδιών, αλλά λειτουργεί ως μέσο εξαγοράς της ησυχίας των ίδιων των γονέων.
Το αποτέλεσμα είναι τα παιδιά να αντιγράφουν τους μεγάλους και τελικά να γίνονται οι καθρέφτες της αποτυχίας τους, εκδηλώνοντας αγριότητα και επιθετικότητα που φτάνει μέχρι και σε κακουργηματικές πράξεις.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο ιεράρχης άσκησε δριμεία κριτική στη στροφή της κοινωνίας προς ξενόφερτες πρακτικές και ιδεολογίες, όπως ο διαλογισμός και η γιόγκα, οι οποίες προβάλλονται συστηματικά και προπαγανδίζονται από την τηλεόραση ως μέθοδοι ισορροπίας και ευεξίας.
Ο κ. Χρυσόστομος ήταν απόλυτος, ξεκαθαρίζοντας πως αυτές οι πρακτικές δεν αποτελούν κάποιου είδους αθώα γυμναστική ή τεχνικές αυτοσυγκέντρωσης, αλλά έχουν σαφές θρησκευτικό υπόβαθρο και αντικείμενο αναφοράς, το οποίο είναι ξένο προς την χριστιανική πίστη.
Ο Μητροπολίτης Χαλκίδος αντιπαρέβαλε αυτές τις «λύσεις» με την ορθόδοξη πνευματικότητα, εξηγώντας πως ακόμα και οι σωματικές κινήσεις στην Εκκλησία, όπως οι μετάνοιες, δεν γίνονται για σωματική άσκηση –για την οποία υπάρχουν τα γυμναστήρια– αλλά εντάσσονται σε ένα πνευματικό πλαίσιο άσκησης και ταπείνωσης.
Κρούοντας, τέλος, τον κώδωνα του κινδύνου, ο κ. Χρυσόστομος παρομοίωσε τη σημερινή εποχή με εκείνη του κατακλυσμού του Νώε, επισημαίνοντας πως η κοινωνία βρίσκεται σε τροχιά παρακμής καθώς έχει θέσει ως μοναδικό στόχο την καλοπέραση και την ευτυχία, αγνοώντας τις πνευματικές σταθερές.
