Αφορμή για τη σημερινή Ευαγγελική διήγηση – παραβολή, αποτελεί η ερώτηση του Αποστόλου Πέτρου προς τον Κύριο Ιησού Χριστό για το πόσες φορές πρέπει να συγχωρεί κάποιος εκείνον που του έχει φταίξει και συγκεκριμένα αν πρέπει να συγχωρεί μέχρι επτά φορές.
Στο ερώτημα του Πέτρου ο Κύριος απαντάει ξεκάθαρα λέγοντας, ότι η παροχή της συγγνώμης προς όσους τη ζητούν ειλικρινά πρέπει να είναι απεριόριστη. Τονίζει επίσης, ότι η αχαριστία και η αγνωμοσύνη δημιουργούν τραγικές καταστάσεις στη ζωή του ανθρώπου και τον οδηγούν σε φοβερά αδιέξοδα.
Στο σημερινό Ευαγγελικό κείμενο, ο Χριστός παρομοιάζει τη Βασιλεία του Θεού με τη δικαιοσύνη ενός άρχοντα, ενός βασιλιά, ο οποίος είχε δανείσει σημαντικά χρηματικά ποσά στους δούλους του με την υπόσχεση να του επιστραφούν.
Κάποια στιγμή, έπειτα από ένα χρονικό διάστημα, ο βασιλιάς θέλησε να πάρει πίσω τα χρήματα που είχε δανείσει, γιʼ αυτό το λόγο πρόσταξε να φέρουν μπροστά του έναν υπηρέτη του στον οποίον είχε δανείσει ένα τεράστιο ποσό.
Όμως, ο δούλος, ο υπηρέτης, δεν είχε τη δυνατότητα να επιστρέψει τα χρήματα εκείνη τη στιγμή και ο βασιλιάς ζήτησε να πουληθούν αυτός, η γυναίκα, τα παιδιά και όλα τα υπάρχοντά του, ώστε να λάβει τα οφειλόμενα.
Ο δούλος μόλις άκουσε την απόφαση του βασιλιά έχασε τη γη κάτω από τα πόδια του, ταράχτηκε, φοβήθηκε και έπεσε στα γόνατα ικετεύοντάς τον να του δώσει λίγο χρόνο ώστε να καταφέρει να βρει τα χρήματα και να επιστρέψει ό,τι του οφείλει.
Ο βασιλιάς βλέποντας τον υπηρέτη του να κείτεται στο έδαφος και να παρακαλεί για έλεος αισθάνθηκε οίκτο, γι’ αυτό… «ἀπέλυσεν αὐτὸν καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ». Όμως… «ἐξελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ, ὃς ὤφειλεν αὐτῷ ἑκατὸν δηνάρια, καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγε λέγων· ἀπόδος μοι εἴ τι ὀφείλεις ».
Ο ευεργετημένος από το βασιλιά υπηρέτης αποδείχτηκε αχάριστος, αφιλάνθρωπος, άσπλαχνος και σκληρόκαρδος προς ένα συνάνθρωπό του.
Ο ευεργετημένος δούλος είχε τόση σκληρότητα και κακία απέναντι στο συνάνθρωπό του, που «ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν ἕως οὗ ἀποδῷ τὸ ὀφειλόμενον».
Οι υπόλοιποι υπηρέτες που έτυχαν μπροστά σε αυτό το γεγονός, έτρεξαν αμέσως στο βασιλιά και ανέφεραν όλα όσα είδαν και άκουσαν και ο άρχοντας, οργισμένος, «παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς ἕως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον αὐτῷ». Τραγικό! Η σκληροκαρδία και η αγνωμοσύνη του, τον οδήγησαν στη φυλακή και στους βασανιστές.
Δυστυχώς, η μνησικακία του δούλου είναι το φοβερό πάθος που τον υποδουλώνει και του συσκοτίζει το μυαλό. Η μνησικακία είναι η αιτία που τον οδηγεί σε ενέργειες που τον καταστρέφουν.
Η σκληροκαρδία και η μνησικακία αποξενώνουν τον άνθρωπο από το Θεό και τους συνανθρώπους του και δημιουργούν θυμό, ταραχή, σύγχυση και απογοήτευση μέσα στην ψυχή του.
Όμως, ο Θεός δεν επιθυμεί την τιμωρία κανενός. Η ευσπλαχνία και η αγάπη Του είναι απεριόριστη.
Η Βασιλεία του Θεού είναι για όλους τους ανθρώπους, γιʼ αυτό ο Κύριος είναι ανεκτικός, μακρόθυμος, δίκαιος, διακριτικός, συγχωρητικός και στοργικός με όλους εκείνους που εκδηλώνουν ειλικρινή μετάνοια.
Φίλοι μου.
Πολλές φορές γινόμαστε αχάριστοι, άσπλαχνοι, σκληροί, όπως ο δούλος της σημερινής παραβολής.
Όμως, ο Χριστός μας δίνει ξανά την ευκαιρία να αναθεωρήσουμε τη σκέψη μας και να αλλάξουμε τρόπο ζωής.
Σήμερα, ο Κύριος μας δείχνει το δρόμο που οδηγεί στη Βασιλεία Του.
Ο δρόμος της αγάπης, της ανεξικακίας και της συγχώρησης, σύμφωνα με Εκείνον… «Πάτερ, άφες αυτοίς».
Ας μιμηθούμε τον Κύριο μας και ας πορευτούμε στον κόσμο αυτό με «ήθος Χριστού», με καθαρότητα καρδιάς, με ειλικρινή και άδολη αγάπη, με συγχωρητική διάθεση: «…καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν…».
Έτσι, ο Θεός θα μας μετρήσει με το δικό Του δίκαιο «μέτρο», όταν κληθούμε να επιστρέψουμε ό,τι και όσα οφείλουμε.
Έτσι, θα βρούμε έλεος και συγχώρηση για τις όποιες αφανείς ή φανερές παρασπονδίες μας.
Γιʼ αυτό, ας υπάρξουμε ευαίσθητοι και φιλότιμοι απέναντι στους άλλους και όχι αναίσθητοι και εκδικητικοί.
Ας προσέξουμε λοιπόν και ας επιλέξουμε.