Κυριακή Α΄ Λουκά
(Λουκ. ε΄ 1-11)
Ο Ευαγγελιστής Λουκάς μας πληροφορεί με το σημερινό κείμενό του ότι ο Χριστός βρίσκεται στην όχθη της λίμνης Γεννησαρέτ. Εκεί, έχουν μαζευτεί πολλοί άνθρωποι οι οποίοι θέλουν να δουν από κοντά και να ακούσουν τον Ιησού.
Ο Κύριος θέλει να διδάξει, να επικοινωνήσει με τους ανθρώπους και βρίσκει τον τρόπο καθώς παρατηρεί δύο μικρά πλοία αραγμένα εκεί, στην άκρη της λίμνης.
Οι κάτοχοι των πλοιαρίων βρίσκονται στη στεριά και ετοιμάζουν τα δίχτυα τους και ο Χριστός δε χάνει την ευκαιρία και ανεβαίνει σε ένα από αυτά, το οποίο χρησιμοποιεί σαν άμβωνα για την ομιλία Του.
Το καΐκι πάνω στο οποίο ανέβηκε ο Κύριος ανήκει στο Σίμωνα, το μετέπειτα επονομαζόμενο Πέτρο, τον οποίον παρακαλεί να το τραβήξει λίγο από την ξηρά για να μπορέσει με περισσότερη ηρεμία να απευθυνθεί προς το πλήθος των ανθρώπων.
Όταν ο Χριστός τελείωσε την ομιλία Του κάλεσε τον Πέτρο να ρίξει μέσα στα νερά της λίμνης τα δίχτυα του και να ψαρέψει. Ο Πέτρος άκουσε την προτροπή του Χριστού, όμως ήταν διστακτικός. Εξήγησε στον Ιησού ότι το προηγούμενο βράδυ ο ίδιος και οι συνεργάτες του είχαν προσπαθήσει να ψαρέψουν χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.
Όμως, ο καλόπιστος και καλοπροαίρετος Πέτρος εμπιστεύτηκε τον Ιησού και έκανε αυτό που του πρότεινε, έριξε τα δίχτυα του μέσα στη λίμνη. Μέσα σε λίγα λεπτά τα δίχτυα γέμισαν από ψάρια, τόσα πολλά που το βάρος τους άρχισε να τα καταστρέφει, να τα σκίζει, γιʼ αυτό το λόγο κάλεσε και άλλους αλιείς να τον βοηθήσουν.
Ο Πέτρος ξαφνιάστηκε από το θαυμαστό γεγονός της ανεξήγητης αλιείας, την οποία δε μπορεί να ερμηνεύσει με τη λογική του και τρόμαξε από τον κίνδυνο της βύθισης των πλοιαρίων.
Ο Πέτρος αντιλαμβάνεται ότι Εκείνος που βρίσκεται δίπλα του, ο Ιησούς Χριστός, δεν είναι ένας απλός άνθρωπος που πέρασε από εκείνην την περιοχή και αργότερα θα φύγει και θα ξεχαστεί.
Ο Πέτρος αισθάνεται μέσα του την τεράστια και ανεξήγητη δύναμη του Χριστού, την οποίαν αναγνωρίζει στο γεγονός του θαύματος και ομολογεί τη δική του ανθρώπινη αδυναμία, δηλαδή την αποτυχία της νυχτερινής εργασίας του.
Ο Πέτρος συναισθάνεται και ομολογεί την αμαρτωλότητά του, γιʼ αυτό παρακαλεί το Χριστό να απομακρυνθεί από αυτόν, να φύγει από το πλοίο του, γιατί θεωρεί τον εαυτό του ανάξιο και ανίκανο για μια τέτοια ευεργεσία: «ἔξελθε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε».
Το θάρρος και η ομολογία του Πέτρου φανερώνουν τον ειλικρινή χαρακτήρα του, την πίστη του, τον υγιή εσωτερικό κόσμο του, γιʼ αυτό ο Χριστός του προτείνει να τον ακολουθήσει στη μεγάλη Του πορεία και να γίνει ένας από τους Μαθητές Του: «μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν».
Ο Πέτρος εμπιστεύεται απόλυτα τους λόγους και τη δύναμη του Χριστού. Εμπιστεύεται και υπακούει Εκείνον που τον διαβεβαιώνει ότι θα έχει μια καλή ψαριά : «Ἐπί τῷ ῥήματί σου χαλάσω τό δίκτυον».
Ο Πέτρος δε συζητάει με τον εαυτό του γιατί δεν εμπιστεύεται την ανθρώπινη λογική, γιʼ αυτό δεν προσπαθεί να ερμηνεύσει το γεγονός του θαύματος με ανθρώπινα κριτήρια.
Ο Πέτρος δέχεται το μυστήριο του Θεού στη ζωή του και ξεκινάει μια ευλογημένη, νέα και γεμάτη από τη Χάρη του Θεού πορεία. Μια νέα πνευματική αλιεία.
Αγαπητοί μου.
Ο Πέτρος πίστεψε απόλυτα στη θεϊκή δύναμη του Κυρίου Ιησού Χριστού και δίδαξε δια της ομολογίας και της μετανοίας του.
Ο Πέτρος βρήκε τη δύναμη να πει, να εξομολογηθεί στο Χριστό την ανθρώπινη αδυναμία του και άλλαξε τελείως την πορεία της ζωής του.
Ο Πέτρος άκουσε και εμπιστεύτηκε απόλυτα τον Κύριο, γιʼ αυτό κατάφερε να υπερβεί την ανθρώπινη λογική του.
Ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, αποδέχτηκαν ελεύθερα το κάλεσμα του Χριστού σε μια νέα θαυμαστή αλιεία, όχι ιχθύων, αλλά ανθρώπινων ψυχών… «από του νυν αλιείς λογικών ιχθύων».
Ο Κύριος στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα απευθύνεται στον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη και δοκιμάζει την ετοιμότητα και τη δεκτικότητά τους, χωρίς να τους εκβιάσει ή να παραβιάσει την ελεύθερη βούλησή τους.
Ο Χριστός απευθύνεται στους άγνωστους και φτωχούς ψαράδες και τους ρωτάει εάν θέλουν να Τον ακολουθήσουν.
Άραγε, ποιος από εμάς είναι έτοιμος να δεχτεί την κλήση του Χριστού;
Άραγε, ποιος από εμάς έχει τη δύναμη να αλλάξει τη ζωή του και να απαγκιστρωθεί από τις δεσμεύσεις και τις ανασφάλειες που του δημιουργεί και του επιβάλλει ο σύγχρονος τρόπος ζωής;
Άραγε, ποιος από εμάς είναι έτοιμος να δεχτεί την καλή αλλοίωση την οποία δημιουργεί η αγάπη του Θεού;
«Ηρώτησεν αυτόν» ο Ιησούς, αναφέρει ο Λουκάς.
Εμείς;
Ας αναρωτηθούμε…