Κυριακή Ε΄ Ματθαίου
(Ρωμαίους ι΄ 1-10)
Στο σημερινό αποστολικό κείμενο, ο απόστολος Παύλος κάνει λόγο για την αγνωσία των Ισραηλιτών οι οποίοι δημιούργησαν μία δική τους αντίληψη περί δικαιώσεως, μη υποτάσσοντας τον εαυτό τους στον Θεό και στη δική Του πραγματική δικαίωση και σκοτισμένοι από την τυπική θεώρηση των πραγμάτων υπερεκτίμησαν το Νόμο, θεωρώντας ότι μόνο δια του Νόμου και μέσω αυτού θα δικαιωθούν και θα σωθούν.
Ο Παύλος λυπάται και εκφράζει την επιθυμία του για τη σωτηρία όλων των Ισραηλιτών, άσχετα αν υπερεκτίμησαν το Νόμο και οδηγήθηκαν στην απομάκρυνση από τον Θεό. Επιθυμεί τη σωτηρία τους και ομολογεί ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν ζήλο για τον Θεό, αλλά ο ζήλος αυτός, δυστυχώς, δε διευθύνεται από σωστή και πλήρη περί Θεού γνώση.
Δυστυχώς, οι Ισραηλίτες έκαναν ένα φοβερό λάθος, επέλεξαν τον τύπο και όχι την ουσία, την τυπολατρία και όχι την αλήθεια και το Φως, δεν επιθύμησαν να δουν το Φως, τον Χριστό και να ενωθούν μαζί Του.
Ο ζήλος που είχαν για την τυπική – τυπολατρική εφαρμογή του Νόμου δεν τους βοήθησε να ανοίξουν τους πνευματικούς οφθαλμούς, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε μία «γνώμη» περί Θεού, χωρίς να κατέχουν τη γνώση.
Ο Παύλος λέει ότι η δικαίωση και η σωτηρία παρέχεται μόνο δια της πίστεως, άλλωστε η ακριβής τήρηση του Νόμου ήταν αδύνατη και τονίζει ότι η πίστη στο πρόσωπο του Κυρίου και η εφαρμογή της διδασκαλίας Του οδηγούν με ακρίβεια στην αληθινή σωτηρία την οποία χαρίζει μόνον ο Θεός.
Είναι γεγονός ότι η δικαίωση δεν έρχεται μέσω των ανθρώπων ή της τυπικής – τυπολατρικής εφαρμογής των νόμων.
Κανένας δεν υπερέχει από τους άλλους ανθρώπους και κανείς δεν πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του πιστό και απόλυτο τηρητή της Γραφής και των Παραδόσεων.
Κανείς δε μπορεί να ισχυρίζεται ότι είναι δίκαιος, μόνον ο Θεός είναι δίκαιος και σε Αυτόν ανήκει η απόλυτη δικαιοσύνη και η απόλυτη αλήθεια.
Ουδείς δύναται να σωθεί μόνος του, ο Θεός είναι Εκείνος που παρέχει τη σωτηρία και κανείς δε μπορεί να εφαρμόσει επακριβώς το Νόμο στη ζωή του, άλλωστε όλοι οι άνθρωποι είμαστε επιρρεπείς στα λάθη, στην αδικία και στα αμαρτήματα, στην πτώση.
Οι Ισραηλίτες παρέμειναν στον τύπο, αγνοώντας την ουσία, την αλήθεια.
Η Αλήθεια όμως είναι μία και είναι ο Χριστός!
Είναι Εκείνος που παρέχει τη δικαιοσύνη, τη Χάρη, το φωτισμό, τη λύτρωση και τη σωτηρία. Είναι Εκείνος που με τη λάμψη της θεϊκής Του λαμπρότητας φωτίζει κάθε άνθρωπο, για να μην παραμείνει στο σκοτάδι της «σκιάς του Νόμου». Είναι Εκείνος που φανερώθηκε μέσα στην απόλυτη ταπείνωση και τον εξευτελισμό, αλλά και μέσα στη θεϊκή δόξα και λαμπρότητα.
Είναι Εκείνος που όταν τον εμπιστευτούμε, τον πιστέψουμε, τον ακολουθήσουμε, τον μιμηθούμε, θα μας χαρίσει αυτό που η καρδιά επιθυμεί, τη σωτηρία, αρκεί να Τον συναντήσουμε και να τον γευτούμε μέσα στη Θεία Ευχαριστία, κοινωνώντας το Πανάχραντο Σώμα και Αίμα Του, αρκεί να τον ομολογούμε καθημερινά, έργω και λόγω.
Φίλοι μου…
Τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα…
Ο Θεός επιθυμεί λίγα λόγια…
Άλλωστε, τα λόγια των ανθρώπων, τις περισσότερες φορές, είναι φτηνά, άνευ ουσίας, υποκριτικά, λόγια που έχουν σκοπό να γοητεύσουν και να παρασύρουν σε κόσμους κάλπικους και ανύπαρκτους.
Γι’ αυτό, όπως αναφέρει στο διδακτικό ποίημά του ο Καβάφης: «Πάντα στο νου σου να χεις την Ιθάκη. Το φθάσιμον εκεί ειν’ ο προορισμός σου».
Ας κρατήσουμε τα αυτιά μας ερμητικά κλειστά στις φωνές των ποικίλων «Σειρήνων» που μοιάζουν με εκείνες τις θαλάσσιες νύμφες συνοδούς της Περσεφόνης, που με το γλυκό μαγευτικό τραγούδι τους και τις ωραίες φωνές τους παγίδευαν τους ανυποψίαστους ταξιδιώτες, κάνοντάς τους να ξεχνούν τον προορισμό προς την Ιθάκη τους…
Ας ακούσουμε και ας ακολουθήσουμε τα λόγια του Λόγου του Θεού που μας χαρίζουν τον Αληθινό Νόμο, την ουσιαστική γνώση περί Θεού που αποτελεί το μοναδικό δρόμο για τη λύτρωσή μας, ώστε ο προορισμός προς την πραγματική μας πατρίδα, τον Παράδεισο, που αποτελεί τη δική μας μοναδική Ιθάκη, να είναι ασφαλής και βέβαιος αφού… εκεί είναι ο προορισμός μας.
*Ο αρχιμανδρίτης Δημήτριος Πολιτάκης είναι ιεροκήρυκας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης