Με τον αρχιερατικό εσπερινό ξεκίνησαν το απόγευμα του Σαββάτου οι φετινοί εορτασμοί για τη μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Τρύφωνος στον ομώνυμο πανηγυρίζοντα ναό στην Τερψιθέα Γλυφάδας.
Χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Γλυφάδας Αντώνιος, πλαισιούμενος από τον προϊστάμενο του ναού π. Μιχαήλ Κανέλο και κληρικούς της Μητροπόλεως. Ο κ. Αντώνιος, συνεχάρη τον ομιλητή και τους ιεροψάλτες, ενώ έκανε ιδιαίτερη μνεία στην παρουσία του Δημάρχου Γιώργου Παπανικολάου, ευχόμενος δύναμη στο έργο της δημοτικής αρχής, ειδικά μετά τις πρόσφατες καταστροφικές βροχοπτώσεις που έπληξαν την περιοχή. Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η αναφορά του στα πολλά μικρά παιδιά που διακόνησαν στο Ιερό Βήμα, συγχαίροντας τους γονείς που εμπιστεύονται την ανατροφή τους στην Εκκλησία. Κλείνοντας, κάλεσε τους πιστούς να έχουν ακλόνητη πίστη ώστε να μπορούν να προτάσσουν το «όχι» στους συμβιβασμούς της εποχής, λαμβάνοντας τη γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος.
Η προσέλευση ήταν μαζική, με τους κατοίκους της Γλυφάδας να γεμίζουν τον ιερό χώρο για να τιμήσουν τον προστάτη των κήπων και των καλλιεργειών. Οι ενορίτες συμμετείχαν με ευλάβεια στην ακολουθία, δημιουργώντας ατμόσφαιρα πνευματικής περισυλλογής ενόψει της κυριώνυμης ημέρας.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο π. Δωρόθεος Σαμαρτζής, ο οποίος σκιαγράφησε με θεολογικό βάθος την προσωπικότητα του Αγίου. Εστίασε στην ιδιότητα του Τρύφωνος όχι ως θαυματοποιού με μαγική έννοια, αλλά ως «μάρτυρος της Αναστάσεως» και ζωντανού μέλους της Εκκλησίας. Τόνισε πως το θαύμα δεν είναι ανταμοιβή αρετής αλλά φανέρωση της αγαθότητας του Θεού, ενώ αναφερόμενος στη σύγχρονη εποχή της εικόνας και της «έκθεσης», αντέτεινε το παράδειγμα του Αγίου: ενός ταπεινού βοσκού που βρήκε την αγιότητα στην αφάνεια και τη σιωπή. Συνέδεσε μάλιστα τη μνήμη του Αγίου με το άνοιγμα του Τριωδίου, υπογραμμίζοντας πως η αληθινή «τρυφή» δεν βρίσκεται στην κατανάλωση, αλλά στον δρόμο από το «φαίνεσθαι» προς το «είναι».
Ο Άγιος Μάρτυς Τρύφων, ο ταπεινός βοσκός από τη Λάμψακο που αναδείχθηκε σε οικουμενικό προστάτη της φύσης, τιμάται ως σύμβολο καρτερίας και πίστης. Γέννημα θρέμμα της Φρυγίας, ξεκίνησε τον βίο του φροντίζοντας χήνες, όμως η χάρη του Θεού τον κατέστησε θαυματουργό ιατρό και Ανάργυρο, καθώς θεράπευε ασθένειες χωρίς αμοιβή. Η ακλόνητη πίστη του δοκιμάστηκε σκληρά επί αυτοκράτορα Δεκίου, όπου υπέμεινε φρικτά βασανιστήρια αρνούμενος να θυσιάσει στα είδωλα, ποτίζοντας με το αίμα του το δέντρο της Εκκλησίας. Μέχρι και σήμερα, οι πιστοί επικαλούνται τη βοήθειά του για την καρποφορία της γης και τη σωτηρία της ψυχής.
