Η Εκκλησία του Χριστού χαίρεται και λαμπρώς πανηγυρίζει τη μνήμη ενός σπουδαίου και γενναίου νεαρού αξιωματικού, ενός μεγάλου μάρτυρα, του Τροπαιοφόρου και θαυματουργού αγίου Γεωργίου, του θριαμβευτή της Χριστιανικής πίστης.
Ο Γεώργιος γεννήθηκε στην Καππαδοκία της Μ. Ασίας στα τέλη του 3ου μ.Χ. αιώνα, από γονείς ευσεβείς και εύπορους οι οποίοι του μετέδωσαν, εκτός από την κοσμική παιδεία και μόρφωση, την πίστη και την αγάπη στο Θεό.
Ο νεαρός Γεώργιος επέλεξε να ενταχθεί στο Ρωμαϊκό στρατό και εξαιτίας των προσόντων που είχε, πολύ σύντομα, αξιώθηκε να φτάσει στο βαθμό του χιλίαρχου.
Ο Γεώργιος ήταν ένας ικανός στρατιωτικός – αξιωματικός, με ήθος και σπάνια χαρίσματα, γιʼ αυτό και όλοι οι συνάδελφοί του, ανώτεροι και κατώτεροι, τον θαύμαζαν και τον εκτιμούσαν ιδιαίτερα.
Ο νεαρός αξιωματικός δεν έκρυψε ποτέ την πίστη που είχε στον Ιησού Χριστό και ως άριστος ιεραπόστολος των λόγων Του προσπάθησε να διδάξει, να κηρύξει και να μεταδώσει τη μαρτυρία της Χριστιανικής πίστης στους συναδέλφους του μέσα στο στράτευμα.
Όμως, στο θρόνο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ανήλθε «ο των ειδώλων εραστής» Διοκλητιανός, ο οποίος ξεκίνησε απηνή διωγμό εναντίον των Χριστιανών.
Ο Αυτοκράτορας Διοκλητιανός έδωσε εντολή να καταστραφεί οτιδήποτε Χριστιανικό και προσπάθησε με βίαιο και σκληρό τρόπο να εκδιώξει από όλους τους κρατικούς τομείς εκείνους που ακολουθούσαν την πίστη του Γεωργίου.
Κατά τους τραγικούς χρόνους της ηγεμονίας του Διοκλητιανού αμέτρητοι Χριστιανοί συνελήφθησαν και μαρτύρησαν για την πίστη τους στον αληθινό Θεό.
Ο νεαρός στρατιωτικός Γεώργιος δε γλίτωσε από την εμπάθεια και τη μανία του Αυτοκράτορα. Οι άνδρες του Διοκλητιανού συνέλαβαν τον Γεώργιο και προσπάθησαν να τον κάνουν να απορρίψει τη Χριστιανική του πίστη και να ασπαστεί τα είδωλα.
Ο γενναίος Γεώργιος δε λύγισε ενώπιον των ανωτέρων του και δε δέχτηκε να ακολουθήσει τις εντολές τους, δηλαδή να προδώσει την πίστη του και την αγάπη του στον Χριστό.
Αυτή ήταν η αιτία του φρικτού και απάνθρωπου βασανισμού του.
Οι άνθρωποι της εξουσίας τον ταλαιπώρησαν και στο τέλος τον αποκεφάλισαν. Όμως, ο εύψυχος αξιωματικός Γεώργιος, το παλικάρι της πίστης, «ο λεβέντης του Χριστού», χάρισε το αίμα του, τα νιάτα του, την ύπαρξή του, στην Εκκλησία του Κυρίου του.
Το τίμιο αίμα του μαρτυρίου του πότισε το δέντρο της Εκκλησίας του Χριστού. Το δέντρο εκείνο που ρίζωσε μέσα στους αιώνες και δίνει καρπούς ευκλεείς, αγίους ανθρώπους του Θεού.
Οι Χριστιανοί της περιοχής, διακινδυνεύοντας και οι ίδιοι τη ζωή τους, περιποιήθηκαν το άγιο σώμα του Γεωργίου, το οποίο κήδευσαν με τιμές.
Ο τάφος του Μεγαλομάρτυρα αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου αποτελεί μέχρι και σήμερα κέντρο αγιασμού και απείρων θαυμάτων.
Αγαπητοί μου.
Η Εκκλησία τιμά έναν νεαρό αξιωματικό του Ρωμαϊκού στρατού που τόλμησε να απορρίψει κάθε ανθρώπινη τιμή και δόξα φτάνοντας στο σημείο να δώσει και την ίδια του τη ζωή για χάρη του Χριστού.
Η Εκκλησία πανηγυρίζει έναν ευσεβή και συνετό νέον άνθρωπο που τόλμησε να περάσει στην αθανασία, «στην αιωνιότητα του Θεού», γιʼ αυτό τιμάται από όλους τους Χριστιανούς ως Μέγας Μάρτυρας του Χριστού και μέλος ισχυρό της χορείας των αγίων.
Το όνομα του αγίου Γεωργίου υπάρχει παντού!
Αμέτρητοι άνθρωποι, αναρίθμητες περιοχές, πολλά χωριά, άπειρες νησίδες, χιλιάδες ναοί, φέρουν το σεπτό και ένδοξο όνομά του.
Ο Γεώργιος υπήρξε πράγματι σπουδαίος γεωργός των ανθρώπινων ψυχών. Ήταν αυτό που το όνομά του δηλώνει: «καλλιεργητής».
Ο άγιος Γεώργιος αποτελεί ένα αιώνιο παράδειγμα ζωντανής και ακλόνητης πίστης, θάρρους και αυταπάρνησης, ιδιαίτερα σήμερα στους σύγχρονους αλλά συγχυσμένους χρόνους.
Άραγε, μπορούμε να μιμηθούμε τον ηρωικό χαρακτήρα του;
Άραγε, δύναται ο βίος του να αποτελέσει το δικό μας κανόνα ζωής με μοναδικό προσανατολισμό τη Βασιλεία του Θεού;
Ας αναρωτηθούμε…