«Η Παναγία δεν ήρθε στη ζωή μας για να αναδείξει τον εγωισμό μας. Η Παναγία ήρθε στη ζωή μας για να αναδείξει τη δυνατότητά μας, να ακολουθούμε το δρόμο της, που είναι δρόμος ταπείνωσης, θυσίας, σεμνότητας, σιωπής και προσφοράς».

Το μήνυμα της εορτής της Παναγίας ανέλυσε στις δύο χοροστασίες του ο μητροπολίτης Φθιώτιδος Συμεών, που επισκέφθηκε τις δύο ιστορικές μονές της Ρούμελης, Μονή Δαμάστας και Μονή Αντινίτσης.

«Έρχεται η Παναγία μας, για  να μας προβάλλει το μοντέλο όχι της παλαιάς Εύας, αλλά το δικό της, της  νέας Εύας. Το μοντέλο, Θεός άνθρωπος, ο Θεός που γίνεται άνθρωπος. Ο Θεός που γίνεται άνθρωπος είναι ο αληθινός Θεός,  ο Θεός που κατεβαίνει να συναντήσει τον άνθρωπο, ο Θεός ο οποίος απορρίπτει, παραιτήθηκε από τη δύναμή του και την εξουσία του και ανεβαίνει πάνω στο Σταυρό και πεθαίνει για τον άνθρωπο. Και αυτό είναι το μοντέλο ζωής που προβάλλει η Παναγία μας στην δική μας ζωή.

Ο κ. Συμεών κάλεσε τους πιστούς «Να εγκαταλείψουμε την θεότητα της παντοδυναμίας μας, να εγκαταλείψουμε την θεότητα της δύναμής μας, της ισχύος μας, να εγκαταλείψουμε τη θεότητα της αυθεντίας μας που νομίζουμε ότι έχουμε και να γίνουμε άνθρωποι, να κατεβούμε στο επίπεδο του άλλου, να ακούσουμε τη φωνή του, να δούμε τον κόσμο με τα μάτια του, να αισθανθούμε την καρδιά του, να αφουγκρασθούμε τον πόνο του, να ακουμπήσουμε και να του δώσουμε την δυνατότητα  να ακουμπήσει πάνω μας”.

«Αυτό μας φανερώνει η Εορτή της Παναγίας μας και αν θέλετε, αυτή είναι η απάντηση και η λύση στο πρόβλημα κάθε εποχής, αλλά και στα προβλήματα της σημερινής εποχής. Αν οι ισχυροί αυτού του κόσμου, οι οποίοι δεν είναι κατ’ ανάγκη μόνο οικονομικά ισχυροί και κυρίως όσοι αισθάνονται ότι είναι ισχυροί, αποφασίσουν να απελευθερωθούν από την κατάρα της αυτοθέωσης και να μπούν στην ευλογία της υπέρβασης και της αγάπης και της εξόδου από τον εαυτό μας, τότε πραγματικά θα γεννιέται μέσα στη ζωή μας και μέσα στην καρδιά μας η αληθινή αγάπη, η αληθινή ανθρωπιά, ο αληθινός ανθρωπισμός. Έρχεται  να πει και σε εμάς τους χριστιανούς του σήμερα ότι τον Θεό θα τον βρούμε μέσα στην τρυφερότητα της ανθρωπιάς μας, μέσα στην ιστορικότητα του ενδιαφέροντος μας για τον άλλον, μέσα στη συμπόνια, μέσα στην ευσπλαχνία, μέσα στην επιείκεια, μέσα στην καλοσύνη, μέσα στη συγχωρητικότητα, μέσα στο αληθές ενδιαφέρον για τον πονεμένο, για τον περιθωριακό, για τον πτωχό, για τον κατατρεγμένο, για τον άνθρωπο που βιώνει ανισότητα, για τον άνθρωπο που αισθάνεται, ότι βρίσκεται σε αποκλεισμό”.

Ετικέτες: