Στο σημερινό κείμενό του ο Ευαγγελιστής Ματθαίος παρουσιάζει ένα απόσπασμα, ένα μέρος, από την επί του Όρους ομιλία του Κυρίου Ιησού Χριστού.
Ο Κύριος χαρακτηρίζει τους Μαθητές Του: «φως του κόσμου» και αυτός ο χαρακτηρισμός δεν είναι τυχαίος, άλλωστε όσοι πιστεύουν το Χριστό και τον ακολουθούν έχουν μια συγκεκριμένη αποστολή μέσα στον κόσμο, ένα προορισμό, τη μετάδοση και τη διάδοση της αλήθειας του Ευαγγελίου στους ανθρώπους.
Οι Μαθητές οφείλουν να γίνουν το φως που θα φωτίσει κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Οφείλουν να γίνουν οι ακτίνες που θα φανερώσουν τον Ήλιο της Δικαιοσύνης στον κόσμο της αδικίας, της φθοράς και του θανάτου.
Ο φωτισμένος από τη Χάρη του Ουρανού λόγος των Μαθητών, η παρουσία τους, εμπνέει και καθοδηγεί προς τη σωτηρία κάθε πνευματικά σκεπτόμενο και καλοπροαίρετο άνθρωπο.
Ο Κύριος, όπως ο Ίδιος λέει, ήρθε στη γη για να τελειοποιήσει το Νόμο του Μωυσή και τη διδασκαλία των Προφητών, γι’ αυτό καλεί όλους τους ανθρώπους να τηρούν και να εφαρμόζουν τις εντολές Του, εάν επιθυμούν να γίνουν πολίτες της Ουράνιας Βασιλείας Του.
Ο Χριστός ονομάζει «φως» κάθε μαθητή Του, δηλαδή κάθε Χριστιανό και αυτό το κάνει γιατί το «φως» προέρχεται από τη δικαιοσύνη, την αγάπη και το λόγο Του.
Ο Χριστός είναι «το Φως που φαίνει πάσι». Ο Κύριος είναι Εκείνος που φωτίζει τα πάντα και τους πάντες. Ο Χριστός είναι Αυτός που ως Φως λάμπει διαρκώς στον κόσμο. Ο Κύριος είναι Εκείνος που προσφέρει τη μεγάλη αλλαγή σε όποιον επιθυμεί να απολαύσει το φως της ωραιότητας του Παραδείσου.
Σήμερα, η Εκκλησία μας καλεί να θυμηθούμε και να τιμήσουμε τη μνήμη όλων των αγίων Πατέρων που συγκρότησαν στη Χαλκηδόνα την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο το 451 μ.Χ., την οποία συγκάλεσαν οι Αυτοκράτορες Μαρκιανός και Πουλχερία.
Σήμερα η Εκκλησία, όλοι εμείς, τιμούμε τους 630 Θεοφόρους Πατέρες που καταδίκασαν τη βλάσφημη διδασκαλία του επικίνδυνου αιρεσιάρχη Ευτυχίου.
Σήμερα, τιμούμε δεόντως όλους εκείνους τους εκκλησιαστικούς άνδρες που εξέτασαν προσεκτικά τα θέματα της πίστεως. Όλους εκείνους που καταδίκασαν την αιρετική διδασκαλία του μονοφυσιτισμού που δίδασκε, ότι μετά την ένωση των δύο φύσεων του Χριστού η ανθρώπινη φύση απορροφήθηκε από τη θεία φύση.
Η Εκκλησία σήμερα εξαιρέτως τιμά τους Πατέρες που διατύπωσαν το Χριστολογικό δόγμα για την ένωση της θείας και της ανθρώπινης φύσης στο πρόσωπο του Χριστού.
Η Εκκλησία σήμερα εορτάζει πανηγυρικά τους αγίους Ιεράρχες που ομολόγησαν περίτρανα «ένα και τον αυτόν Χριστόν Υιόν, Κύριον Μονογενή, εν δύο φύσεσιν ασυγχύτως, ατρέπτως, αδιαιρέτως και αχωρίστως».
Η Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα τιμά και εορτάζει με λαμπρότητα όλα τα σπουδαία πρόσωπα που αντιμετώπισαν με επιτυχία τις κακοδοξίες του μονοφυσιτισμού, διαφυλάσσοντας από την πλάνη και το ψέμα την αλήθεια της Ορθόδοξης Θεολογίας.
Οι άγιοι Πατέρες έγιναν φώτα που φώτισαν τον κόσμο, αφού πρώτα οι ίδιοι φωτίστηκαν από τη Χάρη του Τρισυπόστατου Θεού.
Οι σπουδαίοι και φωτισμένοι Ιεράρχες έδωσαν τη μαρτυρία της αληθινής πίστης και διέσωσαν την ενότητα της Εκκλησίας.
Οι σκληροί αγώνες και οι αναρίθμητες θυσίες που έκαναν για να διαφυλάξουν και να στερεώσουν την Ορθόδοξη πίστη, έδωσαν σε όλους τη δυνατότητα να γνωρίσουν την αλήθεια του Θεού, τη μοναδική και ανόθευτη αλήθεια που φωτίζει τη Χριστιανική μας ζωή.
Η διδασκαλία των αγίων Πατέρων αποτελεί την παράδοση της Εκκλησίας, η οποία αρχίζει με το λυτρωτικό έργο του Κυρίου. Το Άγιο Πνεύμα τους έδωσε τη δύναμη και τη Χάρη για να δουν την αλήθεια, να γίνουν «σκεύη εκλογής», να αποκτήσουν «θεία θεοπτία» και ως «λύχνοι φωτός» να λάμπουν και να μεταδίδουν το φως της αρετής και της πίστης στους ανθρώπους.
Η Θεολογία δεν υπήρξε για τους αγίους Πατέρες της Εκκλησίας αποτέλεσμα διδακτορικής ή μεταπτυχιακής διατριβής, αλλά τρόπος ζωής, βίωμα, εμπειρία μυστική και Θεία Επιστήμη.
Το παράδειγμα, ο λόγος και η διδασκαλία του Χριστού φώτισε τη ζωή και ενδυνάμωσε την πίστη των αγίων Ιεραρχών.
Οι άγιοι Πατέρες αποδέχτηκαν και ακολούθησαν πιστά τις θεϊκές εντολές του Κυρίου και έγιναν «φωστήρες εν τω κόσμω», όπως οι πρώτοι Μαθητές και ένδοξοι Απόστολοί Του.
Αγαπητοί μου.
«Όπου σταθείς να ανάψεις φως…», γράφει σε ένα από τα εξαιρετικά ποιήματά του, ο κατά τον Ηλία Βενέζη «ταπεινός λευίτης της Φαιστού», ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Τιμόθεος.
Ο ποιητικός λόγος του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Τιμοθέου μας προκαλεί και μας προσκαλεί να μιμηθούμε τη ζωή των αγίων Πατέρων που σήμερα εορτάζουμε.
Γιʼ αυτό, ας μελετήσουμε προσεκτικά και ας εμβαθύνουμε στο νόημα των λόγων του Ευαγγελικού κειμένου: «Οὕτω λαμψάτω τό φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τά καλά ἔργα καί δοξάσωσι τόν πατέρα ὑμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς».
Ας στρέψουμε τα μάτια της ψυχής προς την «πατρίδα των πατρίδων» που φωτίζει επί αιώνες ως ακοίμητος λύχνος τις ψυχές των Ορθοδόξων, το αιματοβαμμένο και μαρτυρικό Φανάρι, για να βρούμε την αλήθεια της πίστης και να ακούσουμε την αιώνια φωνή του Πατριάρχη του Γένους κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος ως λύχνος φωτός εκπέμπει φως Χριστού σε όλη την Οικουμένη, μιμούμενος τους αγίους προκατόχους του.
Ας ακούσουμε όλοι τη φωνή του Πατριάρχη μας Βαρθολομαίου, ο οποίος τονίζει σε ένα από τα εκατοντάδες Πατρικά Του μηνύματα: «Το Φανάρι, όσον ολίγον έλαιον και αν του απομείνη, δεν θα παύση να εκπέμπη φώς και να διακηρύττη την Αλήθειαν προς πάσαν κατεύθυνσιν. Εν τη βεβαιότητι ότι πάντοτε την αλήθειαν λέγει. Το Φανάριον, όσον ολίγοι και αν απομείνουν οι ακούοντες τι το Πνεύμα λέγει τη Εκκλησία της Πόλεως αυτής, δεν θα παύση να είναι ο λύχνος που καίει και φωτίζει».
Το Φως υπάρχει, είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός.
Ο λύχνος υπάρχει, είναι οι άγιοι της πίστεώς μας.
Το φυτίλι υπάρχει, είναι ο του Χριστού και των αγίων μιμητής, ο Πατέρας και Πατριάρχης του Γένους των Ορθοδόξων.
Εμείς… ας γίνουμε το «έλαιον», ώστε ο λύχνος του Χριστού να καίει και να φωτίζει… νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.