Στην θέση πως η Θεία Κοινωνία είναι αδιαπραγμάτευτη «διότι πιστεύομεν ότι δι΄ αυτού μεταδίδεται εις τους πιστούς αυτό τούτο το Σώμα και το Αίμα του Σωτήρος Χριστού  και είναι αδύνατον διά του Μυστηρίου τούτου των Μυστηρίων να μεταδοθή εις τους μεταλαμβάνοντας οποιαδήποτε νόσος» παραμένει το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Ύστερα από την αλληλογραφία που αντάλλαξε ο Οικουμενικός Πατριάρχης με τους Προκαθημένους των Ορθοδόξων Εκκλησιών για το θέμα, η Σύνοδος του Οικουμενικού Θρόνου κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει λόγος για αλλαγή του τρόπου μεταδόσεως της Θείας Κοινωνίας.

Ωστόσο επιτρέπει στις κατά τόπους εκκλησιαστικές αρχές να προχωρήσουν σε απαραίτητες προσωρινές παρεμβάσεις, πάντα όμως σε επικοινωνία με το Φανάρι.

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

         Κατά τήν σύσκεψιν ταύτην ἀνεγνώσθησαν καί συνεζητή­θησαν καί ὅσα ἐλήφθησαν μέχρι σήμερον Γράμματα τῶν Μακ. Ὀρθοδόξων Προκαθημένων, ἀπαντητικά εἰς τό πρός αὐτούς Γράμμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου τῆς 17ης Μαΐου τ.ἔ., διά τό θέμα τοῦ τρόπου μεταδόσεως τῆς Θείας Κοινωνίας, τό ἀνα­κῦψαν μετά τήν ἐμφάνισιν τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ, διε­πιστώθη δέ μέ ἱκανοποίησιν ὅτι ἡ γνώμη αὐτῶν συμπίπτει πρός ἐκείνην τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Αὕτη συνίσταται εἰς τά ἑξῆς:

         α) Τό Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας εἶναι ἀδιαπραγ­μάτευτον, διότι πιστεύομεν ὅτι δι΄ αὐτοῦ μεταδίδεται εἰς τούς πιστούς αὐτό τοῦτο τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν αἰώνιον» καί εἶναι ἀδύνατον διά τοῦ Μυστηρίου τούτου τῶν Μυστηρίων νά μεταδοθῇ εἰς τούς μεταλαμβάνοντας ὁποιαδήποτε νόσος. Δι’ αὐτό καί ἡ Ἐκ­κλη­σία παραμένει σταθερά καί ἀμετακίνητος εἰς τήν διδα­σκαλίαν αὐτῆς ὡς πρός τήν οὐσίαν τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐ­χαριστίας.

         β) Ὡς πρός τόν τρόπον μεταδόσεως τῶν ἀχράντων Μυ­στη­ρίων εἰς τούς πιστούς, ἡ Ἐκκλησία, σεβομένη τήν Ἱεράν Πα­ρά­δοσιν, τήν συνυφασμένην ἀρρήκτως μέ τήν καθ’ ἡμέραν ἐκ­κλη­σιαστικήν πρακτικήν καί κενωτικήν ἐμπειρίαν, διακρατεῖ τά ἀπό αἰώνων καί μέχρι σήμερον ἰσχύοντα, ὡς φύλαξ καί φρουρός ἀνύστακτος τῶν παραδοθέντων ὑπό τῶν Ἁγίων Πα­τέρων, καί οὐδεμίαν ἀνάγκην εὑρίσκει δι’ ἀλλαγήν τοῦ τρόπου τούτου καί μάλιστα ὑπό τήν πίεσιν ἐξωγενῶν παραγόντων.

         Συγχρόνως, ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία, μεριμνῶσα διά τάς ἰδιαι­τέ­ρας ἀνάγκας τῶν τέκνων αὐτῆς ἐν τῇ Διασπορᾷ, προτρέπει τούς ἐν αὐτῇ διακονοῦντας Ποιμενάρχας ὅπως, ἐν τῇ ποιμαν­τικῇ αὐτῶν εὐαισθησίᾳ, εὐθύνῃ καί συνέσει, οἰκονομοῦν προ­σω­ρινῶς τά ἀνακύψαντα ἐκ τῶν τοπικῶν νόμων τῆς Πολιτείας προβλήματα, πάντοτε ἐν συντονισμῷ μέ τό ἐν Φαναρίῳ Ἱερόν Κέντρον, διά τήν μείζονα πνευματικήν ὠφέλειαν τοῦ χριστωνύ­μου λαοῦ.

Ο Ανδρέας Λουδάρος έχει σπουδάσει δημοσιογραφία στην Αθήνα. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ. Εργάζεται ως εκκλησιαστικός συντάκτης από το 1999

Ετικέτες: