Ως ελάχιστο αντίδωρο της Πολιτείας προς την Εκκλησία περιέγραψε τη μισθοδοσία του κλήρου ο Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, απαντώντας με τη θεσμική του ιδιότητα στη δημόσια αντιπαράθεση που προκάλεσε η αναπροσαρμογή των αποδοχών των Αρχιερέων.
Μιλώντας στο OPEN, ο εκπρόσωπος Τύπου της Ιεράς Συνόδου υπερασπίστηκε τη ρύθμιση που προκάλεσε αντιδράσεις, συνδέοντας τη μισθοδοσία του κλήρου με το ιστορικό των παραχωρήσεων εκκλησιαστικής περιουσίας προς το ελληνικό κράτος.
Βασική αναφορά στην τοποθέτησή του ήταν ότι από το 1833 έως το 1952 η Εκκλησία της Ελλάδος παραχώρησε σχεδόν το 96% της περιουσίας της, είτε μέσω αναγκαστικών απαλλοτριώσεων είτε μέσω άλλων παραχωρήσεων.
Σε εκκλησιαστικές και μοναστηριακές εκτάσεις, όπως ανέφερε, χτίστηκαν πανεπιστήμια και νοσοκομεία, ενώ γη δόθηκε για αγρότες, πρόσφυγες και ευρύτερες κοινωνικές ανάγκες.
Με βάση αυτό το επιχείρημα, ο κ. Βαρθολομαίος χαρακτήρισε τη μισθοδοσία του κλήρου και των Ιεραρχών ως ελάχιστο αντίδωρο για όσα έχουν δοθεί στην Πολιτεία από την Εκκλησία.
«Κανένας άλλος θεσμός δεν έχει δώσει την περιουσία του στο ελληνικό κράτος», ανέφερε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι η Εκκλησία εξακολουθεί να φορολογείται από το ίδιο κράτος στο οποίο, όπως είπε, παραχώρησε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας της.
Ξεχωριστή απάντηση έδωσε στην κριτική ότι η ρύθμιση αφορά τους Αρχιερείς και όχι τον εφημεριακό κλήρο. Τη χαρακτήρισε εσφαλμένη ανάγνωση, αλλά και εθελημένη διαστρέβλωση από ορισμένες πλευρές.
Κατά τον ίδιο, η κυβέρνηση κατοχύρωσε έπειτα από πολλές δεκαετίες τη μισθολογική υπόσταση όλου του εφημεριακού κλήρου, εξέλιξη την οποία συνέδεσε με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο και τον Πρωθυπουργό.
Στο σκέλος των ποσών, ο Μητροπολίτης Κιλκισίου απέρριψε την εικόνα ότι ο μισθός του βρίσκεται στα 2.400 ευρώ.
«Ο προσωπικός μου μισθός είναι 1.700 ευρώ αυτή τη στιγμή», είπε, προσθέτοντας ότι δεν γνωρίζει πού θα διαμορφωθεί το ποσό μετά την αναπροσαρμογή.
Η αναφορά αυτή δεν περιορίστηκε στο αριθμητικό σκέλος. Ο κ. Βαρθολομαίος υποστήριξε ότι δεν βλέπει την εκκλησιαστική του διακονία ως συζήτηση για λίγα ευρώ περισσότερα ή λιγότερα, αλλά ως υπόθεση ζωής.
Για τους Αρχιερείς σημείωσε ακόμη ότι το κράτος αναγνωρίζει μια διακεκριμένη θεσμική θέση και ότι η μισθολογική τους αντιμετώπιση εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο.
Απέρριψε επίσης την εντύπωση ότι οι Μητροπολίτες δεν έχουν προσωπικές οικονομικές υποχρεώσεις. Όπως ανέφερε, η διαβίωση και τα καθημερινά έξοδα βαρύνουν τους ίδιους, ενώ πολλές Μητροπόλεις λειτουργούν σε συνθήκες οικονομικής δυσχέρειας και στενότητας.
Στην ίδια ενότητα ενέταξε και την πραγματικότητα των ακριτικών Μητροπόλεων. Περισσότεροι από το ένα τρίτο των Ιεραρχών, είπε, υπηρετούν σε περιοχές κοντά στα σύνορα, φέρνοντας ως παράδειγμα το Κιλκίς και τη μικρή απόσταση από τη μεθοριακή γραμμή.
Η συνέντευξη κινήθηκε και γύρω από τη δημόσια παρέμβαση του Μητροπολίτη Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, ο οποίος είχε ζητήσει την απόσυρση της σχετικής διάταξης, κάνοντας λόγο για διασυρμό των Ιεραρχών και αμφισβητώντας ότι υπήρξε πάγιο αίτημα της Εκκλησίας για αύξηση των αποδοχών τους.
Ο κ. Συμεών είχε αφήσει αιχμές και για τον πολιτικό χρόνο της ρύθμισης, συνδέοντάς την με την ένταση που είχε προηγηθεί ανάμεσα στην Εκκλησία και την κυβέρνηση για το νομοσχέδιο σχετικά με τα ομόφυλα ζευγάρια.
Απέναντι σε αυτή τη διαφοροποίηση, ο κ. Βαρθολομαίος κράτησε διπλή γραμμή. Από τη μία, τόνισε ότι η Εκκλησία είναι σώμα ελευθερίας και ότι κάθε Αρχιερέας έχει δικαίωμα να εκφράζει δημόσια τη γνώμη του, χωρίς εκφοβισμό ή περιορισμό.
Από την άλλη, σημείωσε ότι αρκετά από όσα ανέφερε ο Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης θα μπορούσαν να είχαν τεθεί εντός της Συνόδου, καθώς, όπως είπε, το θέμα συζητείται από τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Στο τελευταίο μέρος της τοποθέτησής του, ο εκπρόσωπος Τύπου της Ιεράς Συνόδου αναφέρθηκε και στη δυσκολία των πολιτών που ζουν με χαμηλούς μισθούς και συντάξεις, υποστηρίζοντας ότι οι Ιεράρχες δεν αποτελούν αποκομμένη ελίτ.
«Είμαστε παιδιά βιοπαλαιστών όλοι μας», είπε, προσθέτοντας ότι οι Αρχιερείς έχουν συνταξιούχους γονείς και έρχονται καθημερινά σε επαφή, μέσα από την ποιμαντική και την εξομολόγηση, με ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
