Ως «χαρακτηριστικό παράδειγμα αθέμιτης εκκοσμίκευσης» παρουσίασε την ψαλτική παρουσία του γνωστού αρχιμανδρίτη Νικόδημου Καβαρνού ο καθηγητής Μουσικολογίας στη φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ, και πρωτοψάλτης κ. Αχιλλέας Χαλαδαιάκης, θέτοντας για πρώτη φορά σε δημόσιο και επίσημο βήμα τον προβληματισμό για το μέλλον της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής παράδοσης.
Κατά τη διάρκεια εισήγησης του στο ΙΘ’ Λειτουργικό Συμποσίο στελεχών Ι. Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος που πραγματοποιείται από χθες στην Μητρόπολη Περιστερίου, ο γνωστός πανεπιστημιακός δάσκαλος έκανε λόγο για «ιδιαίτερα συναισθηματική και δραματοποιημένη εκφορά της φωνής, υπερβολική χρήση διαποικίλσεων και έντονο προσωπικό ύφος» συμπληρώνοντας πως «η σκηνική παρουσία μαζί με τη συνοδευτική προβολή βιντεοσκοπημένου υλικού όπου η ψαλτική ερμηνεία συνοδεύεται από εντυπωσιακά και οιονεί κινηματογραφικά σκηνικά συμφραζόμενα καθιστούν την ψαλμωδία προσωπικό θέαμα και όχι λειτουργική μαρτυρία».
Ο καθηγητής που, στο πλαίσιο του συνεδρίου πρόβαλε απόσπασμα από δημόσια καταγραφή της ψαλμωδίας στην οποία αναφέρθηκε, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της εισήγησης του στα όρια και το μέτρο στην εκφορά της ψαλτικής, σημειώνοντας ότι « Τα όρια μεταξύ θεμιτής πολιτισμικής παρουσίας και αθέμιτης εκκοσμίκευσης δεν είναι πάντοτε ευδιάκριτα. Η παρουσία της ψαλμωδίας στο δημόσιο χώρο δεν είναι εξ ορισμού κατακριτέα, εφόσον διατηρείται το πνεύμα προσευχής, η σεμνότητα και το λειτουργικό ήθος».
Παρακολουθείστε στο βίντεο το συγκεκριμένο απόσπασμα.
Ολόκληρη η εισήγηση είναι διαθέσιμη ΕΔΩ μετά το 01:51:50
