Σε μια ατμόσφαιρα κατάνυξης μέσα στο βουερό αστικό τοπίο, έπεσε η αυλαία της φετινής πανήγυρης στον ιστορικό ναό της οδού Αχαρνών. Το απόγευμα της κυριωνύμου ημέρας, οι πιστοί που κατέκλυσαν τον ναό και τα πεζοδρόμια είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν στις τελετές που σφράγισαν το εορταστικό διήμερο προς τιμήν του προστάτη των θαλασσών.
Οι λατρευτικές εκδηλώσεις ξεκίνησαν με τον μεθέορτο εσπερινό, τον οποίο τέλεσαν κληρικοί της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, πλαισιούμενοι από τους εφημερίους του ναού. Μέσα στον εικαστικό πλούτο του Φώτη Κόντογλου, οι ύμνοι απέδωσαν την πρέπουσα τιμή στον Άγιο, προετοιμάζοντας το εκκλησίασμα για την έξοδο της ιεράς εικόνας.
Αμέσως μετά, σχηματίστηκε η πομπή της ιεράς λιτανείας, όπου με τη συνοδεία των σωμάτων ασφαλείας και εκατοντάδων πιστών, η εικόνα του Αγίου Νικολάου διέσχισε την οδό Αχαρνών και τους γύρω δρόμους. Στο πέρασμά της, οι κάτοικοι βγήκαν στα μπαλκόνια κρατώντας αναμμένα κεριά, ενώ οι περαστικοί σταματούσαν για να αποδώσουν τον σεβασμό τους.
Ο προϊστάμενος του ναού π. Αλέξιος Σάπικας, φανερά συγκινημένος από την αθρόα συμμετοχή, ευχαρίστησε θερμά τους Αρχιερείς που τίμησαν με την αρχιερατική τους παρουσία τις ιερές ακολουθίες, καθώς και τους Πατέρες που πλαισίωσαν το ιερό θυσιαστήριο.
Ιδιαίτερη και συγκινητική ήταν η αναφορά του στους αφανείς ήρωες της εορτής, τους εθελοντές και τους συνεργάτες του ναού, οι οποίοι εργάστηκαν άοκνα και αθόρυβα για την προετοιμασία και την τάξη. Τέλος, απευθύνθηκε στο πλήθος των πιστών που προσέτρεξαν για να λάβουν τη χάρη του Αγίου, ευχόμενος ο προστάτης της ενορίας, Άγιος Νικόλαος, να αποτελεί μόνιμο λιμάνι και καταφύγιο στη ζωή όλων.
Ανάμεσα στις πολυκατοικίες και τη βουή της σύγχρονης πόλης, το βλέμμα σταματά σε ένα σημείο όπου η ιστορία συναντά την πνευματικότητα. Ο ιερός ναός του Αγίου Νικολάου στην οδό Αχαρνών δεν είναι απλώς ένας τόπος λατρείας, αλλά το ζωντανό μνημείο όπου η νεοβυζαντινή τέχνη βρήκε την πιο αυθεντική της έκφραση δια χειρός Φώτη Κόντογλου. Το ημερολόγιο έδειχνε 1955 όταν ο σπουδαίος δάσκαλος, στην ωριμότερη δημιουργική του φάση, ξεκίνησε να ιστορεί τον ναό, μετατρέποντας τις επιφάνειές του σε «θεολογία των χρωμάτων». Επί μία και πλέον δεκαετία, ο Κόντογλου εργάστηκε με προσήλωση, αφήνοντας σε αυτόν τον χώρο την εικαστική του παρακαταθήκη. Το αποτέλεσμα είναι ένα σύνολο σπάνιας αξίας που επανέφερε την αυστηρότητα της ορθόδοξης παράδοσης, στέλνοντας μήνυμα αντίστασης στην ξενομανία της εποχής και παραμένοντας μέχρι σήμερα ένας φάρος τέχνης στο κέντρο της Αθήνας
ΔΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
