Σήμερα, η Εκκλησία μας εορτάζει έναν ασκητή, έναν μοναχό, έναν μεγάλο άγιό της.
Σήμερα, η Εκκλησία εορτάζει και τιμά έναν άνθρωπο του Θεού, ένα ζωντανό παράδειγμα πνευματικής ωριμότητας και πειθαρχίας, τον άγιο Αντώνιο.
Ο άγιος Αντώνιος γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα σε μια εύπορη Χριστιανική οικογένεια, το 251 μ.Χ., στην πόλη Κόμα της Αιγύπτου και έζησε την αιματοβαμμένη περίοδο των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού, έως και την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
Ο Αντώνιος αγαπούσε την απλότητα και απέφευγε την πολυτέλεια. Ως άνθρωπος υπήρξε ολιγαρκής, σοβαρός, προσεκτικός, ολιγόλογος και ως χαρακτήρας αυστηρά μοναχικός.
Μετά το θάνατο των γονέων του, αποφάσισε να εγκαταλείψει τον κόσμο τούτο και τις μέριμνές του και μιμούμενος τους Αποστόλους του Κυρίου ξεκίνησε μια νέα ζωή. Όμως, πριν ξεκινήσει το πνευματικό του ταξίδι έπρεπε να αφήσει πίσω του τον κόσμο της ύλης και της φθοράς.
Ο Αντώνιος, ως τέκνο εύπορων γονέων, είχε κληρονομήσει αρκετά χρήματα και μια περιουσία ικανή για να ζήσει μια άνετη ζωή. Μια ζωή τρυφηλή, την οποίαν όμως δεν επιθυμούσε.
Ο ολιγαρκής και ασκητικός Αντώνιος αποφάσισε να δωρίσει την περιουσία του στην αγαπημένη του αδελφή, αλλά και σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη.
Έτσι, απόλυτα ελεύθερος από τα μάταια υλικά στοιχεία, ξεκίνησε μια νέα ζωή, εργαζόμενος τα του Θεού και αδιάλειπτα προσευχόμενος, υπερνικώντας τους πειρασμούς του φθαρτού τούτου κόσμου.
Ο Αντώνιος άφησε πίσω του την κοσμική ζωή και ξεκίνησε για τη μεγάλη ασκητική του πορεία, αναζητώντας τη γαλήνη και την απόλυτη ησυχία της ερήμου, ζώντας με ελάχιστη τροφή.
Ο ασκητής Αντώνιος κατέφυγε σε έρημους και μακρινούς τόπους. Έμεινε για καιρό μέσα σε αφιλόξενα σπήλαια, σε υγρούς τάφους και σε ερείπια εγκαταλελειμμένων φρουρίων. Εκεί, εντελώς μόνος, ζούσε χωρίς να τον βλέπει κανείς για είκοσι ολόκληρα χρόνια, φτάνοντας σε ύψη αρετής και πνευματικής τελείωσης με τη Χάρη του Τριαδικού Θεού.
Τα χρόνια πέρασαν και… ο μοναχός Αντώνιος αποφάσισε να εγκαταλείψει την απόλυτη μόνωση και να εμφανιστεί στον κόσμο.
Όταν εμφανίστηκε, άρχισαν να συρρέουν κοντά του εκατοντάδες άνθρωποι που είχαν πληροφορηθεί για τις αρετές και τα χαρίσματά του, για την αγιότητα του βίου του, αλλά και για τις πολλές θαυματουργίες του.
Ο άγιος ασκητής της ερήμου Αντώνιος είχε φτάσει σε μεγάλα ύψη αρετής και αγιότητας, με γνωρίσματα νοερής και ασώματης φύσης.
Ο Θεός τον προίκισε με εξαιρετικά χαρίσματα, ουράνια, που τον έκαναν να βιώσει προσωπικά άρρητες πνευματικές εμπειρίες.
Ο Αντώνιος δεν είναι απλά ένας μοναχός, ένας ασκητής, αλλά ένας μεγάλος άγιος του Θεού που αξιώθηκε να θαυματουργεί και να θεραπεύει ανθρώπους «οὐ προστάζων, ἀλλ᾿ εὐχόμενος καὶ τὸν Χριστὸν ὀνομάζων».
Η φήμη του αγίου εξαπλώθηκε και έφτασε μέχρι τους άρχοντες και τους βασιλείς. Είναι γνωστό ότι ο Μέγας Κωνσταντίνος, αλλά και οι γιοι του Κωνστάντιος και Κώνστας, έτρεφαν μεγάλο σεβασμό και ειλικρινή εκτίμηση για τον άγιο Αντώνιο, με τον οποίον είχαν τακτική επικοινωνία.
Ο όσιος Αντώνιος υπήρξε σοφός κατά Θεόν, με λόγο «ἠρτυμένον τῷ θείω ἅλατι καὶ χαρίεντα», γιʼ αυτό ονομάζεται Καθηγητής της ερήμου και Μέγας διδάσκαλος της προσευχής και της άσκησης.
Ο Αντώνιος πίστευε στην αγάπη και στη δικαιοσύνη του Θεού, γιʼ αυτό καλούσε τους ανθρώπους να μην κοπιάζουν και να μην αγχώνονται για την απόκτηση πρόσκαιρων και μάταιων υλικών πραγμάτων, αλλά να εργάζονται «το καλόν και το αγαθόν».
Ο «της ερήμου Καθηγητής», ο όσιος πατήρ και Μέγας Αντώνιος εκοιμήθη πλήρης ημερών, 105 ετών.
Αγαπητοί μου.
Αυτή είναι η ζωή του μεγάλου αγίου της Εκκλησίας μας, Αντωνίου του οσίου ασκητού και Καθηγητού της ερήμου.
Αυτή είναι η αγία ζωή του πιστού διδασκάλου της προσευχής, του υπομονετικού και εγκρατή Αντωνίου.
Αυτός είναι ο βίος του θεμελιωτή του Χριστιανικού μοναχισμού, εκείνου του θαρραλέου «πνευματικού πολεμιστή» που αντιμετώπισε με επιτυχία αμέτρητες πνευματικές και όχι μόνο δοκιμασίες.
Αυτός είναι ο άγιος Αντώνιος που έζησε ως: «μόνος ελεύθερος και μόνος άρχων και των βασιλέων βασιλικότερος ο των παθών απηλαγμένος», κατά τον Ιερό Χρυσόστομο.
Ο άγιος Αντώνιος αποτελεί παράδειγμα πίστης και υπομονής.
Η υπομονή του φανερώνει την κατά Χριστόν σοφία του, η οποία πηγάζει από την αθόρυβη αλλά παντοδύναμη μακροθυμία του Θεού.
Ο Μέγας Αντώνιος ανακάλυψε τον εαυτό του όταν βρέθηκε στην τέλεια μόνωση, μέσα στην έρημο της απόλυτης σιωπής, της ησυχίας και της ένθερμης νοερής καρδιακής προσευχής.
Ο άγιος Αντώνιος είναι ο Μέγας Κήρυκας της «ηχηρής σιωπής», ο Καθηγητής της αποφυγής της «πνευματικής πολυλογίας».
Γιʼ αυτό…
Ας διδαχτούμε από τη συνετή «εύλαλη σιωπή» του πρύτανη της προσευχής και της άσκησης.
Ας αξιοποιήσουμε κάθε συμβουλή του, ώστε να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία κάθε πειρασμό.
Έτσι, ήρεμοι πνευματικά και πιστοί στον Θεό, θα πορευτούμε με ασφάλεια μέσα στο σύγχρονο, αλλά πολύβουο κόσμο των συνθημάτων και των… ανούσιων ρητορικών υπερβολών.