Tο απόγευμα της Πέμπτης, το orthodoxia.info αποκάλυψε το περιεχόμενο επιστολής του Αρχιεπισκόπου Σιναίου Δαμιανού προς τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο, με την οποία θέτει σαφείς κόκκινες γραμμές σχετικά με το τι αποδέχεται και τι όχι ως προς την δικαιοδοσία του θρόνου των Ιεροσολύμων επί της Μονής του Σινά.
Με σεβασμό στην δημοσιογραφική δεοντολογία όπως πάγια πράττει η δημοσιογραφική μας ομάδα η οποία δεν έχει λάβει ούτε μια διάψευση στο παρελθόν, αποκάλυψε και ανέδειξε το θέμα, οι προεκτάσεις του οποίου έχουν πλέον ξεπεράσει κατά πολύ αυτές μιας ενδομοναστηριακής διαμάχης.
Χθες το απόγευμα, 24 ώρες μετά την δημοσίευση της είδησης και αφού η επιστολή είχε απασχολήσει τη συνάντηση της αντιπροσωπείας του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων με τον Αρχιεπίσκοπο Δαμιανό στην Αθήνα, το γραφείο Τύπου του Πατριαρχείου εξέδωσε μια τουλάχιστον άστοχη ανακοίνωση στην οποία κάνει λόγο για «δήθεν επιστολή» για «κακόβουλα και ύποπτα δημοσιεύματα» αλλά και για «επιχείρηση διάσπασης του ελληνορθόδοξου κόσμου» σημειώνοντας πως «η εν λόγω επιστολή, μηδέποτε αποσταλείσα, παραμένει διά το Πατριαρχείον ανυπόστατος».
Αν και το ρεπορτάζ για την επιστολή του Αρχιεπισκόπου Δαμιανού προς τον Πατριάρχη Θεόφιλο αναπαράχθηκε και από πολλά άλλα ΜΜΕ τα οποία είτε είχαν ως πηγή το orthodoxia.info ή δικό τους πρωτογενές ρεπορτάζ και παρά το σεβασμό μας προς τον θεσμό του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, οφείλουμε να απαντήσουμε, να υποστηρίξουμε το ρεπορτάζ μας, αφού εμείς πρώτοι αποκαλύψαμε το θέμα, και να θέσουμε τα πράγματα στη σωστή βάση τους. Πριν απ’ όλα όμως επιστρέφουμε ως απαράδεκτους όλους τους χαρακτηρισμούς στον αποστολέα τους γιατί στο τέλος της ημέρας… φιλτάτη η αλήθεια.
Καταρχάς αυτός ο οποίος θα έπρεπε να διαψεύσει το ρεπορτάζ δεν είναι ο αποδέκτης μιας «δήθεν» επιστολής αλλά ο αποστολέας της.
Αν μια επιστολή είναι ψεύτικη, ποιος είναι αυτός που έχει πρώτος ενδιαφέρον να την διαψεύσει, ο παραλήπτης ή αυτός στον οποίο αποδίδεται η ίδια η επιστολή; Στην δική μας περίπτωση ο συντάκτης κι αποστολέας δεν έχει μιλήσει. Αντιθέτως τον θόρυβο τον προκαλεί ο παραλήπτης.
Κατά δεύτερον. Πράγματι κατά την συνάντηση της αντιπροσωπείας του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων με τον Αρχιεπίσκοπο Δαμιανό τέθηκε ζήτημα λήψης της επιστολής. Η αντιπροσωπεία δεν την γνώριζε όταν συνάντησε τον Αρχιεπίσκοπο Δαμιανό. Όμως δόθηκαν εξηγήσεις.
Η ύπαρξη της επιβεβαιώθηκε από τον δικηγόρο του Αρχιεπισκόπου Δαμιανού, ο οποίος μάλιστα έδειξε screenshot στον γραμματέα της ιεροσολυμιτικής αντιπροσωπείας επιβεβαιώνοντας την αποστολή.
Θεωρώντας μάλιστα ότι ενδεχομένως να χάθηκε η πρόσβαση από το επίσημο email του Αρχιεπισκόπου Σιναίου εξαιτίας της εσωτερικής κατάστασης, η επιστολή απεστάλη εκ νέου από δυο διαφορετικούς λογαριασμούς email στα Ιεροσόλυμα.
Ο λόγος για τον οποίο δεν τέθηκε υπό συζήτηση το περιεχόμενο της επιστολής δεν ήταν άλλος από την ουσία της παρουσίας της ιεροσολυμιτικής αντιπροσωπείας στην Αθήνα. Κι αυτός δεν ήταν η ανάδειξη ή η επιβεβαίωση των δικαιωμάτων του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων επί της Μονής Σινά αλλά η εξεύρεση λύσης στο πρόβλημα μεταξύ ηγουμένου και αδελφότητας.
Όμως η πλευρά του κ. Δαμιανού κατέστησε σαφές πως δεν σκοπεύει να δεχθεί τον χαρακτηρισμό της αντιπροσωπίας ως «Εξαρχίας» αφού δεν αναγνωρίζει στο Πατριαρχείο τέτοιο δικαίωμα.
Τους λόγους για τους οποίους το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αρνείται την ύπαρξη της επιστολής όχι επειδή δεν υπάρχει αλλά επειδή δεν την έχει λάβει -όπως υποστηρίζει- τους γνωρίζει το ίδιο.
Αυτό που εμείς στο orthodoxia.info γνωριζουμε είναι πως η επιστολή υπαρχει, έχει αποσταλεί και είναι 100% λέξη προς λέξη αυτό που εμείς αποκαλύψαμε.
Ακόμη κι αν η πλευρά του Αρχιεπισκόπου Δαμιανού είχε αποτύχει ακόμη και μετά τις διευκρινήσεις της να βρει τον τρόπο να φτάσει η επιστολή στο Πατριαρχείο, η μόνη ανακοίνωση που θα μπορούσε να βγει είναι αυτή που θα έλεγε «δεν την έχουμε λάβει». Όλα τα υπόλοιπα, οι χαρακτηρισμοί, οι υπερβολές και οι κατηγορίες προς τον Τύπο είναι περιττά. Εκτός εάν το περιεχόμενο της επιστολής ήταν τόσο εκνευριστικό για την πλευρά των Ιεροσολύμων που αναζήτησε κάθε τρόπο να εξαφανίσει. Η συνταγή της στρουθοκαμήλου όμως δεν βοήθησε ποτέ.
Λυπάμαι που αναγκάζομαι να το αναφέρω αλλά η στάση του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων θυμίζει αυτή, ανθρώπων που κρύβονται από τους δικαστικούς κλητήρες για να μην παραλάβουν το έγγραφο που τους κομίζουν ώστε να πουν «δεν το ήξερα», «δεν το έλαβα». Και πάλι αυτή η απάντηση δεν σβήνει τα έγγραφα!
Κλείνοντας, θα ήθελα να απαντήσω στο χειρότερο, κατά την γνώμη μου, κομμάτι της «διάψευσης» το οποίο μας καταλογίζει «επιχείρηση διάσπασης του ελληνορθόδοξου κόσμου» και να πω πως αυτή η επιχείρηση είναι πράγματι δυστυχώς σε εξέλιξη. Μάλιστα ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς της είναι η «αδελφική σύναξη» στο Αμάν της Ιορδανίας τον Φλεβάρη του 2020. Εκεί όπου η Ρωσία αποφάσισε να «συστήσει» στον ορθόδοξο κόσμο τη νέα «μητέρα Εκκλησία» επιχειρώντας να δώσει υπόσταση σε ένα τροπάριο… «Χαίρε Σιών Αγία, μήτηρ των Εκκλησιών…».
Δεν θα μπω στη διαδικασία να πω ποιος έχει δίκιο στα περί δικαιοδοσίας επί της Μονής Σινά. Άλλοι είναι οι ειδικοί. Όμως δεν μπορώ να μην σχολιάσω το γεγονός πως αν ένα δικό μας ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο άδραξε τόσο «ωμά» την ευκαιρία να διεκδικήσει το «δίκιο του» -όπως τουλάχιστον εκείνο το βλέπει- από την Μονή Σινά την στιγμή που βρίσκεται σε απόλυτη αδυναμία και εσωτερική κρίση, φανταστείτε τι μπορεί να κάνει η Αίγυπτος…
Ανδρέας Λουδάρος
