Μέσα σε κλίμα κατάνυξης και περισυλλογής και με την παρουσία πλήθους πιστών τελέσθηκε ο Α΄ Κατανυκτικός Εσπερινός της Συγγνώμης στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ιλίου. Στον Εσπερινό χοροστάτησε και μίλησε ο Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, ενώ συμμετείχαν πολλοί οι Ιερείς της Μητροπόλεως.

Ο κ. Αθηναγόρας αναφέρθηκε στη φράση ενός από του ύμνους της Κυριακής της Τυρινής “Παράδεισε ἁγιώτατε, ὁ δι’ ἐμὲ πεφυτευμένος, καὶ διὰ τὴν Εὔαν κεκλεισμένος, ἱκέτευε τῷ σὲ ποιήσαντι, κᾀμὲ πλάσαντι, ὅπως τῶν σῶν ἀνθέων πλησθήσωμαι”.

“Στο λυκόφως της ανθρώπινης ιστορίας σκιαγραφείται ο Αδάμ, με την επιλογή του να κάθεται απέναντι από τον Παράδεισο. Και γι’ αυτή την κατάσταση συνεχίζει να πιστεύει ότι κάποιος άλλος ευθύνεται, δηλαδή η Εύα. Αυτή που δημιουργήθηκε, ως σάρκα από την σάρκα του και οστό από τα οστά του. Αυτό λοιπόν το κομμάτι του, πιστεύει ο Αδάμ ότι ήταν η αιτία να χάσει τον Παράδεισο”.

Συνέχισε λέγοντας ότι “το φως του Παραδείσου δεν μπορεί να αγγίξει τα σκοτάδια του κόσμου τούτου. Και αυτό γιατί δεν βρέθηκε κανείς από τους δύο πρώτους ανθρώπους να αναγνωρίσει το σφάλμα του και να ζητήσει συγγνώμη. Όμως η παράκληση του Αδάμ και των απογόνων του παραμένει “ὅπως τῶν σῶν ἀνθέων πλησθήσωμαι”. Έστω και αν η ευωδία των ανθέων του Παραδείσου αδυνάτιζε ή ξετράνωνε, οι άνθρωποι μέσα στη διαδρομή ετών και αιώνων έψαχναν αυτά τα άνθη. Ή μάλλον αυτό το άνθος. Και αιώνες αργότερα το γεγονός του Παραδείσου αντιστρέφεται. Μια ταπεινή κόρη, γίνεται ο άνθρωπος που θα δώσει στον Θεό σάρκα και οστά. Αντιστρέφονται οι ρόλοι και η γυναίκα αυτή δίνει την δυνατότητα στον Θεό, να γίνει άνθρωπος και από το σώμα Της αναπλάθεται όλη η κτίση”.

“Αν το παιχνίδι χάθηκε στον Παράδεισο, εδώ με την φωτεινή παρουσία του Αγγέλου έχει άλλη κατάληξη. Το “γένοιτό μοι κατά το ρήμα Σου” είναι αυτό που αντιστρέφει την ανθρώπινη πορεία. Είναι το εύοσμο άνθος από τον παλαιό Παράδεισο, για να δημιουργήσει το καινούριο.  Άνθος η Παναγία μας, εξ΄ ής προήλθε ο Χριστός”.

Ο κ. Αθηναγόρας έκλεισε λέγοντας πως “από το σκοτάδι του κόσμου τούτου ανατέλλει το φως με την έναρξη της Μ.Τεσσαρακοστής. Και είναι μια ελπίδα διότι το λυκαυγές που ξεκινάει στο λυκόφως της προσωπικής ζωής, που έρχεται να μας καθοδηγήσει πως θα βρούμε την ημέρα την λαμπρή της Αναστάσεως. Το λυκόφως δεν μπορεί να εμποδίσει να ανατείλει ο Χριστός μέσα στον χώρο της Εκκλησίας και να γεμίσει ελπίδα, παρηγοριά και προσδοκία. Έτσι λοιπόν τούτη την Μ. Τεσσαρακοστή να βρούμε, όχι τα άνθη για να στολίσουμε τον Επιτάφιό Του, αλλά το άνθος εκείνο που θα μας οδηγήσει από το λυκόφως της ανθρώπινης ιστορίας στο λυκαυγές της Αιώνιας Βασιλείας”.

Στο τέλος του Εσπερινού, τόσο οι ιερείς όσο και το πολυπληθές εκκλησίασμα, πέρασαν και ασπάστηκαν το χέρι του ποιμενάρχου, αιτούμενοι συγχώρησης και ανταλλάσσοντας, ως συνηθίζεται, τον ασπασμό της αγάπης μεταξύ τους. Παράλληλα μοιράστηκε ένα αναμνηστικό θυμίαμα με τον χαρακτηριστικό ψαλμό της ακολουθίας των Προηγιασμένων Δώρων “Κατευθυνθήτω η προσευχή μου”.

Τα μέλη του εσπερινού απέδωσε θαυμάσια η χορωδία του Μητροπολιτικού Ναού, υπό την Διεύθυνση του Πρωτοψάλτου κ. Λεωνίδα Δούκα.

Φωτογραφίες: Νίκος Μπαστούνης – Σπύρος Παπαγεωργίου

Ετικέτες: