«…παρακαλῶ νὰ προσευχηθεῖτε νὰ παραμείνω ταπεινὸς στὴν ἀμφίεση καὶ στοὺς τρόπους,
νὰ ἱερουργῶ χωρὶς ἔπαρση, νὰ προΐσταμαι σὲ καλὰ ἔργα,
νὰ ἀφουγκράζομαι τὶς χαώδεις ἀποκλίσεις τοῦ βίου τῶν χριστιανῶν μας,
νὰ τοὺς θυμίζω στὴ γλώσσα τους τὴν ἀλήθεια, νὰ κηρύσσω καὶ νὰ μάχομαι γι’αὐτήν».

Χειροτονητήριος Λόγος Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου
Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2004

Η 9η Οκτωβρίου είναι για την εκκλησιαστική ζωή και ιστορία της Μητροπόλεώς μας, αλλά και για την ιστορία της πόλεώς μας μια ιδιαίτερη ημέρα, χαράς και δοξολογίας προς τον Τριαδικό Θεό, επειδή είναι η ημέρα της χειροτονίας του Επισκόπου της, Ανθίμου σε Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης.

Στα 13 χρόνια αρχιερατείας τα οποία συμπληρώνει σήμερα -για να αρχίσουμε από τις δοκιμασίες κι όχι τις χαρές- τους επισκοπικούς ώμους και την καθαρή του καρδιά βάρυνε η αποστασία από την Εκκλησία ενός πνευματικού του παιδιού και των θυμάτων που τον ακολούθησαν, ευτυχώς ελαχίστων πλέον. Είναι παρήγορο ότι η Εκκλησία μπορεί να ξεχωρίζει την αρετή από την αμαρτία και την αγιότητα από την υποκρισία. Όσο κι αν προσποιούνται ή υποκρίνονται μερικοί, εκείνη δεν πλανάται στην κρίση της και δεν παρασύρεται από εντυπωσιασμούς! Αθόρυβα, όσο κι αν πονά, αφήνει τον χρόνο και την προσευχή, την υπομονή, την ταπείνωση, την σιωπή να διαμορφώσει την κρίση της, η οποία τελικά επικρατεί και διαλύει τα κίβδηλα πρόσωπα. Έτσι αποβαίνει η συνείδηση του λαού φύλακας της πίστεως και υπερασπιστής της αγιότητας. Αυτήν την συνείδηση έχει ευθύνη ο Επίσκοπος να την καλλιεργεί με την δύναμη που του δίνει το Άγιο Πνεύμα μέσω της αρχιερωσύνης.

Ο Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος γνωρίζει πολύ καλά ότι η ομορφιά του κόσμου αποκαλύπτεται μέσα από μια ομίχλη δακρύων. Το ένιωσε με την απώλεια της αγαπητής του μητέρας και κατανόησε το καλοκαίρι που πέρασε ότι ο πόνος της απώλειας κυοφορεί τον Παράδεισο και προετοιμάζει τον άνθρωπο για την Βασιλεία του Θεού, επειδή η ασθένεια θανατώνει το σώμα, όμως ζωοποιεί το πνεύμα.

Όμως, ο Επίσκοπος μέσα από την διακονία του, την ποιμαντική του ευθύνη και την λατρεία του Θεού, γνωρίζει και πολλές πνευματικές χαρές.

Σ’ ότι αφορά το φιλανθρωπικό έργο, ο στόχος τα επόμενα χρόνια είναι να ολοκληρωθεί το Νέο Ιωακείμειο Γηροκομείο και να λειτουργήσει για να απαλύνει τον πόνο εκατό συμπολιτών μας και τον φόρτο των οικογενειών τους. Είναι ένα δημιούργημά του και η λειτουργία του αποτελεί για τον ίδιο τον υψηλότερο στόχο στον φιλανθρωπικό τομέα της διακονίας του, επειδή βλέπει ως μοναδικό σκοπό όλων των εκτελούμενων έργων τον αγιασμό των πιστών και την εν Χριστώ σωτηρία τους.

Η μεγαλύτερη χαρά του Επισκόπου είναι η λατρεία του Θεού. Ο Μητροπολίτης Άνθιμος είναι φιλακόλουθος και ιεροπρεπής. Λειτουργεί συχνά και αγαπά τις ακολουθίες. Είναι εραστής της τάξης της λατρείας επειδή με τον τρόπο αυτό βιώνεται καλύτερα η λειτουργική ζωή. Προσωπικά θεωρώ πως το λειτουργικό του ύφος έχει δυο στοιχεία τα οποία οφείλει στους δυο πνευματικούς του καθοδηγητές που σημάδεψαν την ιερατική του πορεία. Είναι η ιεροπρέπεια από τον μακαριστό Μητροπολίτη Κοζάνης Διονύσιο Ψαριανό και η μεγαλοπρέπεια από τον Γέροντα Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμο.

Η επόμενη χαρά και συνάμα ευθύνη του Επισκόπου είναι η διακονία του λόγου του Θεού. Ο Μητροπολίτης Άνθιμος πιστεύει ότι στον σύγχρονο κόσμο δεν έχουμε ανάγκη από εκκλησιαστικούς ρήτορες, ούτε από τα ικανά και πολυπράγμονα στελέχη άλλα από αγιασμένα παραδείγματα. Παρ’ όλα αυτά, όμως, δεν μιλάει επειδή κάτι πρέπει να πει, αλλά επειδή κάτι έχει να πει γιατί είναι άνθρωπος φιλομαθής, ευρυμαθής και λόγιος. Ισχύει γι’ αυτόν ο λόγος του Αισχύλου «Χρήσιμ’ ειδώς ουχ ο πολλά ειδώς σοφός».

Ο Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος, όπως τον ζω και τον γνωρίζω, είναι χαρακτήρας ευθύς και ανήσυχος. Έχει τη δύναμη της υπομονής, της ταπείνωσης, της καθαρής συνείδησης που δεν αποσκοπεί, δεν αποβλέπει στην λαοφιλία, παρά μόνο λογοδοτεί στο Χριστό και στην Εκκλησία Του. Αυτήν υπηρετεί προσπαθώντας να ευαρεστεί αδιαλείπτως τον Χριστό και να αναπαύει με λόγια και έργα το λαό του Θεού. Γνωρίζει πολύ καλά ως ποιμένας ότι το καράβι που κυβερνά μπορεί να κυλάει μέσα στο νερό, αλλά το νερό δεν μπορεί να κυλάει μέσα στο καράβι. Ο ευγενής και φιλόχριστος Επίσκοπός μας μπορεί να ζει μέσα στον κόσμο, αλλά ο κόσμος δεν κατοικεί μέσα του.

Αγαπητοί μου,

Μ’ αυτές τις σκέψεις και με την βεβαιότητα ότι η προσωπικότητα του Ανθίμου δεν περιορίζεται σε ένα μικρό κείμενο, ευχόμαστε στον Επίσκοπό μας, πατέρα, φίλο και αδελφό μας εγκαρδίως και υϊικώς να διακονεί την Εκκλησία ως Επίσκοπός της για πολλά χρόνια και να σκέπτεται, να οργανώνει και να πραγματοποιεί θεάρεστα έργα και να ζει κάτω από την ευλογία, τη χάρη και το έλεος του Τριαδικού μας Θεού.

Χρόνια πολλά και ευλογημένα!
Αρχιμ. Ειρηναίος Λαφτσής

Κείμενα από το γραφείο Τύπου της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως. Τα κείμενα αυτά δημοσιεύονται χωρίς καμία παρέμβαση από την συντακτική ομάδα του orthodoxia.info

Ετικέτες: