Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο, ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο, η ιστορική καθέδρα της Ορθοδοξίας, πολλές ελπίδες είχε επενδύσει στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής και στο σημερινό υπέργηρο αρχιεπίσκοπο Δημήτριο (Τρακατέλλη), τον οποίο ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, ανέσυρε-κυριολεκτικά-από το «περιθώριο» της ελλαδικής Εκκλησίας και τον πολυετή αποκλεισμό.

Είναι επίσης γεγονός, ότι ο αρχιεπίσκοπος Δημήτριος, αμέσως μετά την εκλογή του από την Σύνοδο του Φαναρίου, έδειξε ότι θα μπορούσε να ανταποκριθεί στα ευθυνοφόρα καθήκοντα ενός εκκλησιαστικού ηγέτη, ο οποίος οφείλει να είναι ο έξαρχος, ο εκπρόσωπος, το λαμπερό πρόσωπο της Μεγάλης Εκκλησίας στην αμερικανική ήπειρο. Και προς τους κληρικούς και προς τους πιστούς και προς την φιλοξενούσα χώρα…

Δυστυχώς, τα γεγονότα που ακολούθησαν και πολλαπλώς προβλήθηκαν από τον ομογενειακό και ελλαδικό Τύπο (έντυπο και ηλεκτρονικό), αλλά και από μεγάλης κυκλοφορίας αμερικανικά ΜΜΕ αντιστοίχως, έρχονται να σκιάσουν, με δραματικό τρόπο, την διοίκηση του αρχιεπισκόπου Δημητρίου. Και να θέσουν σε ευθεία αμφισβήτηση, όχι την πνευματική του αξιοσύνη, την επιστημονική κατάρτιση και το συγγραφικό έργο, αλλά τα πεπραγμένα επί των ημερών του.

Η «βόμβα» που έσκασε με πάταγο και αφορά στα οικονομικά-είναι κατά πολλούς-η «κορυφή του παγόβουνου», καθώς «ενός κακού μύρια έπονται…». Και τα…»μύρια», έχουν σχέση με την τρωθείσα, πλέον, αξιοπιστία του θεσμού της αρχιεπισκοπής και την καταφανή διάλυση σε καθημερινές λειτουργίες της διοίκησής της και όχι μόνο. Η αγωνία για το μέλλον, διατρέχει τις κοινότητες-τον κλήρο και τον λαό-συμπαρασύρει επιφανείς παράγοντες που στήριξαν σε δύσκολες στιγμές την Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική, τα έργα Πολιτισμού και Φιλανθρωπίας, ακόμη και αυτή την πρωτόθρονη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως.

Υπάρχουν, συνεπώς, η κακή εικόνα και στο βάθος η απραξία και η «καταστροφή» του έργου που κατά τις παρελθούσες δεκαετίες είχε γίνει προσπάθεια να στηριχθεί, να προωθηθεί, να έχει μέλλον και ζωή. Το δικό μας ρεπορτάζ, οι δικές μας πληροφορίες από την αμερικανική ήπειρο, λένε διαφορετικά πράγματα από εκείνα που ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος Δημήτριος «προωθεί» ως εικόνα, αντίληψη και δικαιολογία στον πατριαρχικό Οίκο και στην εκεί ενδημούσα ιεραρχία…

Το «χάος» με τα οικονομικά και το αποκαλυφθέν σκάνδαλο της «μαύρης τρύπας» με τον ιστορικό για τον Ελληνισμό της Αμερικής ιερό ναό του Αγίου Νικολάου, στο σημείο «μηδέν» της Νέας Υόρκης, όχι μόνο δεν μπήκε σε τάξη με τους ελέγχους που διενεργούν εξωτερικοί ελεγκτές, αλλά αντιθέτως παραμένουν αθέατες πλευρές διαχειρίσεως. Και ακόμη περισσότερο, μερικούς μήνες μετά την αποκάλυψη συγκεκριμένων περιστατικών, ουδείς μπορεί να βεβαιώσει με ακρίβεια τί έγιναν τα δεκάδες εκατομμύρια που φέρεται ότι συγκεντρώθηκαν παγκοσμίως-και ιδιαίτερα από τις Εκκλησίες της Κύπρου και της Ελλάδος.

Ουδένα ενδιαφέρει στους κύκλους της ομογένειας και στην αμερικανική κεντρική σκηνή, αν μετά από ένα, ή δύο χρόνια (με τη μέθοδο της υποθήκευσης ή πώλησης ή αξιοποίησης περιουσιακών στοιχείων της Αρχιεπισκοπής και συγκεκριμένα των διαμερισμάτων στο Μανχάτταν ή αλλαχού), θα έλθει ο προϋπολογισμός στο στάδιο του «ίσια βάρκα, ίσια νερά…». Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι να λάμψει η αλήθεια και να καθίσει ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, όσο ψηλά κι αν ίσταται. Επί του παρόντος, σχολιάζουν. Σχολιάζουν το γεγονός ότι για τα ναυάγια δεν φταίει το πλήρωμα του σκάφους, αλλά ο καπετάνιος που όφειλε να δεί εγκαίρως το παγόβουνο και να στρίψει το τιμόνι…
Τα χρέη, όμως, της Αρχιεπισκοπής δεν αφορούν μόνο στην υπόθεση του Αγίου Νικολάου ή στα διοικητικά έξοδα που φαντάζουν δυσθεώρητα στο χορό των εκατομμυρίων που πέρασαν από τα Ταμεία πριν από τη χρεοκοπία. Αφορούν και σε άλλες δραστηριότητες της Αρχιεπισκοπής, που σχετίζονται για παράδειγμα με τις περίφημες κατασκηνώσεις στο Βαρθολομιό Ηλείας. Το λεγόμενο «Ιονικό χωριό», που φιλοξενεί παιδιά τις ομογένειας σε κατασκηνωτικές περιόδους του καλοκαιριού.

Η ιστορία του «Ιονικού χωριού», ίσως πρέπει να απασχολήσει (πέραν των άλλων) τον Οικουμενικό Πατριάρχη και την «ενδημούσα» Σύνοδο, καθότι οι πληροφορίες που κυκλοφορούν στα δημοσιογραφικά γραφεία τις τελευταίες ημέρες, κάνουν λόγο για ακόμη μία «μαύρη τρύπα» οφειλών προς προμηθευτές.

Ο αρμόδιος επιστάτης αποφεύγει να απαντήσει σε ερωτήματα για τις εργασίες που με «καλή πίστη» εκτέλεσαν οι διάφοροι κατασκευαστές ή προμηθευτές. Αλλά και ο κληρικός της Αρχιεπισκοπής που είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία των κατασκηνώσεων, επίσης σιωπά και δεν απαντά σε δημοσιεύματα, όπως αυτό της εφημερίδας «ΕΘΝΟΣ» που καταλήγει:»Αν και η Οµογένεια έχει επιδείξει αξιοζήλευτη γενναιοδωρία, η υποµονή της εξαντλείται. Για να στηρίξει και αυτό το εγχείρηµα, µετά το έλλειµµα στα οικονοµικά της Αρχιεπισκοπής Αµερικής και τη µη αποπεράτωση της ανέγερσης του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου στο Σηµείο Μηδέν, ζητά επιτακτικά εξηγήσεις. Πώς µπορεί να δικαιολογηθεί το τεράστιο κόστος του συγκεκριµένου έργου, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί η χρηµατοδότησή του, µε δεδοµένο ότι όλοι οι εµπλεκόµενοι εργολάβοι είχαν την καλή θέληση και ολοκλήρωσαν τα έργα εγκαίρως για να λειτουργήσει η κατασκήνωση; Θα δώσει στη δηµοσιότητα η Αρχιεπισκοπή Αµερικής τον κύκλο εργασιών, όπως έσοδα-έξοδα του νοµικού προσώπου «Κατασκήνωση – Ιονικό Χωριό», µε ΑΦΜ 0901107**, στη ΔΟΥ Αµαλιάδας; Παρεµπιπτόντως, ως νοµικό πρόσωπο πρέπει να υπάρχει ένα διοικητικό συµβούλιο που προΐσταται και ελέγχει την εύρυθµη και ορθή λειτουργία, αλλά και χρήση της χρηµατοδότησής του. Μήπως θα µπορούσε η Αρχιεπισκοπή Αµερικής να µας διαφωτίσει για το ποιοι απαρτίζουν το ΔΣ, είτε κάποιο από αυτά τα µέλη να µας ενηµερώσει; Για άλλη µία φορά, σε άλλη µία υπόθεση της Αρχιεπισκοπής Αµερικής γεννώνται πολλά και εύλογα ερωτήµατα…».

Αίσθηση και εύλογες ανησυχίες προκαλεί και η δεινή οικονομική θέση στην οποία έχει περιέλθει η αναγνωρισμένη διεθνώς Σχολή του Τιμίου Σταυρού, στη Βοστώνη, μετά και τα αλλεπάλληλα δημοσιεύματα της μεγάλης σε κυκλοφορία εφημερίδας «Εθνικός Κήρυξ» της Νέας Υόρκης. Οι σπουδαστές είναι πολύ λιγότεροι από τις προηγούμενες χρονιές, το Ταμείο επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες μόνο μερικών μηνών κατά την νέα εκπαιδευτική περίοδο, κονδύλια φέρεται ότι χρησιμοποιήθηκαν με άλλους κωδικούς και για άλλους σκοπούς, η διοίκηση της Σχολής «σφυρίζει αδιάφορα», το αυτό και η Αρχιεπισκοπή. Φαίνεται ότι μοναδικό τους μέλημα ήταν να απονεμηθεί διδακτορικό σε ελληνομερικανό επιχειρηματία, γνωστό για τις θέσεις του εναντίον του Πατριαρχείου, και να τον χειροκροτούν κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, όταν έθεσε θέμα «ανεξαρτητοποίησης» της Εκκλησίας στην Αμερική και μεταφοράς της έδρας του Φαναρίου!!!

Παράλληλα, όμως, με την Σχολή του Τιμίου Σταυρού, η σημερινή ηγεσία της Αρχιεπισκοπής Αμερικής δεν έχει εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους τα «σχολεία» των κοινοτήτων λειτουργούν (αν και πώς λειτουργούν) και για ποιό λόγο άλλα δόγματα ή θρησκείες έχουν κατορθώσει να δημιουργήσουν ένα ευρύτατο δίκτυο εκπαίδευσης, εκμεταλλευόμενα επιχορηγήσεις του ίδιου του αμερικανικού Κράτους (τσάρτερ).

Ο δημοσιογραφικός χώρος και χρόνος δεν επαρκούν για να περιγραφούν οι προκλήσεις της εποχής και ο νέος ελπιδοφόρος σχεδιασμός που πρέπει να εφαρμοσθούν για την αναστροφή του κλίματος στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Επί του παρόντος, οι ελπίδες και τα οράματα για την κάθαρση μετά την τραγωδία και την ανασυγκρότηση της Αρχιεπισκοπής, «σκοντάφτουν» στο γεροντικό πείσμα του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου και των «περί αυτόν». Το «μπαλάκι» της απόφασης για τη ρήξη, έχει πέσει στην πλευρά του Πατριαρχείου και στον Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο. Η «βόμβα», όπως γράφουμε και στον τίτλο του άρθρου «έχει σκάσει»… Η Σύνοδος του Ιουλίου στο Φανάρι, είναι μια καλή ευκαιρία για θαρραλέες αποφάσεις. Κι αν ο κ. Δημήτριος αρνηθεί, για ακόμη μία φορά να παραιτηθεί, να τον οδηγήσουν σε αναγκαστική αποστρατεία, πριν διαλυθούν τα πάντα!

Πηγή: Democrat.gr

Tagged: