Άλλος ένας χρόνος θ΄ αρχίσει σε λίγες ώρες να μετρά την ισχύ του, την επιρροή του, την κυριαρχία του. Μέσα του κρύβει το μέλλον μας, χωρίς να γνωρίζουμε την διάρκειά του. Αυτός θα υπάρχει και όταν θα έχουμε φύγει εμείς και θα συνεχίζει να δυναστεύει, να ομορφαίνει, να εξυπηρετεί τον κόσμο. Όταν το μέλλον το ντύσουμε με την εμπιστοσύνη στον Κύριό μας, τότε θα αποδειχθεί ως το καλύτερο. Το κυριότερο είναι ότι, τα προβλήματα που θα υπάρξουν, θα μας βρουν πανέτοιμους να τ΄ αντιμετωπίσουμε με ψυχραιμία και τελικά να τα λύσουμε.

Αντίθετα αρκετές φορές ζούμε το σήμερα και δεν προετοιμαζόμαστε σωστά για το αύριο. Στις περιπτώσεις που αυτό δεν θα είναι το επιθυμητό, τότε βρισκόμαστε απροετοίμαστοι για να παλέψουμε με τα δυσάρεστα γεγονότα του. Χωρίς ουσιαστικά όπλα καλούμαστε να πολεμήσουμε τις δυσκολίες και αποτυχαίνουμε. Στην καλύτερη περίπτωση κουραζόμαστε περισσότερο για να τις ξεπεράσουμε.

Το νέο χρόνο λοιπόν ας το δούμε μ΄ ένα σπίτι που η πρόνοια του Θεού μας παραχώρησε να το κατοικήσουμε. Τα παράθυρά του αντιστοιχούν σε καταστάσεις που θα συναντήσουμε στην διάρκειά του. Χρειάζονται γιατί απ΄ εκεί εισέρχεται ο ήλιος της χάριτός Του και απ΄ αυτά αγναντεύουμε τα θαυμάσια της δημιουργίας Του. Εκείνος είναι ο κυρίαρχος της ζωής μας, ο ρυθμιστής της και ο σωτήρας της. Για τον λόγο αυτό πρέπει να την περιφρουρούμε άριστα ως θείο δώρο και να Τον ευχαριστούμε για το χάρισμά Του. Με σοβαρότητα και νηφαλιότητα πρέπει να διαχειριζόμαστε τα αρνητικά στοιχεία της και να αξιοποιούμε τα θετικά της.

Ανοίγοντας το παράθυρο κάποιες ημέρες μπορεί να αντικρύσουμε σύννεφα. Είναι αυτά των δυσχερειών σε προσωπικό, οικογενειακό ή κοινωνικό επίπεδο. Δεν πρέπει να περιμένουμε μοιρολατρικά την βροχή που θα φέρουν. Πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε να μην καμφθούμε. Η βεβαιότητα ότι δεν είμαστε μόνοι μας -αφού ο Θεός είναι ο βοηθός μας- δεν έρχεται απλά ως παρηγοριά μας, αλλ’ ως ασπίδα μας.

Κάποιες μέρες όμως αναπόφευκτα θα δούμε βροχή και καταιγίδες. Αυτά είναι τα δάκρυα που θα προκληθούν από τα προβλήματα. Ας έχουμε εφοδιαστεί έγκαιρα την ομπρέλα της ελπίδας ότι θα είναι παροδικά. Το γρηγορότερο θα δικαιωθούμε. Ο Χριστός θα διαλύσει τα νέφη των προβλημάτων και έτσι θα καταπαύσει τα δάκρυά μας, θα επιστρέψει το χαμόγελο και η αισιοδοξία στην ζωή μας. Πρέπει όμως να Του δώσουμε το δικαίωμα για να έρθει και να επέμβει. Αναμφισβήτητα σέβεται την ελευθερία την πρωτοβουλιών μας και των επιλογών μας.

Μην απογοητευόμαστε όμως. Η ζωή δεν είναι μόνο προβλήματα, λύπες και δάκρυα. Όπως και ο καιρός δεν είναι πάντα συννεφιασμένος και βροχερός. Κάποιες μέρες (και σίγουρα τις περισσότερες) θ΄ ανοίξουμε το παράθυρο και θα δούμε τον ήλιο, τον καταγάλανο ουρανό, την όμορφη και καθαρή ατμόσφαιρα. Δικά Του έργα είναι όλα. Αυτές είναι οι ημέρες που θα πηγαίνουν όλα καλά, θα κυλούν κατά το θέλημά Του και για την δική μας ευχαρίστηση.

Μην επαναπαυόμαστε. Οι καιρικές συνθήκες εύκολα αλλάζουν, όπως και οι καταστάσεις της ζωής μας. Όταν διαθέτουμε εκκλησιαστική συνείδηση και στην κακοκαιρία θα είμαστε χαρούμενοι και στην καλοκαιρία δεν θα φερόμαστε ως αιθεροβάμονες . Έχουμε ανάγκη τον Τριαδικό Θεό να μας ευνοεί με την καλοκαιρία και να μας σκεπάζει στην κακοκαιρία. Θα Τον παρακαλέσουμε για να παραμένει ο ακλόνητος και αδιάψευστος συμπαραστάτης μας. Εμείς πάντα και μόνο θα προετοιμάζουμε τον χρόνο ώστε αυτός να καταγράφει όσο περισσότερα ευχάριστα γεγονότα.

Όταν μάλιστα ανοίξουμε το παράθυρο και έχει καιρό καλό ας προσέξουμε και ένα δάσος του υπάρχει κάπου στον ορίζοντα. Είναι οι άγιοί μας. Υπάρχουν εκείνοι που έδωσαν την ζωή τους , το είναι τους, το σώμα τους για την αγάπη του Χριστού. Έχουμε εμείς πλέον παραδείγματα προς μίμηση. Είναι όλων των εποχών και κάθε τόπου οι χριστιανοί που άκουσαν τον κυριακό λόγο, τον εφάρμοσαν στην βιωτή τους με αγώνα , με άσκηση, με υπακοή. Έφτασαν δε στα δυσθεώρητα ύψη των θαυμάτων.

Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε ότι κάποιες ημέρες του έτους που πλησιάζει λεπτό προς λεπτό, μπορεί να μην είναι και τόσο συνηθισμένες, για τον λόγο αυτό αξίζουν την μέγιστη προσοχή μας. Συγκεκριμένα, ανοίγοντας ένα παράθυρο ίσως αντικρύσουμε χιόνια. Αυτά προκαλούν χαρά όταν πρόκειται για το φυσικό φαινόμενο. Όταν ο λόγος έρχεται για τα χιόνια της απογοήτευσης, της πίκρας, της απόρριψης που μας κάνουν την ζωή όχι άσπρη όπως αυτά, αλλά μαύρη, η συζήτηση αλλάζει. Χρειάζεται προσοχή. Αν ντυθούμε καλά με τα ρούχα της υπακοής στη βουλή του Θεού και στην βοήθειά Του, τότε και οι πάγοι θα λιώσουν και θα είμαστε θερμοί. Η ζέση της αγάπης Του είναι πολύ μεγάλη, η μόνη ικανή ώστε επικίνδυνα φαινόμενα σαν αυτά του χιονιά να αποτελούν παρελθόν το γρηγορότερο.

Αυτό είναι η κατοικία που μας χάρισε ο Θεός, άλλη μία στις δεκάδες που συγκροτούν το βίο μας. Διαθέτει παράθυρα και θέα με προοπτική αιωνιότητας. Θα την εγκαταλείψουμε μεν με τον βιολογικό μας θάνατο, θα την έχουμε όμως πάλι στην πνευματική διάσταση . Ας την ζήσουμε όσο πιο καλά μπορούμε και όσο πιο χαρούμενα γίνεται. Με την διάθεση αυτή τα επόμενα σπίτια-έτη θα μας φιλοξενήσουν ως τους καρποφόρους και ελπιδοφόρους ενοίκους τους.

Tagged: