Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2023 | 4:59

ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑ: Συναγερμός εὐλάβειας ἀπέναντι στόν πανικό

ORTHODOXTV.GR

Γνωρίστε την Ορθόδοξη Εκκλησιαστική Τηλεόραση και δείτε τις προτάσεις της.

18,991ΥποστηρικτέςΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

Ἡ Γουμένισσα ὡς κληρικολαϊκό πλήρωμα καί σύσσωμη ἡ Παιονία ἐκπροσωπούμενη ἀπό τίς ἀρχές τῆς ΠΕ Κιλκίς καί ὅλες τίς ἀρχές τῆς Παιονίας καί τῆς πόλεως, μέ ἕνα αὐθόρμητο συναγερμό εὐλάβειας, τίμησε πάλι τήν πρώτη τοπική θεομητορική ἐπέτειο, ὅπως κάθε χρόνο ἀπό τό 1975.

Μετά ἀπό ἀνεπιτυχή ἀπόπειρα φυγάδευσης τῆς σεβασμίας εἰκόνος τῆς Παναγίας διά τῶν συνόρων, ἀνευρέθηκε μέ τρόπο θαυμστό ὡσάν νά καθοδηγοῦσε ἡ Παναγία τούς ἀστυνομικούς σέ ἐπίμονες ἔρευνες σέ συγκεκριμένο χῶρο. Ἐπακολούθησε τότε λαμπρή ἐπανενθρόνιση τῆς ἱερᾶς εἰκόνος καί καθιερώθηκε αὐτός ὁ ἑορτασμός, ὡς ἔκφραση εὐγνωμοσύνης γιά τήν θεομητορική φροντίδα καί προεόρτια τῶν Χαιρετισμῶν καί τοῦ Εὐαγγελισμοῦ. Τήν πρώτη Κυριακή τοῦ Μαρτίου ὅλοι συγκεντρώνονται στόν ἱστορικό ναό-μοναστήρι τῆς Παναγίας, μονοκλησιά, μέ προεξάρχοντα τό Σεβασμιώτατο, καί ἐπακολουθεῖ ἡ λιτανεία στήν ὁποία τή θεομητορική εἰκόνα βαστάζουν ἔνστολοι ἀστυνομικοί, εἰς ἀνάμνησιν ἐκείνου τοῦ γεγονότος.

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Δημήτριος ἀπό τήν πρώτη στιγμή συνέθεσε ἕνα ὡραιότατο τροπάριο, ἐκφραστικό τῆς θεομητορικῆς προστασίας καί τῆς εὐλάβειας τοῦ λαοῦ: «Μορφήν σου σεβασμίαν, Θεοτόκε Γουμένισσα, τήν ἐνθρονισθεῖσαν ἐνθάδε κατά χρέος γεραίρομεν• δεινῶν καί γάρ ὀθνείων καί πληγῶν σεισμοῦ τε λυτουμένη μητρικῶς τόν λαόν σου, χαριτόδωρον ἐφαπλοῖς, Παντάνασσα, τήν σήν σκέπην. Δόξα τοῖς θαυμασίοις σου, ἁγνή• δόξα τῇ θείᾳ σκέπῃ σου• δόξα τῇ πρός ἡμᾶς προμηθείᾳ, ἄχραντε». Ἔχει ταυτιστεῖ αὐτό τό περιεκτικό ὑμνολόγημα μέ τήν καρδιά καί τό στόμα των Γουμενισσιωτῶν, προκαλώντας ἱερή εὐφροσύνη στίς διαθέσεις ὅλων, μέ τή βαθειά συναίσθηση τῆς θεομητορικῆς προστασίας.

Κι ἐφέτος τελέστηκε μονοκλησιά, μέ προεξάρχοντα τό Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ. Δημήτριο καί συμμετοχή τοῦ Καθηγουμένου τῆς Μονῆς καί Πρωτοσυγκέλλου ἀρχιμ. Ἀγαθαγγέλου Σφονδυλιᾶ, ἱερομονάχων ἀπό τήν Ἱ. Μονή Ἁγίου Ραφαήλ Γρίβας καί τό Μητροπολιτικό Ναό Ἁγίου Γεωργίου καί ἱερεῖς πού προςῆλθαν στή λιτανεία μετά τό πέρας τῶν ἐνοριακῶν λειτουργιῶν σέ γειτονικές ἐνορίες.

Τή λιτανεία συνόδευαν τά πασίγνωστα Χάλκινα τῆς Γουμένισσας μέ ἤχους προσαρμοσμένους στό λιτανευτικό κλίμα, ἐνῶ τελέσθηκε ἐποφειλόμενη Δέηση γιά τούς ἀστυνομικούς, οἱ προκάτοχοι τῶν ὁποίων ἀπεδύθησαν σέ ἔντονες προσπάθειες πού ἐπιστέφθηκαν μέ ἐπιτυχία ὥστε νά ἀνευρεθεῖ ἡ κλαπεῖσα εἰκόνα προτοῦ φυγαδευθεῖ στή Γερμανία. Ὡσαύτως ἀνεπέμφθησαν Δεήσεις στήν κεντρική πλατεία καί τήν εἴσοδο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς.
Ὁ Σεβασμιώτατος δεξιώθηκε τό ἐκκλησιασθέν πλήρωμα καθώς καί τούς ἐπωνύμους στήν αἴθουσα τοῦ Ἐπισκοπείου.

Κατά τή διάρκεια τῆς θείας λειτουργίας ἀναγνώσθηκε ἀπό τόν Καθηγούμενο ἑόρτιο μήνυμα τοῦ Μητροπολίτου, ἀφιερωμένο εἰσαγωγικά στήν τοπική θεομητορική ἑορτή, ἀλλά καί στήν ποιμαντική ἀπόκριση τῆς Ἐκκλησίας ἀπέναντι στήν ἀγωνία τοῦ λαοῦ γιά τόν κορονοϊό. Στή σύντομη ἀνακεφαλαίωση τοῦ Μηνύματός του ὁ Σεβασμιώτατος, στό τέλος τῆς θ. λειτουργίας, ἐπανέλαβε τό χρέος τῆς προσοχῆς τοῦ καθενός ὑπέρ ὅλων, ἀλλά καί τή δύναμη τῆς πίστεως καί τῆς λειτουργικῆς κοινωνίας μέ τό ζῶντα Θεό μέ τόν ἐκκλησιασμό καί τή θεία μετάληψη.

Ακολουθεί ολόκληρη η εγκύκλιος του μητροπολίτη Γουμενίσσης

Ποιμαντορικό μήνυμα ἑορτασμοῦ καί διδαχῆς
(ἡ βεβαιότητατῆς πίστεως ἀπέναντι στόν πανικό)

(α. Στά 46 χρόνια μιᾶς ἐπετείου)

ΑΡΧΕΣ Μαρτίου τοῦ 1975 κάποιοι τόλμησαν νά ἀποστερήσουν τή Γουμένισσα καί τήν Παιονία ἀπό τήν πιό μεγάλη ἐλπίδα της. Ὅμως ἡ Παναγία μας φρόντιζε γιά ὅλους ὅσους ἔζησαν, ζοῦν καί θά ζήσουν σ᾽ αὐτά τά εὐλογημένα καί μαρτυρικά χώματα τῆς ἑλληνικῆς Μακεδονίας. Πρίν μισόν αἰώνα σχεδόν, ὁ συναγερμός τῆς ἔρευνας καί ὁ συναγερμός τῆς ὑποδοχῆς τῆς Παναγίας Γουμένισσας ἔδειξε ὁλοκάθαρα πώς ὁ τόπος ἐδῶ κρατιέται σφιχτά ἀπό τό χέρι τῆς Παναγίας, ὡσάν τό παιδί πού θέλει νά κρατιέται ἀπό τό χέρι τό στοργικό τῆς μητέρας του. Καί μάλιστα σέ χρόνια ὅπου διακινδυνεύονται στοιχειώδη φυσικά καί ἠθικά ἀγαθά, ἡ ἠθική καί ἡ ἀξιοπρέπεια, ἡ θρησκευτικότητα καί ἡ ἀνθρωπιά, ἡ εἰρήνη καί ἡ ἐπιβίωση, ἀκόμη καί ἡ ὑγεία!

(β. Ὁ ἄνθρωπος καί ἡ ζωντανή πίστη)

Ἡ Παναγία βαστάζει καί μᾶς προσφέρει τόν Υἱό καί Θεό Της.

Καί ἡ Ἐκκλησία ὡς εἰκόνα τῆς Παναγίας βαστάζει καί μᾶς προσφέρει τήν παρουσία τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ μας.
Αὐτός μᾶς ἔφτιαξε, μᾶς λύτρωσε, μᾶς χαρίζει τόν ἑαυτό Του ὡς φάρμακο ἀθανασίας καί μᾶς προσφέρει σέ κάθε θεία λειτουργία τό ἀληθινό Σῶμα καί τό Αἷμά Του.

Ποιός τά συντελεῖ αὐτά; Τό Ἅγιο Πνεῦμα πού εἶναι ἡ πνοή ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. «Μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα διατηροῦνται στήν ὕπαρξη τά σύμπαντα. Ὑπάρχει πρίν ἀπό ὅλα, γιατί εἶναι Θεός καί Κύριος τῶν πάντων, Φῶς ἀπρόσιτο, Ζωή τῶν πάντων».

(γ. Ναί στήν προσοχή, ὄχι στήν καταφρόνηση)

Ἡ παγκόσμια κοινή γνώμη ἀγωνιᾶ μέ τρόμο γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ κοροναϊοῦ. Πρέπει νά εἴμαστε ὅλοι προσεκτικοί σύμφωνα μέ τίς ἐπίσημες κρατικές ὁδηγίες.

Ὅμως, ὑπάρχει ἕνα μέτρο καί ἕνα ὅριο στήν προσοχή μας αὐτή.

Τό μέτρο εἶναι ἡ ἀνθρώπινη ἀτομική καί συλλογική προσπάθεια περιφύλαξης. Ἀπό ἀγάπη γιά κάθε συνάνθρωπο, κατενώπιον τοῦ Θεοῦ, πρέπει νά εἴμαστε προσεκτικοί καί νά λαμβάνουμε ἀπό πλευρᾶς μας τά ἀναγκαῖα μέτρα.

Ἡ σωτηρία μας περνάει ὑποχρεωτικά ἀπό μιά διπλή θύρα: “ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου ὁλοψύχως, καί τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν”. Ναί, λοιπόν, στά μέτρα προσοχῆς καί περιφύλαξης, γιά τούς ἄλλους πρῶτα καί γιά μᾶς ὕστερα καί ὅλον τόν κόσμο, ὅπως τό δίδασκαν ὅλοι οἱ Πατέρες μας. Ὁ Καππαδόκης Μ. Βασίλειος στή μεγάλη πείνα μεριμνοῦσε νά θρέψει τούς πάντες, καί τούς χριστιανούς καί τούς ἑβραίους καί τούς εἰδωλολάτρες.

Ὁ νεότερος Καππαδόκης ἅγιος Ἀρσένιος γιάτρευε τούς πάντες ἀνεξαρτήτως θρησκείας. Καί ὁ ἀκόμη πιό νεότερος ἅγιος Παΐσιος προσευχόταν ὁλονυκτίς γιά ὅλες τίς κατηγορίες ὅλων τῶν κινδυνευόντων καί πονεμένων.Ναί, λοιπόν, καί πάλι ναί, στά μέτρα προσοχῆς καί περιφύλαξης ὑπέρ ὅλων. Αὐτή εἶναι ἡ λογική τῆς διπλῆς θύρας: ἀγαπήσεις τόν Θεόν καί τόν πλησίον!

Ὄχι ὅμως στήν καταφρόνηση τοῦ Θεοῦ. Διότι θά μᾶς πάρει, ἄν δέν μᾶς πῆρε, ἡ κατηφόρα, σάν ἄτομα καί σάν κοινωνία.

Τό ὅριο εἶναι νά μήν φθάσουμε σέ ἀσέβεια πρός τό μυστήριο τῆς ζωντανῆς καί ἐνεργοῦ παρουσίας τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεός μᾶς ἐδημιούργησε καί μᾶς διακρατεῖ στήν ὕπαρξη, δέν δημιουργήσαμε ἐμεῖς τό Θεό, οὔτε δίνουμε ἐμεῖς ὕπαρξη στό Θεό. Ὁ Θεός μᾶς διακρατεῖ, δέν κρατᾶμε ἐμεῖς τό Θεό. Ὁ Θεός μᾶς ζωοποιεῖ, δέν ζωογονοῦμε ἐμεῖς τό Θεό. Ὁ Θεός μᾶς διαφυλάττει, δέν φυλάγουμε ἐμεῖς τό Θεό. Κάθε μόριο τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός μας κι ἐμᾶς ὡς μοναδική προσωπική ἔκφραση, Ἐκεῖνος θέλει καί ὑπάρχουμε ἀνά πᾶσαν στιγμή. Μή φοβόμαστε. Κανένα μόριο τῆς ὕπαρξής μας καί τοῦ σύμπαντος κόσμου δέν εἶναι ἀπρονόητο.

(δ. Τό διαρκές θαῦμα τῆς θείας κοινωνίας)

ΖΟΥΜΕ μέσα στήν Πατρική Του πρόνοια. Αὐτό τό γεγονός εἶναι ἡ ἀναπνοή καί τό καρδιοχτύπι καί ἡ λειτουργία τῆς ζωῆς μας καί ἡ συνειδητότητα τῆς ὕπαρξής μας. Εἶναι τό δῶρο τῆς δικῆς Του σχέσης μέ μᾶς. Καί τό πιό σπουδαῖο εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μας, ὁ Υἱός Του πού ἔγινε δικός μας, ἄνθρωπος σάν ἐμᾶς γιά νά μᾶς ἀνεβάζει διαρκῶς ἐκεῖ πού ἀνέβασε τή δική μας ἀνθρώπινη φύση: στήν κοινωνία τῆς Ἁγίας Τριάδος. Αὐτό λαχταροῦμε μέ τή θεία λειτουργία καί τή θεία κοινωνία. Εἶναι μιά πρακτική 20 αἰώνων πίστεως, πού δοκιμάσθηκε σέ διώξεις, σέ φυλακές, σέ μαρτύρια, σέ αἰῶνες δουλείας.

Ὅμως, παρωθούμεθα συλλογικά μόνο στή λογική τοῦ σκληροῦ ἀτομισμοῦ καί στόν παραλογισμό ἑνός συρμοῦ, πού λέγεται ὀλιγοπιστία. Πάσχουμε ἀπό νευρική ἀνορεξία περί τό Θεό, πού εἶναι ἡ Τριαδική Προσωπική ἀέναη πηγή τῆς ζωῆς μας.

Ἀποκρινόμαστε στήν ἀγωνία ὅλων.

1) ΕΠΙ ΑΙΩΝΕΣ ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι ἱερεῖς κοινωνοῦν πλήθη πιστῶν καί στό τέλος “καταλύουν” ὅλο τό Ἅγιο Ποτήριο. Κανείς πουθενά καί ποτέ δέν ἀρρώστησε.Τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ τήν προσκύνηση ἱερῶν λειψάνων, εἰκόνων, τοῦ τιμίου σταυροῦ, τῶν λειτουργικῶν ἀντικειμένων. Καί μάλιστα σέ μεγάλες πανηγύρεις (σάν τήν Παναγία τῆς Τήνου ἤ τόν ἅγιο Δημήτριο τῆς Θεσσαλονίκης), ὅπου προσέρχεται πλῆθος πιστῶν, ἀκόμη καί ἀσθενῶν. Οὔτε οἱ ἱερεῖς οὔτε οἱ προσκυνητές προσβλήθηκαν ποτέ ἀπό μεταδοτικές ἰώσεις ἤ ἄλλες χειρότερες ἀσθένειες. Ὁ εὐλαβικός συνωστισμός σέ τόσα προσκυνήματα τῆς χώρας μας ἤ καί ἄλλων χωρῶν, γιά αἰῶνες, δέν συνέβαλε σέ μετάδοση ἐπιδημιῶν.

2) ΕΧΟΥΜΕ συγκεκριμένα περιστατικά μέ κληρικούς πού λειτουργοῦσαν σέ νοσοκομεῖα μεταδοτικῶν ἤ λοιμωδῶν νοσημάτων, χωρίς προληπτικά μέτρα στή λειτουργική πρακτική: 2α) Στό φθισιατρεῖο “Σωτηρία” ὁ π. Παντελεήμων Φωστίνηςκοινωνοῦσε τούς πάντες μέ μία λαβίδα καί μέ τήν ἴδια λαβίδα κατέλυσε τό ὑπόλοιπο τῆς θείας κοινωνίας κατενώπιον ἀσθενῶν καί νοσοκόμων. 2β) στό ἴδιο νοσοκομεῖο μέ ἀσθενεῖς φυματικούς, λειτουργοῦσε ὁ παπα-Δημήτρης Παπαντώνης καί μιά μέρα κατέλυσε τό ὑπόλοιπο τοῦ Ἁγίου Ποτηρίου ἐμπρός στήν Ὡραία Πύλη κι ἐκεῖνος, γιά νά τόν δεῖ κατάπληκτος ἕνας γιατρός πού ἀμφέβαλε. 2γ) στό νησάκι Σπιναλόγκα τῆς Κρήτης ἐπί 10 χρόνια ἔμενε μονίμως ὁ ἱερομόναχος Χρύσανθος, λειτουργοῦσε, κοινωνοῦσε τούς λεπρούς μέ τήν ἴδια λαβίδα πού χρησιμοποιοῦσε γιά τόν ἑαυτό του, τούς ἔδινε ἀντίδωρο προτείνοντας τό χέρι του νά τό φιλήσουν, κατέλυε τό ὑπόλοιπο τοῦ Ἁγίου Ποτηρίου [χωρίς καμιά μόλυνση ἀπό τήν τότε ἀθεράπευτη καί μεταδοτική λέπρα]! 2δ) στήν Ἁγία Βαρβάρα Ἀττικῆς στό λεπροκομεῖο, γιά χρόνια τό ἴδιο ἔπραττε ὁ ἁγιασμένος παπα-Εὐμένιος Σαριδάκης χωρίς καμιά ὑποτροπή, κι ἄς ἐξομολογοῦσε καί κοινωνοῦσε τόσους λεπρούς.

(δ. Λιτανεῖες ἁγ. λειψάνων καί ἰατρεία λοιμωδῶν ἐπιδημιῶν)

3) Ἔχουμε καταγραφές μέ θαυματουργικές θεραπεῖες ἀπό λοιμώδεις καί θανατηφόρες ἐπιδημίες, μέ λιτανεῖες καί προσκυνήματα ἱερῶν λειψάνων. Κατά τήν κοινή καί τήν ἐπιστημονική λογική ὁ συνωστισμός θά ἔπρεπε νά προκαλοῦσε ταχύτατη ἐπέκταση καί ἐπιδείνωση. Συνέβαινε τό ἀντίθετο, μέ τήν ἀποθεραπεία τοῦ κόσμου: (Α) Θαύματα τοῦ ἁγίου Χαραλάμπους στό νομό Ἠλείας ἀπό θανατηφόρες ἐπιδημίες πανούκλας τό 1756, τό 1791καί τό 1860, καί ἀπό ἐπιδημία γρίππης τό 1918• καί στή γειτονική Ζάκυνθο τό 1728. (Β) Μέχρι σήμερα λιτανεύουν τό ἄφθαρτο λείψανο τοῦ ἁγίουΣπυρίδωνος στήν Κέρκυρα, τήν Κυριακή τῶν Βαΐων πού γλίτωσε τό νησί ἀπό πανώλη πού εἶχε προσβάλει ὅλη τήν Εὐρώπη τό 1629• τόν λιτανεύουν τό Μέγα Σάββατο πού τούς γλίτωσε ἀπό ἄλλο μεγάλο λοιμό• καί τήν πρώτη Κυριακή τοῦ Νοεμβρίου πού τούς γλίτωσε ἀπό δεύτερη ἐπιδημία πανώλους τό 1673. (3γ) Ὁ νεομάρτυρας Θεόδωρος ὁ Βυζάντιος ἔσωσε τή Μυτιλήνη τό 1832 ἀπό φρικτή καί θανατηφόρο ἐπιδημία πανώλους, ἐμφανιζόμενος στόν ὕπνο τοῦ τότε πρωτοσυγκέλλου καί μετέπειτα Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Καλλινίκου καί ζήτησε νά προσέλθουν ὅλοι οἱ χριστιανοί στή Μητρόπολη σέ ὁλονυκτία καί νά λιτανεύσουν τό κρυμμένο ἄφθαρτο λείψανό του στήν πόλη. Τό ἔπραξαν μέ ἀναγκαστική ὑποχώρηση τῶν τουρκικῶν ἀρχῶν, καί τότε μόνο σταμάτησε ἡ θανατηφόρος ἐπιδημία. Τό 1936 ὁρίστηκε μέ Β.Δ. λιτανεία καί ἐπίσημη πανήγυρις γιά ὅλο τό νησί. (3δ) Τέσσερις φορές μεταφέρθηκε ἡ κάρα τοῦ ἁγίου Βησσαρίωνος ἀπό τή Θεσσαλία στή Ρουμανία, τό 1730, τό 1738, τό 1792 καί τό 1798 γιά μαζικές λιτανεῖες, χαρίζοντας τή θεραπεία ἀπό ἐπιδημίες πανώλους σέ χιλιάδες λαοῦ. Τό 1792 εἶχαν πεθάνει ἤδη 90.000 πληθυσμοῦ, καί σταμάτησαν τά κρούσματα καί γλίτωσε ὁ κόσμος μέ τή λιτανεία τοῦ Ἁγίου, χάρη σ᾽ ἐκείνη τήν πίστη πού μετακινεῖ ὄρη. Μέχρι σήμερα ὑπάρχουν παρεκκλήσια τοῦ Ἁγίου καί ὀνομασία ὁδοῦ στό Βουκουρέστι, τοιχογραφίες καί φορητές εἰκόνες πάρα πολλές, ὅπως καί συνήθεια ὀνοματοδοσίας σέ πολλά παιδιά.

4) Σέ ἕνα ἐκπληκτικό βιβλίο τοῦ Καθηγητοῦ Ἠλία Βουλγαράκη (+) μέ τίτλο «Καθημερινές ἱστορίες ἁγίων καί ἁμαρτωλῶν στό Βυζάντιο» τῶν ἐκδόσεων Μαΐστρος, ἀναφέρεται μιά ἱστορία ἱεραποστολικῆς σημαντικῆς ἀπό τά χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Μαυρικίου. Ὁ Πέρσης στρατηγός Βαράμ νίκησε τούς Τούρκους ἐπιδρομεῖς, καθαίρεσε τό βασιλιά του Ὀρμίδα, ἀνέβασε τό νεαρό του γιό Χοσρόη, ἀλλά σκόπευε κι αὐτόν νά τόν καθαιρέσει, ὁπότε ἐκεῖνος κατέφυγε στό Μαυρίκιο καί ἐξασφάλισε κοινή ἐκστρατεία κατά τοῦ διεκδικητῆ. Νίκησαν τό Βαράμ καί αἰχμαλώτισαν πολλούς. Στά μέτωπά τους ἐκεῖνοι οἱ Τοῦρκοι στρατιῶτες εἶχαν τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ! Καί ὅταν τούς ρωτοῦσαν, ἔμαθαν πώς ἐκμιμήθηκαν Βυζαντινούς ἐμπόρους πού μέ τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ ἀπαλλάχθηκαν ἀπό ἐπιδημία καί τό ἐφάρμοσαν κι ἐκεῖνοι ὥστε νά γλιτώσουν. Καί σχολιάζει ὁ Καθηγητής: πόσες ἱστορικές ταλαιπωρίες αἰώνων θά εἶχαν ἀποτραπεῖ, ἄν οἱ Βυζαντινοί εἶχαν στείλει στά μέρη ἐκεῖνα ἱεραποστόλους! Μέ τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ ἀποθεραπεία ἀπό ἐπιδημίες, ἀκόμη καί ἀλλοπίστων! Ἄν αὐτό δέν ἦταν μιά μαρτυρούμενη ἱστορική πληροφορία, ἴσως κάποιοι νά ἀμφέβαλλαν. Ὅμως καί μαρτυρεῖται καί ἐπισυνέβη καί μᾶς διδάσκει νά μήν εἴμαστε μικρόψυχοι ἀπέναντι στά μεγαλεῖα τῆς ζώσης πίστεως στό ζῶντα Θεό, τό Θεό τῶν Πατέρων μας.

(ε. Ἡ πιό καθαρή ὁρατή ἔκφραση τῆς Ἐκκλησίας)

Ὁ Κύριοςπαρέδωσε στήν Ἐκκλησία: νά συγκροτεῖται ὡς σύναξη πιστῶν καί νά λατρεύει τόν ζῶντα Θεό μέ ἐπίκεντρο τή θεία λειτουργία καί τή θεία κοινωνία.

Ὅλοι οἱ ἱεροί Εὐαγγελιστές ἐπιμένουν στήν οὐσία τοῦ μυστηρίου(Ματθ. 28: 26-28• Μάρκ. 14: 22-24• Λουκ. 22: 19-20).Καί ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης δίνει ξεκάθαρα τήν λειτουργική συνείδηση καί πρακτική: «ὁ ἄρτος τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καί ζωήν διδούς τῷ κόσμῳ… ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς… ὁ τρώγων τοῦτον τόν ἄρτον ζήσεται εἰς τόν αἰῶνα»(Ἰω. 6: 33-35• 6: 58).

Ὑπακοή στήν ἐντολή τοῦ Χριστοῦ: «αὐτό νά κάνετε καί ἔτσι νά μέ θυμᾶστε»(πρβλ. Λουκ. 22: 19)• «ὅπου εἶναι δύο ἤ τρεῖς συναγμένοι στό ὄνομά μου, ἐκεῖ βρίσκομαι ἀνάμεσά τους»(Ματθ. 18:20). Λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Οἱ πολλοί εἴμαστε ἕνα σῶμα μέ τό Χριστό, καί ὁ καθένας μας εἶναι μέλος τῶν ἄλλων»(Ρωμ. 12: 5).

Νά ποιά εἶναι ἡ πιό καθαρή ὁρατή ἔκφραση τῆς Ἐκκλησίας: ὅλοι μαζί σάν ἕνα σῶμα μέ μιά κεφαλή σέ σύναξη λατρευτική γιά τή θεία λειτουργία, τή θεία μετάληψη καί τή διαρκή ἑνότητα μέ τό Χριστό.

(ς. Ποιμαντική συγκατάβαση καί ἀκλόνητη ἐνθεαστικότητα)

Εἶναι βέβαια ποιμαντική δεοντολογία νά προστρέξει κανείς στά μέτρα τοῦ λαοῦ.Ζοῦμε ἀνάμεσα στό λαό μας καί στόν κλῆρό μας μέ τό σήμερα μιᾶς ἐλάχιστης πίστης, χωρίς θυσιαστική ὀμορφιά καί δύναμη. Ὁ γιατρός δίνει φαρμακευτική ἀγωγή γιά τήν ἀρρώστια, δείχνει καί τήν ὀμορφιά καί πληρότητα τῆς ὑγείας,ὁρίζει καί τόν τρόπο πού κερδίζεται ἡ ὑγεία.

Ὄχι. Δέν θά διαγράψουμε μέ μιά μονοκοντυλιά τήν ἐμπειρική μας πίστη, τῆς λειτουργικῆς ἑνότητας ὅλων, τῆς λειτουργικῆς θείας κοινωνίας.Πῶς θά βάλουμε τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ καί τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ καί τή χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σέ δεύτερη μοίρα, δυσπιστίας καί φοβίας καί δισταγμῶν;
Τί λογῆς χριστιανοί εἴμαστε; Πόσο ἀποφασισμένοι νά πιστεύουμε στό Θεό μέ ἐκείνη τήν πίστη πού μετακινεῖ ἀκόμη καί βουνά;Μήπως παραλογιζόταν ἡ Ἐκκλησία τόσων αἰώνων;

Σέ τί θά ἐφαρμόζουμε τή λειτουργική προτροπή “τῆς Παναγίας ἀχράντου… μετά πάντων τῶν ἁγίων μνημονεύσαντες, ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα”;
Συνηθίσαμε στίς θρησκευτικές συσσωματώσεις, ὄχι “στήν ἑνότητα τῆς πίστεως καί στήν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”.

(ζ. Μεταξύ ὁμολογίας καί φιλάδελφης μαρτυρίας)

Ἡ λειτουργία εἶναι μυστήριο. Ὅμως, ἔχουμε πολλά περιστατικά ταπεινῶν καί ἁπλῶν λειτουργῶν, πού ζοῦσαν αἰσθητά καί ὁμολογοῦσαν τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ στή θεία λειτουργία.

Γιά παράδειγμα, ὁ διορατικός παπα Ἐφραίμ ὁ Κατουνακιώτης, ὅταν κοινωνοῦσε τούς ὑποτακτικούς του, τό ἔβλεπε ὅτι τούς μετέδιδε σάρκα καί αἷμα! Ὁ ἀρχιμ. Ἐφραίμ ὁ Ἀριζονίτης ἀνέφερε δύο παρόμοια περιστατικά μέ ἐκπαιδευτικούς γυναῖκες πού ἀμφέβαλαν καί ὅμως στή θεία λειτουργία ἔζησαν τήν φοβερή ἔκπληξη νά τρώγουν σάρκα! Ὁ ὅσιος Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης ―μέ τόσες ἀγγελοφάνειες καί ἁγιοφάνειες στή θεία λειτουργία― εἶδε δεῖ στήν προσκομιδή αἰσθητά αἷμα πάνω στό μάκτρο καί τό κατέγραψε ὡς σημεῖον. Ὁ γενικός ἀρχιερατικός τῆς Ὕδρας π. Ἀκίνδυνος Δαρδανός δημοσίευσε μέ λεπτομέρειες ὅτι στίς 7.1.2018 εἶδε στό ἀντιμήνσιο κηλίδες πολλές αἰσθητοῦ αἵματος, καί συγκλονισμένος τό ἀνακοίνωσε στό ἐκκλησίασμα! Πάμπολλα ἀνάλογα περιστατικά καταγράφονται στό βιβλίο «Μαρτυρίες κατά τή θεία λειτουργία» τοῦ π. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου (Πειραιάς 2018). Καί πόσα ἀκόμη διασώζονται σέ συναξάρια καί προσκυνηματικά βιβλία!

Διελθών ἀπό τή βαβυλωνιακή κάμινο τῆς Λάρισας ―ὁ Θεός οἶδε― ἔμαθα νά μαθητεύω στήν ὀδύνη, ἀλλά καί ἀναζήτησα νά ζῶ ὁλοτελῶς καί μόνο τό λειτουργικό μυστήριο, διότι εἶναι τό ἅπαν τῆς θείας μεθέξεως καί ἡ ἀνακεφαλαίωση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς καί προσφορᾶς. Στή δολιχοδρομία τῆς ἐπισκοπικῆς μου διακονίας, σταδιακά κατέφευγα πρός τόν μόνον δυνάμενον σῶσαι καί προσήγγισα θεατά σημεῖα συγκαταβάσεως τῆς ἀληθοῦς παρουσίας τοῦ Ἐσφαγμένου Ἀρνίου στό λειτουργημένο Ἅγιο Ἀμνό ἐντός τοῦ ἁγίου Ποτηρίου. Δείγματα παρουσιάζω, γιά νά πεισθοῦν οἱ ἀδελφοί μας ὅτι τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου εἶναι ζωή καί ζωοποιεῖ ἐν Πνεύματι. Καί νά μή φοβοῦνται νά προσέρχονται ἐν μετανοίᾳ καί ἐξομολογήσει στή θεία μετάληψη. Ἀρκετοί Ἀρχιερεῖς προσκεκλημένοι νά τιμήσουν μέ τήν παρουσία τους τίς λατρευτικές συνάξεις τῆς Παναγίας Γουμένισσας, ἀλλά καί τῶν τιμωμένων Ἁγίων τῆς ἐπαρχίας μας. Κατά τήν ἐπίσκεψή τους ἐυμοίρησαν, καθώς καί πλεῖστοι ὅσοι κληρικοί καί προσκυνητές νά δοῦν σημεῖα τῆς αἰσθητῆς συγκαταβάσεως τοῦ Θεοῦ μέσα στό Ἅγιο Ποτήριο, πού θαυμαστώνουν τό ἔλεός Του, γιά μᾶς τούς ἁμαρτωλούς, πού καταγράφηκαν μέ ἠλεκτρονική εἰκονοληψία.Μιά διαδρομή 20 αἰώνων λειτουργικῆς πρακτικῆς αὐτόδιαλαλοῦν.

Τό “ἔρχου καί ἴδε” ἰσχύει γιά κάθε καλοπροαίρετο.

Τόν ζωοδότη Χριστό ἐπικαλούμεθα ὡς μόνο “Σωτῆρα, Λυτρωτήν καί Εὐεργέτην” γιά ὅλους τούς ἀδελφούς μας.

Ὁ Μητροπολίτης
†Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως & ΠολυκάστρουΔημήτριος

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Τελευταίες αναρτήσεις:

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ