Την εις πρεσβύτερον χειροτονία του Αρχιδιακόνου της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου π. Φιλαδέλφου Καφαλή τέλεσε η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος την Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2019, κατά την διάρκεια της Πατριαρχικής Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Βρυξελλών.

Κατά την διάρκεια του κηρύγματος, ο Παναγιώτατος, αναφέρθηκε με λόγους πατρικούς και συμβουλές προς τον χειροτονούμενο, τον οποίο κάλεσε να συνεχίσει να διακονεί την Μητέρα Εκκλησία και τον λαό του Θεού με πιστότητα και με το παράδειγμα του καλού Σαμαρείτη.

Ἡ Ἐκκλησία σέ καλεῖ, ἀγαπητέ π. Φιλάδελφε, νά καταστῇς διά τῆς πανδώρου Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἱερεύς τοῦ Ὑψίστου, ὁ ὁποῖος δέν θά «ἀντιπαρέρχεται», ὡς εἷς «εἰκονικός» ἱερεύς καί Λευΐτης, τούς πεσόντας εἰς τούς ποικιλωνύμους ληστάς, ἀλλά ὡς ὁ Καλός Σαμαρείτης, θά ἐπιχέῃ ἔλαιον καί οἶνον εἰς τάς πληγάς των. Γνωρίζομεν καλῶς ἅπαντες, ὅτι, σήμερον κυρίως, αἱ πληγαί μας δέν εἶναι μόνον σωματικαί. Σήμερον οἱ «λησταί» προκαλοῦν βαρέα πνευματικά τραύματα. Τά σύγχρονα ἰδεολογήματα ἀποκόπτουν τόν ἄνθρωπον ἀπό τόν αἰώνιον προορισμόν του, ἀπό τήν πηγήν τῆς ζωῆς, καί τόν στρέφουν πρός τόν ἑαυτόν του, πρός τήν ἀτομικήν εὐδαιμονίαν καί τά δικαιώματά του, τόν καθιστοῦν ἀνίκανον νά ἀγαπήσῃ, τόν ἀπομακρύνουν ἀπό τόν Θεόν καί τόν πλησίον.

Ο κ. Βαρθολομαίος αναφέρθηκε στο υψηλό διακόνημα της ιερωσυνης τονίζοντας πως “ο ιερέας δεν ανήκει στον εαυτό του αλλά στην Εκκλησία”.

Ἡ κλῆσις σου, πάτερ Φιλάδελφε, εἶναι νά καταστῇς οἰκονόμος τῆς Θείας Εὐχαριστίας καί τῶν ἄλλων μυστηρίων τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, ἡ κλῆσις σου περιλαμβάνει καί τήν «λειτουργίαν μετά τήν Λειτουργίαν», τήν συνέχισιν τῆς Θείας Εὐχαριστίας διά τῆς ἀγάπης καί τῆς διακονίας. Ἀγάπη καί διακονία, ὁμοῦ μετά τῆς Θείας Εὐχαριστίας, εἶναι προεικόνισις καί πρόγευσις τῆς «πεπληρωμένης χαρᾶς» τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

«Τό τῆς ἱερωσύνης ἀξίωμα μέγα ἐστί καί θαυμαστόν», λέγει ὁ Προκάτοχος τῆς ἡμῶν Μετριότητος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, (PG 62, 525-6). Ὁ ἱερεύς δέν ἀνήκει εἰς τόν ἑαυτόν του, ἀλλά εἰς τόν Χριστόν καί εἰς τήν Ἐκκλησίαν. Ὑψίστη ἡ εὐλογία νά εἴμεθα ἱερεῖς τοῦ Κυρίου. Ἰδιαίτερον δέ τό προνόμιον νά ἀνήκωμεν εἰς τόν ἱερόν κλῆρον του Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, τῆς Ἐκκλησίας τῶν τοῦ Χριστοῦ πενήτων, ἡ ὁποία ἦτο καί εἶναι διακονική Ἐκκλησία. Τό πνεῦμα τοῦ ἀειφεγγοῦς Φαναρίου ὀφείλεις νά ἐκφράζῃς εἰς ὅλας τάς διαστάσεις τοῦ ἔργου σου. Τό πνεῦμα αὐτό εἶναι ἡ ἀκλόνητος πιστότης εἰς τήν Παράδοσιν τῆς Ὀρθοδοξίας καί ἡ διακονία τοῦ ἀνθρώπου, «δι᾿ ὅν Χριστός ἀπέθανεν» (Α’ Κορ. η’, 11). Ὀφείλεις νά προσφέρῃς εἰς τόν συνάνθρωπον «βοήθειαν» καί τήν «Ἀλήθειαν», νά διακονῇς τήν ἐπίγειον ζωήν καί τόν οὐράνιον προορισμόν του. Αὐτή ἡ ἀποστολή ἀπαιτεῖ ἀπό ἐσέ ταπεινοφροσύνην, ἐγρήγορσιν, διάκρισιν, θυσιαστικόν πνεῦμα, κατάθεσιν ψυχῆς. Ἡ ἱερωσύνη, ὡς ἐλέχθη σοφῶς, γνωρίζεται «ὡς θυσία καί οὐδέποτε ὡς ἄνεσις».

Tagged: