Η υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης αποτέλεσε μια ιδιαίτερα σημαντική τομή στην ιστορία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίο, πριν καν στεγνώσει το μελάνι των υπογραφών, έπρεπε να μετεξελιχθεί σε ένα διεθνές ίδρυμα με αποκλειστικά θρησκευτικό χαρακτήρα και ρόλο.

Ωστόσο, κατά την περίοδο προσαρμογής (1923-1925), η οποία αποτελεί το κεντρικό θέμα στην παρούσα μελέτη και της οποίας η καταγραφή θυμίζει, κατά το μάλλον ή ήττον, αρχαία ελληνική τραγωδία, η διαδικασία αυτής της μετεξέλιξης ήταν ιδιόμορφη, υπό την έννοια ότι επηρεάστηκε όχι τόσο από την πιστή εφαρμογή της Συνθήκης, αλλά πρωτίστως από την ανάδειξη των διαφορετικών ερμηνειών που έδωσε η Τουρκία.

Τα θέματα που κυριάρχησαν και που εξετάζονται εδώ είναι η διασφάλιση του πατριαρχικού θεσμού και του διεθνούς χαρακτήρα του, καθώς και η συμβολή των πολιτικών δυνάμεων σε αυτή την προσπάθεια. Η ανά χείρας διατριβή βασίζεται κατεξοχήν στην έρευνα των πηγών, δηλ. σε διπλωματικά και πατριαρχικά κείμενα, τα οποία προέρχονται κυρίως από τις αρχειακές συλλογές του Οικουμενικού Πατριαρχείου, του Βατικανού και των υπουργείων Εξωτερικών της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Μεγάλης Βρετανίας -όλα σχεδόν ανέκδοτα-, συνδυασμένα με τη λιγοστή βιβλιογραφία, όπως και σε άρθρα και χρονικά από τον τύπο της εποχής.

Εντέλει, στόχος της παρούσας έρευνας ήταν η διαλεύκανση γεγονότων, κυρίως βάσει της μελέτης επίσημων πατριαρχικών και διπλωματικών εγγράφων καθώς και των συνομιλιών μεταξύ διπλωματικών και εκκλησιαστικών παραγόντων, επίσης η σκιαγράφηση προσώπων, η παρουσίαση των πολιτικών που ακολούθησαν τα άμεσα και έμμεσα εμπλεκόμενα κράτη και, τέλος και κυρίως, να καταδειχθεί ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε τις εξελίξεις η Μητέρα Εκκλησία.

Μια ιστορική μελέτη του Διδάκτορος π. Ευάγγελου Στ. Υφαντίδη
Το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών είχε πρόσφατα την εύστοχη έμπνευση, να εκδώσει τη μελέτη του αρχιμ. Ευάγγελου Στ. Υφαντίδη, που με τον τίτλο «Οικουμενικό Πατριαρχείο και Πολιτικές Δυνάμεις», αποκαλύπτει πλείστα ιστορικά στοιχεία της Συνθήκης της Λωζάννης, που παρέμεναν ανεξιχνίαστα επί τόσα έτη.

Τα θέματα που κυριάρχησαν κατά την περίοδο προσαρμογής 1923-1925, λόγω των μάλλον σκοπίμων παρερμηνειών από την Τουρκία της Συνθήκης και που εξετάζονται εδώ, είναι η διασφάλιση του πατριαρχικού θεσμού και του διεθνούς χαρακτήρα του, καθώς και η συμβολή των πολιτικών δυνάμεων σε αυτή την προσπάθεια.

Η εν λόγω διατριβή, βασίζεται κατεξοχήν στην έρευνα των πηγών, δηλ. σε διπλωματικά και πατριαρχικά κείμενα, τα οποία προέρχονται κυρίως από τις αρχειακές συλλογές του Οικουμενικού Πατριαρχείου, του Βατικανού και των υπουργείων Εξωτερικών της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Μεγάλης Βρετανίας -όλα σχεδόν ανέκδοτα-, συνδυασμένη με τη λιγοστή βιβλιογραφία, όπως και σε άρθρα και χρονικά από τον τύπο της εποχής.

Η έκδοση φέρει την σφραγίδα φροντίδος του εκδοτικού οργανισμού «Επτάλοφος» και αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα με την υπογραφή του συγγραφέως, ο οποίος είναι απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης και της Σχολής Εκκλησιαστικής Ιστορίας Ρώμης, από τις οποίες και αναγορεύθηκε Διδάκτωρ.

Ήδη, χειροτονηθείς το 2003 από τον Σεβ. Μητροπολίτη Ιταλίας και Μελίτης κ. Γεννάδιο, από το 2007 διατηρεί τη θέση του Πρωτοσυγκέλλου, σημειωτέον δε ότι πολλές μελέτες του, ιστορικού και θεολογικού περιεχομένου έχουν δημοσιευθεί σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή και είχαν ευρύτατη απήχηση.

Τα κείμενα που δημοσιεύονται στην κατηγορία αυτή είναι επιλογές από το διαδίκτυο. Εαν κάποιος από τους συντάκτες τους δεν επιθυμεί την φιλοξενία τους από το "Ορθοδοξια.info" μπορεί να το ζητήσει γράφοντας στο news@orthodoxia.info Η αναδημοσίευση στις σελίδες μας δεν σημαίνει απαραίτητα και αποδοχή των όσων αναφέρονται στα κείμενα από την πλευρά του orthodoxia.info

Ετικέτες: