«Να έρθεις να κάνεις το πανηγύρι της Μεταμορφώσεως. Εγώ θα λείπω»

ORTHODOXIA.INFO | ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Η εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και η ανάμνηση της ευρέσεως της θαυματουργού εικόνος της Παναγίας από τον όσιο Αγάθωνα, τον κτίτορα της Μονής εορταστηκε με κάθε επισημότητα στην ομώνυμη ιερά μονή.

Προσκεκλημένος στην πανήγυρη ήταν ο μητροπολίτης Λαρίσης Ιερώνυμος, ο οποίος όπως τόνισε στους εκατοντάδες πιστούς είχε προσκληθεί από τον μακαριστό μητροπολίτη Φθιώτιδος κυρό Νικόλαο, πριν από ένα μήνα περίπου όπου είχε επισκεφθεί και πάλι την μονή Αγάθωνος με ομάδα προσκυνητών από την Μητρόπολη Λαρίσης.

«Ήταν 21 Ιουνίου άγιε Ηγούμενε, όταν εδώ ήρθα πάλι επικεφαλής ομάδος προσκυνητών από την Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου επιστρέφοντας από την Παναγία της Τήνου που τόσο αγαπούσε, για να προσκυνήσουμε το μοναστήρι να δούμε εσάς να δούμε και τον Σεβασμιώτατο και το πρώτο πράγμα που είπε μόλις μας είδε: «Θα έλθεις να κάνεις το Πανηγύρι φέτος. Του απάντησα: Έχω και εγώ μοναστήρι της Μεταμορφώσεως. Θα έλθεις να κάνεις τον Εσπερινό μου είπε και μου φάνηκε παράξενο διότι, ήξερα ότι ο μακαριστός δεν άφηνε ποτέ τη δουλειά του δεν άφηνε ποτέ τις υποχρεώσεις του και ασθενείς να ήταν πήγαινε εκεί που έπρεπε, θα χοροστατούσε, θα έψαλε, θα κήρυττε. Τον ρώτησα εσείς που θα είστε; θα πάτε στην Τήνο; Δεν θα είμαι θα λείπω . Και επέμενε, εσύ να έρθεις παιδί μου να κάνεις τον Εσπερινό του Αγάθωνος» και να που ήρθα εγώ και λείπει εκείνος.

Ο κ. Ιερώνυμος πνευματικό τέκνο του κύρου Νικολάου είπε ότι «η φετινή επέτειος της ανευρέσεως της ιεράς εικόνος σκιάζεται από το γεγονός της εις Κύριον εκδημίας του πρώτριτα απελθόντος εις ουρανούς σεπτού Ποιμενάρχου μας. Η σκιά του βεβαίως είναι πάνω μας, έχουμε τη μεσιτευτική πρεσβεία του και γνωρίζουμε ότι είναι εν σκηναίς δικαίων μετά Αγίων, χαίρεται στην ανεκλάλητο χαρά της απείρου μακαριότητος της ατελεύτητης Βασιλείας του Αγίου Θεού, όμως παρά ταύτα είναι γεγονός ότι λείπει και είναι γεγονός ότι σαν τον μακαριστό Μητροπολίτη άλλος δεν θα περάσει από εδώ».

Υπογράμμισε πως «Η Εορτή της Μεταμορφώσεως δεν μας επιτρέπει να έχουμε θλίψη, όχι μόνον διότι για εμάς τους χριστιανούς η κοίμηση ενός αδελφού είναι πάντοτε χαρά, είναι δικαίωση των κόπων του και των προσπαθειών του, είναι υποδοχή στην επουράνιο Βασιλεία είναι δικαίωση όλων αυτών των οποίων προσεπάθησε στη ζωή του, αλλά διότι η συγκεκριμένη Εορτή είναι η αποκάλυψη της Θείας Δόξης, το Φως αυτό, το οποίο χαρακτηρίζει την παρουσία της Θεότητος, είναι η μόνη Δεσποτική εορτή που έχουμε, όπου ο Χριστός είναι μόνο Δόξα και τίποτε άλλο είναι η μόνη Δεσποτική εορτή που έχουμε που ο Χριστός δεν ταπεινώνεται, που ο Χριστός δεν εμφανίζεται ως άνθρωπος αλλά κυριαρχικά ως Θεός για να μας δείξει ότι είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος.

Έκλεισε λέγοντας ότι «εορτάζουμε την προβολή της Θείας Δόξας, την αποκάλυψη της, την προσφορά της στον άνθρωπο ως σημείο παρηγορητικό ώστε να ξεπεράσει τους σκοπέλους αυτής της ζωής. Όποιος δει την Δόξα του Θεού χορταίνει τόσο που δεν θέλει τίποτε άλλο στη ζωή του, τίποτε από τα γήινα δεν τον εθέλκει, τίποτε στη γη αυτή δεν τον κρατά, του φαίνονται όλα μάταια, του φαίνονται όλα φοβερά ευτελή, ανούσια.Όλοι μας έχουμε βάσανα και προβλήματα, πραγματικά όμως δεν αξίζει καν να τα θυμόμαστε ατενίζοντας την εικόνα της Μεταμορφώσεως, αναλογιζόμενοι σε τι μεγάλη Δόξα μας καλεί ο Άγιος Θεός, πόσα σπουδαία έχει να μας αντιπροσφέρει και τελικά με ποσό λίγο κόπο εδώ στη γη κερδίζουμε τόσο μεγάλα, τόσα χαρακτηριστικά, που πολλές φορές μπορεί και να μη μας αξίζουν.

Φωτογραφίες πανηγύρεως: Δημήτριος Ανάγνου – Ι. Μ. Φθιώτιδος

Tagged: