Μια μέρα μετά την απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την αποστολή Εξαρχίας στον Άθωνα προκειμένου να εξετάσει το θέμα της Μονής Εσφιγμένου, μπλόγκ γνωστό στον εκκλησιαστικό χώρο για την προσήλωσή του στη θεωρία της «τρίτης Ρώμης» κυκλοφορεί την «είδηση» πως οι Εσφιγμενίτες ζητούν από το Πατριαρχείο «λειτουργική ένωση».

Για τους πολλούς ήταν μια αν μη τι άλλο ενδιαφέρουσα είδηση με αρκετή τροφή για σκέψη και συζήτηση. Όμως για τους λίγους που γνώριζαν τα γεγονότα και τις πραγματικές διαστάσεις τους, το δημοσίευμα αυτό ήταν η απόδειξη πως στο Φανάρι δεν έχουν όλοι την ίδια ατζέντα με τον Πατριάρχη.

Ώρες αργότερα, πένες σχεδόν αφιερωμένες στο Φανάρι και τον Πατριάρχη εξαπολύουν σκληρή επίθεση κατά του εγχειρήματος, κάνοντας πολλούς να τρίβουν τα μάτια τους.

Ήταν η πρώτη φορά που «φίλοι» και «εχθροί» του Πατριαρχείου είχαν συντονίσει τα πυρά τους και χτυπούσαν τον ίδιο στόχο… τον Βαρθολομαίο.

Η διαρροή περί «λειτουργικής ένωσης» ήταν η πρώτη απόδειξη πως κάποιοι ήθελαν να καταδικάσουν το εγχείρημα να αποτύχει. Η εμμονή στη συνέχεια σε αναφορές περί πλήρους αποκατάστασης σχέσεων, μνημόνευσης, και υποταγής σε συνδυασμό με τη σφοδρότητα της επίθεσης εις βάρος όσων εργάστηκαν για το άνοιγμα αυτής της χαραμάδας ελπίδας αποδείκνυε με σαφήνεια πως και μόνο η συζήτηση περί επαναφοράς της κατάστασης ενοχλεί.

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ

Αυτό που έκαναν οι Εσφιγμενίτες ήταν κάτι πολύ απλό. Συνειδητοποίησαν πως, παρά τα όσα τους χωρίζουν με το Φανάρι, τον Πατριάρχη και τις αποφάσεις του, είναι Αγιορείτες. Και ως τέτοιοι πρέπει να ακολουθούν ορισμένους κανόνες.

Από την άλλη, ο Πατριάρχης φαίνεται να κατανόησε πως το Εσφιγμενίτικο είναι τόσο σύνθετο και έχει τόσες προεκτάσεις που αν δεν το ξαναδεί από άλλη γωνία ίσως και να μη λυθεί ποτέ.

Αν δει κάποιος τα γεγονότα με νηφαλιότητα, θα διαπιστώσει πως στην ουσία και οι δυο πλευρές είναι εξαντλημένες μεν,σοφοτερες δε. Τόσο ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος όσο και ο ηγούμενος κ. Μεθόδιος έχοντας συγκρουστεί πολλές φορές στο παρελθόν, με ιδιαίτερη μάλιστα σφοδρότητα, δείχνουν έτοιμοι και ώριμοι, ύστερα από τόσα χρόνια στη διοίκηση, να κάνουν τις κινήσεις αυτές που θα τους επιτρέψουν να προσεγγίσουν ο ένας τον άλλο, μέχρι το σημείο εκείνο που και οι δυο πλευρές θα μπορούν να διαχειριστούν ώστε να αποφευχθεί μια ακόμη σύγκρουση. Με απλά λόγια, προσπαθούν να έρθουν τόσο κοντά όσο μπορεί να «ανεχτεί» ο ένας τον άλλο.

Ωστόσο, το μεγάλο πρόβλημα αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο Φανάρι. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών απέδειξαν πως όχι μόνο υπάρχει «αντιπολίτευση» (σ.σ. αυτό ήταν γνωστό άλλωστε) αλλά πως αυτή η «αντιπολίτευση» νιώθει αρκετά ισχυρή ώστε να αμφισβητήσει ευθέως τον Πατριάρχη, σαμποτάροντας την ολοκλήρωση ενός εκ των σημαντικότερων κεφαλαίων της πατριαρχίας του.

Είναι προφανές πως κάποιοι θεωρούν τον Βαρθολομαίο πως έχει κλείσει τον κύκλο του και βιάζονται να ανοίξουν τον δικό τους.

Οι φωνές περί πλήρους υποταγής των Εσφιγμενιτών δεν είναι οι φωνές αυτών που θέλουν να δουν το Φανάρι να λάμπει αλλά αυτών που θέλουν να δουν για μια ακόμη φορά το Φανάρι να συγκρούεται και να χάνει. Αυτών πουν θέλουν να αποδώσουν μια ακόμη ήττα στον στρατηγό τους.

Το παρήγορο σε όλη αυτήν την υπόθεση είναι πως, ανεξάρτητα από τις φωνές και τις διαβολές, η συγκυρία είναι καλή. Οι άνθρωποι που διαχειρίζονται την υπόθεση είναι αν μη τι άλλο αποφασισμένοι να βρουν λύση.

Τόσο ο επικεφαλής της πατριαρχικής εξαρχίας, μητροπολίτης Μιλήτου κ. Απόστολος όσο και ο μητροπολίτης Αδριανουπόλεως κ. Αμφιλόχιος σε εκκλησιαστικό επίπεδο, σε συνεργασία με τον ειδικό γραμματέα Θρησκευτικής και Πολιτιστικής Διπλωματίας κ. Ευστάθιο Λιανό Λιάντη, είναι πρόσωπα αποφασισμένα να βρουν λύσεις και όχι να διαπιστώσουν για μια ακόμη φορά οτι υπάρχει πρόβλημα.

Tagged: