Η έναρξη της περιόδου του Τριωδίου, που συνιστά ένα στάδιο πνευματικών αγώνων και προετοιμασίας για τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα, συνέπεσε φέτος με την έναρξη μιας πανδημίας που ανάγκασε ολόκληρο τον πλανήτη στη λήψη περιοριστικών μέτρων με αποκορύφωμα την απαγόρευση ακόμα και των θρησκευτικών συνάξεων. Είναι αξιοσημείωτο ότι το πρώτο βιβλικό ανάγνωσμα της συγκεκριμένης περιόδου που διαβάζεται στην εκκλησία προέρχεται από το βιβλίο του προφήτη Ιωήλ (2:12-26) και αποτελεί έναν λόγο του προφήτη, με τον οποίο καλούνται οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ σε μετάνοια. Αφορμή για την πρόσκληση αυτή του προφήτη αποτέλεσε μια τεράστια φυσική καταστροφή που παρέλυσε όχι μόνον την οικονομία της χώρας, αλλά δεν άφησε ανεπηρέαστες ούτε τις θρησκευτικές τελετές. Έτσι, ο προφήτης καλεί τον λαό σε μετάνοια βεβαιώνοντας τους ακροατές του ότι ο Θεός «είναι γεμάτος αγάπη και καλοσύνη, είναι ανεξίκακος και πολυεύσπλαχνος και συγχωρεί τις κακίες», οπότε, αν μετανοήσουν, «ίσως μεταστραφεί και αλλάξει γνώμη και επιτρέψει να ’ρθει και πάλι ἡ ευλογία του σ’ εσάς, ώστε να μπορείτε να ξαναφέρετε στον Κύριο τον Θεό σας θυσίες και σπονδές» (2:13-14).

Η επικαιρότητα της παραπάνω προφητείας στην παρούσα συγκυρία είναι προφανής, καθώς το φετινό Πάσχα αποτελεί μια πρό(σ)κληση για μετάνοια για όσες φορές πήγαμε Μ. Δευτέρα στην ακολουθία του Νυμφίου χωρίς να αναλογιστούμε ποιον πάμε να συναντήσουμε, για όσες φορές απολαύσαμε Μ. Τρίτη τη μελωδία της χορωδίας χωρίς ποτέ να σκεφτούμε το περιεχόμενο του Τροπαρίου της Κασσιανής, για όσες φορές Μ. Τετάρτη ταυτιστήκαμε με τον Ιούδα προδίδοντας το πραγματικό περιεχόμενο του μηνύματος του Χριστού, για όσες φορές Μεγάλη Πέμπτη με αυθάδη και αλαζονικό τρόπο σπρώξαμε τον μπροστινό μας για να τον προσπεράσουμε και να κοινωνήσουμε πρώτοι, για όσες φορές Μ. Παρασκευή γυρίζαμε από επιτάφιο σε επιτάφιο χωρίς ποτέ να σκεφτούμε τι πραγματικά σημαίνει για την καθημερινότητά μας ο θάνατος του Χριστού, για όσες φορές Μ. Σάββατο το «Χριστός Ανέστη» ήταν αφορμή για φαγοπότι και όχι για να προσφωνήσουμε «αδελφούς» και «τοῖς μισοῦσιν ἡμῖν».

Φέτος, ας γιορτάσουμε το Πάσχα διαφορετικά, ας το γιορτάσουμε αληθινά, ώστε στο τέλος της περιόδου, την Πεντηκοστή να ακούσουμε και πάλι τον προφήτη Ιωήλ να μεταφέρει την υπόσχεση του Θεού: «Μετά απ’ όλα αυτά, θα χαρίσω πλουσιοπάροχα το Πνεύμα μου σε κάθε άνθρωπο» (3:1).

Μιλτιάδης Κωνσταντίνου είναι Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ και Άρχων Διδάσκαλος του Ευαγγελίου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής, 12 Απριλίου 2020

Ο καθηγητής Μιλτιάδης Κωνσταντίνου είναι, Άρχων Διδάσκαλος του Ευαγγελίου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Έχει διατελέσει Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. Γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1952. Διδάσκει Παλαιά Διαθήκη και Βιβλική Εβραϊκή Γλώσσα.

Ετικέτες: