“Μανούλα, δωσ’ μου την ευχή σου…”

Στη μνήμη της αείμνηστης Κλεοπάτρας Χορευτάκη, μητέρας του Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ. Θεοδώρου, που αναχώρησε πλήρης ημερών για την «Άνω Ιερουσαλήμ», αναδημοσιεύουμε μια συνέντευξη που έδωσε το 2004, λίγες ημέρες μετά την εκλογή του υιού της στον Αλεξανδρινό Θρόνο, από Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε.

Η μητέρα του Πατριάρχη Αλεξανδρείας μίλησε συγκινημένη στην “Π” για το Θεόδωρο και τις ώρες της εκλογής.

Η Κλεοπάτρα Χορευτάκη, είναι μια γλυκιά γυναίκα που σε κερδίζει με την καλοσύνη της. Για εκείνη, ο ιεράρχης που αναδείχτηκε στο αξίωμα του Πατριάρχη Αλεξανδρείας είναι το παιδί που μεγάλωσε και έσφιξε στην αγκαλιά της, το μικρό αγόρι που την κάνει να δακρύζει κάθε φορά που μιλά για αυτό.

Από το μεσημέρι του Σαββάτου, έγινε το πιο ενδιαφέρον πρόσωπο στην Κρήτη. Το χαμόγελο και το δάκρυ της μπήκαν στα σπίτια μας και μας έκαναν κοινωνούς μιας μεγάλης χαράς, μιας σπουδαίας είδησης.

Η Κλεοπάτρα Χορευτάκη, δέχεται από το Σάββατο το μεσημέρι τις ευχές του κλήρου και του λαού. Είναι εκείνη, που μιλά συνεχως για το γιό της , κερνά τα κουφέτα του και θυμάται τα παιδικά του χρόνια, τα χρόνια των σπουδών και της περιπλάνησης σε διάφορες περιοχές. Στη συνέντευξη που ακολουθεί η μητέρα του νέου Πατριάρχη μιλά για το γιό της, το Νίκο, που έγινε Θεόδωρος.

-Τι παιδί ήταν ο Θεόδωρος;

«Ήταν ένα καλό και ήσυχο παιδί. Ακόμα και αν καμιά φορά τον έδερναν οι φίλοι του, τους δικαιολογούσε. Δεν πειράζει μαμά, παίζουμε, μου έλεγε. Κάποτε , στην πρώτη τάξη, τον είδε η δασκάλα που έκλαιγε και τον κάλεσε κοντά της για να του πεί τι είχε. «Τίποτα» απάντησε «έπεσα κυρία» . Η δασκάλα ρώτησε και τα άλλα παιδιά και της είπαν ότι τον είχαν δείρει. «Δεν το είπα γιατί κυρία, δε θέλω να τα δείρεις» της είπε».

-Η καλοσύνη που ξέρουμε όλοι ότι είναι στοιχείο της ζωής του καθόριζε και τότε την συμπεριφορά του.

«Ναι. Ακόμα και μια δραχμή να είχε χαρτζιλίκι για να πάρει ένα κουλουράκι, τα μάζευε και όταν είχε έξι δραχμές αγόραζε ένα ψωμί, το έβαζε κάτω από το σακάκι του και το πήγαινε στο σπίτι μια χήρας με έξι ορφανά και της το έδινε».

-Αυτό σας χαροποιούσε;

«Πάρα πολύ γιατί έλεγα ότι μια μέρα ο Θεός θα του ανταποδώσει αυτή την καλοσύνη. Πάντα λέω πως όποιος έχει καλοσύνη ποτέ δεν χάνεται, ας πάνε να λένε ό,τι θέλουν».

-Σας είχε πει ότι ήθελε να γίνει ιερωμένος; Σας ενόχλησε στην αρχή;

«Καθόλου. Κάθισα σαν φίλη και του μίλησα, του είπα ότι θα βρει εμπόδια, ότι ο κόσμος είναι δύσκολος, όμως απάντησε ότι η χαρά του ήταν να γίνει ιερομόναχος».

– Φεύγοντας από το σπίτι σε νεαρή ηλικία, κράτησε επαφή;

«Προτιμούσα να μην φάω παρά να μην του τηλεφωνώ. Με έπαιρνε τακτικά στο τηλέφωνο και την παραμονή της εκλογής του, το βράδυ της Παρασκευής μου τηλεφώνησε .«Μανούλα δώσ’ μου την ευχή σου», μου είπε. Του την έδωσα μέσα από την ψυχή μου. Δεν κοιμήθηκα όλο το βράδυ , καθόμουν ξάγρυπνη και παρακαλούσα την Παναγία να τον βοηθήσει και το πρωί περίμενα να μου τηλεφωνήσει. Θα ήθελα να ήμουνα στην Αλεξάνδρεια κοντά του , έπρεπε να είχα πάει…

-Όταν χτύπησε το τηλέφωνο, τι σας είπε;

«Εκλαιγε, έκλαιγα και εγω. Του έδωσα την ευχή μου. Μου ζήτησε να πάω.

-Θέλατε να γίνει Πατριάρχης;

«Εγω και δεσπότης που έγινε ευχαριστούσα το Θεό. Εκείνος, μου έλεγε ότι αν είναι γραφτό από το Θεό, θα βγει»

-Πήγατε κοντά του όταν ήταν στη Ρωσία ή στην Αφρική;

«Σηκώθηκα και πήγα μόνη μου στη Ρωσία, χωρίς να ξέρω. Όταν πήγε στην Αφρική, έλεγα ας μπορούσα Θεέ μου να πάω κολυμπώντας να δω το παιδί μου. Πήγα και εκεί και κάθισα τέσσερις μήνες.»

-Τι σας συγκλόνισε;

«Η φτώχεια. Εμείς ζούμε μέσα σε όλα τα καλά, σαν βασιλιάδες. Εκεί τα παιδάκια πεθαίνουν στους δρόμους από την πείνα, για ένα κομμάτι ψωμί. Πιστεύω ότι για αυτό ο Θεός βοήθησε το δικό μου παιδί να πάει σ’ αυτή τη θέση. Γιατί έκοβε τη μπουκιά του στη μέση για να φάει και κάποιος άλλος. Φέρανε ένα γαμπρό να στεφανώσουν, που ήταν φτωχός και δεν φορούσε παπούτσια. Ο Θεόδωρος, έβγαλε τα παπούτσια του και του τα έδωσε. Αυτά όλα ο Θεός τα βλέπει.»

-Κάνατε κάποιο τάμα; Μπορείτε να μας το πείτε;

«Έταξα να πάω με τα γόνατα στον Άγιο Ελευθέριο και να πάω γονατιστή να προσκυνήσω την Παναγία την Ορφανή στην Αγκάραθο. Θα πάω με όλη μου την ψυχή. Η Παναγία σκεπάζει όλο τον κόσμο ,και σκεπάζει και τα παιδιά μου.»

-Ο Άγιος Ελευθέριος είναι ο προστάτης σας;

Είναι ο καλός μας γείτονας. Έχω δει πολλά θαύματα από τον Άγιο Ελευθέριο. Ήρθα ξένη εδώ και όμως ο Άγιος δεν μας άφησε

– Είχατε πάντα καλή σχέση με τη θρησκεία.

Ναι . Ο άντρας μου, ήταν αστυνομικός . Πίστευε μεν αλλά δεν ήταν τακτικός με την Εκκλησία. Του είπα ότι συμφωνούσα με αυτά που ήθελε αλλά να μην μου στερήσει ποτέ την εκκλησία. Δεν του άρεσε που ο Θεόδωρος είχε τάση προς τη θρησκεία όμως αν ζούσε θα ήταν υπερήφανος για αυτόν.

Tagged: