Στην Αγ. Τριάδα Κεραμεικού χοροστάτησε στον Ορθρο και προεξήρχε της Θ. Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων, πλαισιωμένος από τον Πρωτοπρ. Ευστάθιο Γιαννακίδη, προϊστάμενο του Ναού, τον πατέρα του π. Χρήστο και άλλους προσκυνητές κληρικούς. Ο ναός ήταν και πάλι, όπως και στόν Εσπερινό, κατάμεστος από πιστούς.

Στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης Κορωνείας είπε:

Το Αγ. Πνεύμα, που τιμάμε σήμερα, χαρακτηρίζεται και “Πνεύμα σοφίας”. Τι σημαίνει όμως η σοφία η κατά Θεόν, που είναι και που χαρίζει το Αγ. Πνεύμα; Το Αγ. Πνεύμα, που, βέβαια, δεν είναι μιά αόριστη δύναμη, αλλά το τρίτο πρόσωπο της Αγ. Τριάδος. Είναι ομοούσιο, ομότιμο, ομόδοξο και ομόθρονο με τον Πατέρα και τον Υιό. Και θέλει να κάνει θρόνο Του και την καρδιά μας και να μας χαρίσει την σοφία Του. Ας δούμε όμως ορισμένα γνωρίσματα χαρακτηριστικά αυτής της σοφίας.

1. Αυτογνωσία, που οδηγεί στην ταπείνωση. Ο άνθρωπος, που γίνεται δέκτης της σοφίας, που χαρίζει το Αγ. Πνεύμα “ου παύεται διερευνώμενος εαυτόν” (Μ. Βασίλειος). Οδηγεί το βλέμμα του στα βάθη της υπάρξεώς του. Συνειδητοποιεί τις σκιές, τις αδυναμίες και τα πάθη του. Δεν τα απωθεί στο υποσυνείδητο. Δεν καμουφλάρεται μπροστά στον εαυτό του. Και ούτε πολύ περισσότερο μπροστά στο Θεό ή στους ανθρώπους. Και η αυτογνωσία τον οδηγεί στη γνήσια ταπείνωση, που είναι η βάση της ψυχικής υγείας. Όχι στην ταπεινοσχημία κάποιων “ευσεβών”.

2. Δυνατότητα διακρίσεως ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Σήμερα υπάρχει, εν πολλοίς, σύγχυση κριτηρίων. Τα κριτήρια μας και τα σταθμά, που ζυγίζουμε τα πράγματα και τις καταστάσεις δεν είναι αντικειμενικά. Επηρεάζονται, συνήθως, από την ιδιοτέλεια και το συμφέρον. Π.χ. όταν μας συμφέρει μιλάμε εμείς οι πιστοί για κανόνες της Εκκλησίας. Κανόνες,που οι ίδιοι σε άλλες περιπτώσεις τους καταπατούμε. Έχουμε σύγχυση γενική: Τί είναι καλό και τί κακό, τί δίκαιο και τί άδικο, τί σωστό και τί λάθος. Τα κριτήριά μας είναι σχετικά και ρευστά. Γι ‘ αυτό και σοφός της Π. Δ. ζητά από τον Θεόν “καρδίαν του συνιείν ανά μέσον αγαθού και κακού” (Γ Βασιλειών 3, 9).

3. Διάθεση διακονίας των ανθρώπων. Η σοφία, που χαρίζει το Αγ. Πνεύμα, μας διδάσκει κάθε φορά ποιά είναι η μορφή διακονίας και προσφοράς, που χρειάζονται οι άνθρωποι στη συγκεκριμένη στιγμή. Παράδειγμα: Υπάρχουν μερικές φωνές, που βλέποντας το μεγάλο κοινωνικό έργο της Εκκλησίας σήμερα, ερωτούν: Μα αυτή είναι η αποστολή της Εκκλησίας; Ναι, σήμερα, με τις παρούσες συνθήκες, αυτή είναι η αποστολή της Εκκλησίας. Βέβαια δεν αδιαφορεί η Εκκλησία για την πνευματική της προσφορά, που αποβλέπει στη σωτηρία μας. Όμως ο Αδελφόθεος Ιάκωβος είναι κατηγορηματικός όταν ερωτά: “Εάν δε αδελφός ή αδελφή γυμνοί υπάρχωσι και λειπόμενοι ώσι της εφημέρου τροφής, είπη δέ τις αυτοίς εξ υμών υπάγετε εν ειρήνη θερμαίνεσθε και χορτάζεσθε και μη δώτε αυτοίς τα επιτήδεια του σώματος, τί το όφελος”; (Ιακώβ. β,15-16). Ακριβώς το Αγ. Πνεύμα μας φωτίζει κάθε φορά να προσφέρουμε την σωστή διακονία με σωστό τρόπο στον διφυή άνθρωπο.

Αυτά είναι τα δώρα της σοφίας του Αγίου Πνεύματος. Θα ανοίξουμε όμως την καρδιά μας να τα δεχθούμε; Ρώτησε καταλήγοντας ο κ. Παντελεήμων.

Κείμενα από το γραφείο Τύπου του Τιτουλάριου Μητροπολίτη Κορωνείας κ. Παντελεήμονα. Τα κείμενα αυτά δημοσιεύονται χωρίς καμία παρέμβαση από την συντακτική ομάδα του orthodoxia.info

Ετικέτες: