Με μεγάλη συμμετοχή πιστών έλαβε χώραν ο Πανηγυρικός Εσπερινός στον Ι. Μητροπολιτικό Ναό Αγ. Πάντων Καλλιθέας. Χοροστάτησε ο Σεβασμιωτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων πλαισιωμένος από του ιερείς του Ναού,και πολλούς προσκυνητές ιερείς.

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος πήρε αφορμή από τον στίχο του Αναγνώσματος :

“Η ελπίς αυτών αθανασίας πλήρης”. Αυτό, είπε, τονίζει το Ανάγνωσμα, που μόλις ακούσαμε για τους ανθρώπους του Θεού. Πράγματι όλοι οι άγιοι και οι μάρτυρες προχωρούσαν στους αγώνες τους πνευματικούς ή στο μαρτύριο με την ελπίδα της αθανασίας. Εγνώριζαν ότι “ουκ αξία τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι”. Πίστευαν ότι προχωρούσαν προς το “αεί ευ ζειν”.

Αυτή η ελπίδα της αιώνιου ζωής έχει βασική σημασία για την ζωή του παρόντος. Χωρίς αυτήν ο άνθρωπος προχωρεί “από το μηδέν στο πουθενά “. Οι συνέπειες για ενα τέτοιο άνθρωπο είναι πολύ σοβαρές.

1. Κατάσταση πανικού. Ο άνθρωπος χωρίς ελπίδα αιωνιότητας ζει μια κατάσταση ανασφάλειας, που δεν είχαν οι άνθρωποι περασμένων εποχών, που δεν είχαν χάσει αυτήν την ελπίδα. Σήμερα ο άνθρωπος χωρίς αυτήν την ελπίδα εν πολλοίς προσπαθεί να “γαντζωθεί” στα περιορισμένα όρια αυτής της ζωής. Οπως γράφει ο Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος: “ορώμεν δε και πάσαν την ανθρωπίνην σπουδήν προς τούτο βλέπουςαν, όπως εν τω ζήν διαμένοιμεν”. Και προσκολλάται σε χρήματα ,σε κτήματα,σε ανθρώπους. Ο πανικός του τέλους τον απειλεί. Και μετά όλα τελειώνουν.

Αυτός ο πανικός περιπλέκει τα προβλήματα της ζωής,που αδυνατεί άνθρωπος να αντιμετωπίσει με επιτυχία.

2. Όταν ο άνθρωπος απορρίψει την ελπίδα της αιωνιότητας, το ” συν Χριστώ είναι “,που αναφέρει ο Απ. Παύλος ( Φίλιππ. Α, 23 ), προσπαθεί να βρεί υποκατάστατα. Π.χ. την πίστη στην πρόοδο, που θα λύσει όλα τα προβλήματα, όπως νομίζει. Όμως η εποχή μας, εποχή τόσης προόδου και τόσης δυστυχίας,τον απογοητεύει.

3. Κυνηγά την δύναμη. Την εξουσία κάθε μορφής, χωρίς αναστολές,για να νικήσει τις ανασφάλειές του. Η έννοια της αμαρτίας παραμερίζεται. Δεν υπάρχει ηθικό και ανήθικο. Καλό και κακό. Υπάρχει μόνο χρήσιμο και άχρηστο στην επιδίωξή του για δύναμη και ζωή. Ο άνθρωπος γίνεται τότε κυνικός,υλιστής, ωφελιμιστής, αποτρόπαιος !

Μόνο η πίστη στην αιωνιότητα, στο “αεί ευ είναι”, που ενεύρωνε τους Αγίους, μπορεί να οδηγήσει κι εμάς σε μια ζωή ανθρώπινη. Με αισιοδοξία και ασφάλεια. Ζωή αγώνος και επιτυχίας. Νυν και αεί.

Tagged: