Διαβάζοντας τα αποτελέσματα αυτής της δημοσκόπησης, δυο πράγματα μου έκαναν εντύπωση. Πρώτα απ’ όλα η στάση των πολιτών απέναντι στον ρόλο της Εκκλησίας στην οικονομική κρίση.

Συνολικά το 43% των πολιτών απάντησε θετικά ή πολύ θετικά για την Εκκλησία. Αντίθετα το 32% έχει αρνητική έως πολύ αρνητική άποψη ενώ το 25% δεν γνωρίζει. Χοντρικά δηλαδή 2 στους 3 συμπολίτες είτε έχουν αρνητική θέση για τον ρόλο της Εκκλησίας στην κρίση είτε δεν ξέρουν καν γι αυτήν.

Κάτι δεν πάει καλά με αυτό. Δεν είναι δυνατόν να σερβίρονται καθημερινά χιλιάδες μερίδες σ΄ ολόκληρη τη χώρα, να διανέμονται τόνοι τροφίμων, τα ιδρύματα να είναι υπερπλήρη από πολίτες με κάθε λογής ανάγκες και η μισή κοινή γνώμη να μην ξέρει τι γίνεται ή να μην το βλέπει καν θετικά!

Πρόκειται για εθνική αχαριστία; Δεν νομίζω!

Αυτές οι απαντήσεις είναι η απόδειξη πως η Εκκλησία έχει να αντιμετωπίσει ένα σημαντικό ζήτημα. Δεν επικοινωνεί σωστά. Η βιβλική φράση περί της δεξιάς που δεν πρέπει να γνωρίζει τι ποιεί η αριστερά έχει να κάνει με προσωπικά ζητήματα του καθενός μας. Όταν όμως διαχειρίζεσαι έναν τέτοιο όγκο φιλανθρωπικού έργου και η άλλη χειρ αγνοεί τι συμβαίνει ή η πληροφορία της φθάνει στρεβλή, έχουμε άλλα προβλήματα.

Αντίστοιχη με την παραπάνω είναι και η επόμενη διαπίστωση μου. Το 80% των πολιτών λέει, θεωρούν πως η Εκκλησία δεν μπορεί να επιβιώσει οικονομικά μετά από τον χωρισμό της με το κράτος.

Με απλά λόγια ο λαός θεωρεί την Εκκλησία κρατικοδίαιτη. Πιστεύουν πως το κράτος την «ταΐζει» και πως χωρίς αυτό θα καταστραφεί. Ποια; Η Εκκλησία που υπήρχε σε αυτόν τον τόπο πριν καν σκεφτούμε να κάνουμε κράτος.

Στην εποχή του ίντερνετ, του facebook και του twitter που ο κόσμος επικοινωνεί με χιλιάδες τρόπους και η πληροφορία έχει τεράστια σημασία είναι αμαρτία όπως θα λέγαμε να μην μπορεί η Εκκλησία να επικοινωνεί ένα τόσο τεράστιο έργο. Είναι μια αστοχία που θα πρέπει να διορθωθεί, πριν είναι αργά.

Όσο για τον χωρισμό Εκκλησίας – Κράτους… Αλήθεια μπορεί ένας άνθρωπος να εξηγήσει σε έμενα πρώτα και μετά σε όλο τον κόσμο τι σημαίνει χωρισμός; Τι θα γίνει, τι θα αλλάξει αν πραγματοποιηθεί αυτός ο χωρισμός. Γιατί έχω την υποψία πως ακόμη και οι συμπολίτες μας που απαντούν ναι ή όχι σε αυτό το ερώτημα, ουσιαστικά δεν ξέρουν με τι συμφωνούν ή διαφωνούν, μιας και ο καθένας έχει στο μυαλό του μια δική του προσέγγιση.

Ο Ανδρέας Λουδάρος έχει σπουδάσει δημοσιογραφία στην Αθήνα. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ. Εργάζεται ως εκκλησιαστικός συντάκτης από το 1999

Ετικέτες: