Χθες το απόγευμα βρέθηκα στο ναό των αγίων Αποστόλων στην Πεύκη για τις ανάγκες της τηλεοπτικής ζωντανής μετάδοσης της Γ΄ Στάσης των Χαιρετισμών που κάναμε στην Εκκλησιαστική Τηλεόραση.

Η εικόνα ήταν απόκοσμη. Ένας μεγάλος ναός, γεμάτος καθίσματα. Άδεια καθίσματα! Ο ήχος πρωτόγνωρος. Αντιλαλούσε παντού μέσα στο άδειο κτίσμα. Στο ιερό ένας διάκος, ένας ιερέας κι ένας επίσκοπος. Στο ψαλτήρι δυο ψάλτες σε απόσταση και πίσω από την κλειδωμένη πόρτα μόνος του ο νεωκόρος. Όλοι μας αμήχανοι. Σαν να παίζουμε σε κάποια ταινία από αυτές που δείχνουν πυρηνικές καταστροφές.

Όταν ο μητροπολίτης Κηφισιάς βγήκε να απαγγείλει την Γ΄ Στάση των Χαιρετισμών  το βλέμμα του πάγωσε. Η εικόνα της Παναγίας μόνη της στο κέντρο απέναντι σε άδειες καρέκλες. «Είναι πρωτόγνωρα αυτά που ζούμε σήμερα. Ένας παπάς να τελεί ακολουθία χωρίς το λαό» είπε προς τους τηλεθεατές πιστούς, που κατά χιλιάδες παρακολουθούσαν την ακολουθία από τα σπίτια τους. «Αυτές τις καταστάσεις στο υπόλοιπο της ζωής μου, δεν θα τις ξεχάσω ποτέ!» τόνισε.

Ο μητροπολίτης Κηφισίας δεν ήταν ο μόνος αρχιερέας που συγκλονίστηκε από το θέαμα της άδειας εκκλησίας. Σε όλες τις μεταδόσεις που πραγματοποιήθηκαν ανά την επικράτεια, οι ιερείς και οι αρχιερείς είχαν ακριβώς την ίδια αντίδραση. Φαινόταν πόσο σφιγμένες ήταν οι καρδιές τους. Πόσο πρωτόγνωρα ήταν αυτά που ζούσαν.

«Είναι το μεγαλύτερο βάρος της ζωής μου» είπε σε τοπικό σταθμό ο μητροπολίτης Σιδηροκάστρου ενώ ο μητροπολίτης Λαρίσης ακόμη πιο συγκινημένος δεν μίλησε προς τον λαό αλλά απευθύνθηκε στην Παναγία λέγοντας της «Δεν μπορώ να ψέλνω μόνος το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ». Δεν αντέχω και δεν μπορώ να βλέπω μόνος την εικόνα σου και την μορφή σου».

Είμαι βέβαιος πως εκείνη τη στιγμή που στέκονταν μπροστά από την εικόνα της Παναγιάς όλοι οι κληρικοί ανεξαρτήτως βαθμού και εξουσίας ένιωθαν το βάρος της ευθύνης. Ένιωθαν πως έλεγαν τα λόγια για όλους μας. Γιατί αυτή τη φορά ήταν κυριολεκτικά οι εκπρόσωποι μας προς τον Θεό!

Νομίζετε πως συμφωνούν με την κατάσταση αυτή;  Πως νιώθουν άνετα κλειδώνοντας τους πιστούς απ’ έξω; Ρητορικό προφανώς το ερώτημα αφού δεν πιστεύω πως υπάρχει εχέφρων άνθρωπος που θα πίστευε κάτι τέτοιο.

Παρά τις όποιες επιφυλάξεις, τις ενστάσεις και τις διαφωνίες τους όμως το κάνουν. Γιατί πειθαρχούν… Οι ιερείς στους επισκόπους. Οι επίσκοποι στην Σύνοδο. Και όλοι μαζί στην Εκκλησία. Μια Εκκλησία που το τελευταίο διάστημα χτυπήθηκε, λοιδορήθηκε και κατηγορήθηκε άδικα και σκληρά. Αλλά στάθηκε όρθια και δέχτηκε το αδιανόητο γιατί οι μέρες που ζούμε απαιτούν σύνεση, σοβαρότητα και ευθύνη.

Την ώρα λοιπόν της κοινής μάχης. Τη στιγμή που όλοι έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο και η σύμπνοια δεν είναι απλά ζητούμενο αλλά απαίτηση, οι γνωστοί «σωτήρες» μας και «υπερασπιστές» της πίστης έκαναν ξανά την εμφάνιση τους, διαρρηγνύοντας αυτήν την απόλυτα αναγκαία ενότητα. Για να μας πουν τι; Πως είναι πιο πιστοί από τους υπόλοιπους; Πως την ώρα που όλοι παλεύουμε να στηρίξουμε ο ένας τον άλλο εκείνοι μπορούν να το κάνουν καλύτερα;

Ένας παπάς κάπου στη Μακεδονία έβγαλε ανακοίνωση πως θα κάνει μόνος του τη Λειτουργία την Κυριακή και μετά θα βγει στο δρόμο να Κοινωνήσει τους πιστούς στ’ αυτοκίνητα τους. Μοιάζει πολύ με drive in η ιδέα αλλά δεν θέλω να το πω σεβόμενος το Μυστήριο. 10.000 παπάδες έχει η χώρα. Οι 9.999 είναι «χλιαροί» και μόνο αυτός σκέφτεται το ποίμνιο του;

Ένας άλλος κυκλοφόρησε πως θα κάνει Λειτουργίες κρυφά, για να κοινωνήσουν οι 5-6 κοντινοί του. Οι υπόλοιποι πάτερ, τι θα κάνουμε; Προφανώς δεν σε νοιάζει. Η «συνείδηση» που σου επιβάλλει να μην πειθαρχήσεις στα μέτρα έχει συγκεκριμένες διαστάσεις. Συγκεκριμένη «χωρητικότητα».

Και φυσικά ο γνωστός σε όλους μας μητροπολίτης Κυθήρων που επέλεξε να τελέσει κανονικά την Ακολουθία των Χαιρετισμών στο νησί του με ανοιχτές τις πόρτες. Για να μας πει τι; Πως από τους 80 μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι ο μοναδικός που πιστεύει στο θεό και οι άλλοι κρύφτηκαν;

Αυτού του είδους οι «σωτήρες» είναι αυτοί που διαχρονικά, από την ίδρυση της Εκκλησίας αποτελούσαν το μεγαλύτερο πρόβλημα. Είναι αυτοί που προκάλεσαν διασπάσεις, καταστροφές και σχίσματα. Είναι αυτοί που μαζεύουν οπαδούς και όχι πιστούς.

Κάποια στιγμή νομίζω πως πρέπει να σοβαρευτούμε όλοι. Να σταματήσουμε να δεχόμαστε την υπεροψία των «καθαρών» και να τους πούμε το πολύ απλό… «αν δεν σ’ αρέσει εδώ,  κανείς δεν σε κρατάει με το ζόρι». Κι αυτό πρέπει να το πει πρωτίστως η Σύνοδος. Που οφείλει, αν μη τι άλλο, να καλέσει όλους αυτούς και να τους θέσει ενώπιον των ευθυνών τους.

Ετικέτες: