Δοξολογούμενος ὁ φιλανθρωπότατος Θεός καί Σωτήρας μας, στίς τοπικές καί τίς μεγάλες ἐπετείους τῶν Ἐθνικῶν μας ἑορτῶν, συγκαταβαίνει καί ἀνακιρνᾶται μέ τήν μετρήσιμη ἱστορία μας στήν προοπτική τῆς σωτηρίας τοῦ σύμπαντος κόσμου, τῆς ἀνακαινίσεως τοῦ κόσμου. Καί ἐμεῖς, σάν λατρευτές Του μέσα στίς ἐκκλησιές μας καί δοξολογητές τῆς θείας Του πρόνοιας γιά τήν ἱστορική μας πορεία, ἀνακιρνώμεθα μέ τήν προσφερόμενη διαρκῶς πρόνοια καί συγκατάβαση τῆς φιλανθρωπίας Του γιά τήν ἐθνική μας ἱστορία καί ἐπιβίωση καί ἀκμή.

Αὐτές καί πόσες ἄλλες αἰτίες καί ἀφορμές ἀναδύονταν στίς συνειδήσεις τῶν μεγαλυτέρων καί στό ὑποσυνείδητο τῶν ἀκουσμάτων τῶν μικροτέρων, ἄλλη μιά χρονιά φέτος συντονισμένα, στήν πολυήμερη διάρκεια ἑορτασμοῦ τῶν “Ἐλευθερίων” τῆς καρδιᾶς τῆς Παιονίας, τῶν ἀλλοτινῶν ἐπαρχιῶν Γουμένισσας, Εὐρωποῦ, Ἀξιούπολης, τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1912 μέ τόν Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, στήν πορεία τοῦ Στρατοῦ μας ἀπό τήν Ἤπειρο στήν Κεντρική Μακεδονία, στά Γιαννιτσά, ἐκεῖθεν στήν Παιονία καί τελικά στήν παραλαβή ἀπελευθερωμένης τῆς Θεσσαλονίκης. Τά στρατιωτικά εἴτε καί τά εἰρηνικά ἐπεισόδια ἐκείνης τῆς ἐργώδους πορείας, μέ τόν τοπικό πληθυσμό καί τούς δημογέροντές του κλητευτές τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ ὑπό τόν Διάδοχο Κωνσταντίνο, ἦταν ἑνιαῖος παλμός ψυχῆς, σταθερός συναγερμός συνειδήσεων, ἀποτελεσματικότητα πολλῶν καθημερινῶν θυσιῶν ἀπέναντι στήν κοινή θυσία καί τόν κοινό σκοπό: τήν ἐλευθερία τῶν μακραίωνα Ἑλληνικῶν ἐδαφῶν τῆς ἱστορικῆς Μακεδονίας. Μετά τήν Ἤπειρο, ἡ δυτική Μακεδονία καί ὕστερα ἡ κεντρική Μακεδονία μέ τήν ἱστορική συμπρωτεύουσά μας τή Θεσσαλονίκη.

Σύμφυτοι καί σύμψυχοι οἱ τότε Γουμενισσιῶτες καί οἱ Ἀξιουπολίτες καί οἱ Τουμπιῶτες καί ὅλα τά γύρω χωριά καί ἕως κάτω κατά μῆκος τοῦ Ἀξιοῦ στήν ἱστορική Γέφυρα (Τόψιν), συνόδευαν μέ θαλλερό ψυχικό μεγαλεῖο καί ἀναβρασμό καί φιλότιμο κοινῆς θυσίας τόν ἐρχομό τῆς πολυπόθητης ἐλευθερίας στά δικά τους μακραίωνα Ἑλληνικά χώματα.

Δέν ἔγιναν μάχες αἱματηρές ὅπως στίς στενωπούς καί στά μεγαλεῖα τῆς Ἠπειρωτικῆς καί τῆς Δ.Μακεδονικῆς χώρας καί τελικά στήν κατάληψη τῶν Γιαννιτσῶν• τέτοιες μάχες θά ἀκολουθοῦσαν στόν Α΄ Π.Π. τό 1917 καί 1918 γιά τίς δικές μας ἀκρώρειες (λόφος Ραβινέ, Μάχη τοῦ Σκρᾶ, ἐκπορθήσεις τῶν ἐδαφῶν πρός Εὐζώνους καί ἀνατολικά γιά τή φονικότατη καί νικητική μάχη τοῦ Κιλκίς)… Ἦταν ὅμως τό 1912 εὐθυτενεῖς καί ἑτοιμόθελοι οἱ τοπικοί δημογέροντες καλώντας τό Στρατό στίς δικές τους ἱστορικές παρυφές, μέ τά τόσα ἱστορικά ἀρχαιοελληνικά τεκμήρια, πού περικοσμοῦν σήμερα σάν δεδομένα χώρου τόν Εὐρωπό καί τήν Τούμπα καί σάν περίλαμπρα κινητά δεδομένα τό Ἀρχαιολογικό Μουσεῖο Κιλκίς. Πέρα ἀπό τό διαιώνιο ἱστορικό ἐκκλησιαστικό μας δέσιμο ἀναφορᾶς μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί τίς Μητροπόλεις ἐκκλησιαστικῆς καί κοινωνικῆς ὀργάνωσης. Ὑπῆρξαν καί εἶναι καταγραμμένες οἱ δράσεις τῶν Ἀγωνιστῶν τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα ὑπό διάφορες ἰδιότητες προσφορᾶς, λαϊκῶν καί κληρικῶν, ἐντοπίων καί ἐρχομένων δασκάλων ἀπό τήν ἐλεύθερη πατρίδα (ἀναγράφονται μέ σαφήνεια λιτῶν, πλήν ἐπαρκῶν πληροφοριῶν σέ ἐπίτομη εὔχρηστη ἔκδοση τοῦ Ἱδρύματος Μακεδονικῶν Σπουδῶν Θεσσαλονίκης).

***

Ὅλα αὐτά τά ἀναθυμηθήκαμε κι ἐφέτος μέ τόν ἀπό ἐτῶν καθιερωμένο ἐπίσημο ἑορτασμό τῶν “Ἐλευθερίων” τῆς Γουμένισσας καί ἀντίστοιχα τῆς Ἀξιούπολης. Μέ ἐνεργό ἐνδιαφέρον τῶν Δημάρχων Παιονίας καί ἀποφάσεις τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, μέ τήν ἐπικουρία καί τοῦ ἀποφασιστικοῦ λόγου τοῦ Σεβασμιωτάτου στήν ἐπανειλημμένη προφορική καί γραπτή διατύπωση-τεκμηρίωση τοῦ ἱστορικοῦ αἰτήματος, ἐξασφαλίστηκε σχετικά πρόσφατα ἡ καθιέρωση ὡς τοπικῆς (ἐθνικῆς) ἑορτῆς τῶν τοπικῶν “Ἐλευθερίων”, μέ τοπική ἀργία, Δοξολογίες, Μνημόσυνα καί καταθέσεις στεφάνων, παρελάσεις σχολείων καί πολιτιστικῶν συλλόγων.

Στά “Ἐλευθέρια” τῆς Ἀξιουπόλεως (μιά ἐπέτειος ἀπό τῶν 107 ἐτῶν ἐκείνης τῆς εὐλογημένης ἡμέρας τοῦ 1912) προέστη προσκληθείς ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ἀρκαλοχωρίου κ. Ἀνδρέας, χοροστατήσας στόν Ὄρθρο καί τελέσας τή θεία Λειτουργία μέ συλλειτουργό τόν Σεβ. Ποιμενάρχη μας κ. Δημήτριο.
Τήν ἴδια μέρα τιμήθηκε καί ἡ ἐπέτειος τῶν ἐγκαινίων τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Παναγίας Ἄξιόν Ἐστιν, πού τελέστηκαν τόν Ὀκτώβριο τοῦ 2016. Ὁ προεξάρχων Ἱεράρχης κήρυξε τό θεῖο λόγο, εὐχαρίστησε τόν Ποιμενάρχη μας καί τόν Ἀρκαλοχωρίτη-συμπατριώτη του πρωτοπρ. ᾽Ιγνάτιο Καλογεράκη, γεν. ἀρχιερατικό ἐπίτροπο τῆς Μητροπόλεως καί προϊστάμενο τοῦ ἐνοριακοῦ ναοῦ.

Στή Δοξολογία παρέστησαν ὁ Δήμαρχος Παιονίας κ. Κωνσταντίνος Σιωνίδης, ἐπικεφαλῆς Ἀντιδημάρχων καί Δημοτικῶν Συμβούλων καί τοῦ Προέδρου τῆς Δ.Κ. Ἀξιουπόλεως, ὁ Διοικητής τῆς 33ης Μ/Κ Ταξιαρχίας Ταξίαρχος κ. Ἰωάννης Γκουτζουρέλας, ὁ πρ. Δήμαρχος Ἀξιουπόλεως κ. Ἰωάννης Πολυχρονίδης, ἐκπρόσωποι τοῦ Συλλόγου Πολεμιστῶν Μακεδονικοῦ Μετώπου, διοικήσεις Πολιτιστικῶν Συλλόγων, ἐκπαιδευτικοί καί μαθητές. Τόν πανηγυρικό ἐκφώνησε ὁ συντ. ἐκπαιδευτικός κ. Χρῆστος Ἴντος, ἐπιθεωρητής Α/θμιας Ἐκπαίδευσης Παιονίας, ἱστοριοδίφης καί γνωστός συγγραφεύς.

***

Στά “Ἐλευθέρια” τῆς Γουμένισσας (ἡ 107η ἐπέτειος τοῦ 1912 γιά τή σημερινή ἕδρα τῆς Μητροπόλεως) προέστη ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Δημήτριος. Πρῶτα τέλεσε τή θεία λειτουργία τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου στόν ἀνακαινισμένο ἱστορικό Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ὅπως τό συνηθίζει ἀπό μακρῶν ἐτῶν, μέ συμμετοχή ἱερέων συλλειτουργῶν. Ἱερουργῶν ἐπεξήγησε ἐκ νέου τό λειτουργικό μήνυμα μιᾶς ἀσυνήθους τελετουργίας, τήν πρόκληση καί μιᾶς ἀμεσότερης συμμετοχικότητας στό ἐκκλησιαστικό πλήρωμα καί μάλιστα στά παιδιά, καθώς ἡ θεία λειτουργία, διαπορευομένη τελετουργικά διά μέσου τοῦ λαοῦ μέ ἕναν ἄγνωστο τρόπο, στοχεύει στό οὐσιῶδες τῆς ἄμεσης λειτουργικῆς λατρείας, θέας, ὑμνωδίας, δεήσεων, προσευχῶν, μετοχῆς, κοινωνίας.
Πρίν τήν Ἀπόλυση ἀναγνώσθηκε ἀπό τόν Σεβασμιώτατοεὐχή στόν ὀκτάχρονο Ἀναστάσιο, υἱό τοῦ π. Συμεών Σταμάτη, “τοῦ μανθάνειν τά ἱερά γράμματα: …ἄνοιξον τήν ψυχήν, καί τήν καρδίαν, τό στόμα, καί τήν διάνοιαν τοῦ δούλου σου, εἰς τό συνιέναι, καί δέξασθαι, καί ποιεῖν τό θέλημά σου… καί προκόπτοντα ἐν πάσας ταῖς ἐντολαῖς σου διαπαντός…”. Ὁ προπάππος του π. Συμεών, ὁ παππούς του π. Ἀναστάσιος, ὁ ἀδελφός τοῦ πατέρα του π. Γεώργιος καί ὁ θεῖος του π. Μάρκος, συγκροτοῦν μία λευϊτική οἰκογένεια καί νοημάτισαν τήν ζωή τους, προσφέροντας τόν ἑαυτό τους στόν Κύριον τῆς δόξης.

Στό τέλος τῆς θείας Λειτουργίας τελέστηκε ἡ Δοξολογία τῶν “Ἐλευθερίων” τῆς πόλεως ἀπό τόν Ὀθωμανικό ζυγό, καί μάλιστα σέ ἕνα Ναό-σύμβολο μοναδικῆς ἐκκλησιαστικῆς καί ἐθνικῆς “σημαντικῆς” (ὀρθόδοξης ἐκκλησιαστικῆς ἀναφορᾶς στό κέντρο τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς Ρωμηοσύνης, καί ταυτόχρονης ἐθνικῆς διατήρησης καί ἀκεραιότητος). Τήν ἴδια χρονιά καί συνεπόμενα μέ τά Ἐγκαίνια τῆς Παναγίας στήν Ἀξιούπολη, εἶχαν τελεσθεῖ καί τά Θυρανοίξια τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στή Γουμένισσα.

Τόν πανηγυρικό τῆς ἡμέρας ἐκφώνησε μία ἐλλόγιμη ἐκπαιδευτικός Α/θμιας Ἐκπαίδευσης τῆς πόλεως. Ἐπακολούθησε ἡ καθιερωμένη παλαιόθεν Ἐπιμνημόσυνη Δέηση, ἡ κατάθεση στεφάνων καί ἡ ἀνάπεμψη τοῦ Ἐθνικοῦ Ὕμνου, στό Ἡρῷο τῶν Μακεδονομάχων στήν ὁμώνυμη πρώτη πλατεία τῆς πόλεως, καί στή συνέχεια ἡ ἐπίσημη παρέλαση τμημάτων ὅλων τῶν σχολείων καί τῶν πολιτιστικῶν Συλλόγων στήν ἐπάνω πλατεία.
Στόν ἑορτασμό αὐτό παρέστησαν ὁ Ὑφυπουργός Ἐσωτερικῶν κ. Θεόδωρος Καράογλου, ὁ Ἀντιπεριφερειάρχης Κιλκίς κ. Ἀνδρέας Βεργίδης, ὁ Δήμαρχος Παιονίας κ. Κωνσταντίνος Σιωνίδης μέ Ἀντιδημάρχους καί Δημοτικούς Συμβούλους, ὁ Πρόεδρος τῆς ΔΚ κ. Ἀστέριος Τάτσης, ὁ Ταξίαρχος τῆς 33ης Μ/Κ Ταξιαρχίας κ. Ἰωάννης Γκουτζουρέλας, ὁ Διοικητής τοῦ ΠΥ Γουμένισσας κ. Χρῆστος Γκαντίδης, ὁ Διοικητής τοῦ Α.Τ. Γουμένισσας Ἀστυνόμος Α’ κ. Ἀντώνιος Λιακόπουλος, Διευθυντές Ὑπηρεσιῶν, ἐκπαιδευτικοί καί μαθητές μέ τήν σημαία, μαζί μέ ἔνστολους ἐκπροσώπους-μέλη τῶν Πολιτιστικῶν Συλλόγων.

Οἱ δύο ἑορτασμοί ἦταν ἕνα λαμπρό τοπικό προοίμιο γιά τόν συνεχιζόμενο περίλαμπρο ἑορτασμό τῶν “Δημητρίων” τῆς συμπρωτεύουσας καί τῆς δεύτερης μεγάλης ἐθνικῆς μας Ἐπετείου.

Tagged: