Η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως στον Εσταυρωμένο Ταύρου

Στον Ι. Ναό Εσταυρωμένου Ταύρου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας χοροστάτησε στον Όρθρο, προεξήρχε της Θ. Λειτουργίας, πλαισιωμένος από τους Ιερείς του Ναού και εκήρυξε τον Θ. Λόγο.

Η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, είπε ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του, μας δίνει την αφορμή να απαντήσουμε σε ένα βασικό ερώτημα: Ποιες είναι οι συνέπειες της σταυρικής θυσίας του Χριστού;

α. Ο Χριστός με τον θάνατό Του στον Σταυρό θανάτωσε τον θάνατο! Ποιόν όμως θάνατο; Γιατί βλέπουμε ότι και μετά την Σταύρωση οι άνθρωποι συνεχίζουν να πεθαίνουν. Όμως ο Χριστός μας ελευθέρωσε από τον πνευματικό θάνατο. Πνευματικός θάνατος είναι ο χωρισμός του ανθρώπου από την πηγή της ζωής, τον Θεό. Τότε ο άνθρωπος φαινομενικά και εξωτερικά είναι ζωντανός. Όμως είναι πνευματικά νεκρός. Ισχύει γι’αυτόν το “όνομα έχεις ότι ζης και νεκρός ει” της Αποκαλύψεως (Αποκ. γ, 1). Πάρα πολλοί άνθρωποι σήμερα “ζουν”. Όμως είναι μαραζωμένοι ψυχικά. Αυτός ο πνευματικός θάνατος νικήθηκε με τον Σταυρό. Γιατί “εχθροί όντες κατηλλάγημεν τω Θεώ”. (Ρωμ. ε,10). Κι έτσι επανασυνδεθήκαμε με την πηγή της ζωής, τον Θεό. Και νικήθηκε ο πνευματικός μας θάνατος.

Όμως παραμένει ο φυσικός θάνατος. Αλλά έχει χάσει το “κέντρον” του, το κεντρί του! Ο Κύριος μας διαβεβαιώνει “ο πιστεύων εις εμέ κάν αποθάνη ζήσεται”. (Ιωάν. ια, 25).Γι ‘ αυτό ο φυσικός θάνατος για τον πιστό δεν είναι εκμηδένιση, αλλά απαλλαγή από τη φθορά. Είναι η απόθεση του φθαρτού μας σαρκίου στην ιματιοθήκη του τάφου και η αναμονή της αφθαρσίας, που θα μας επενδύσει ο Θεός. Ο πιστός πλέον ζεί “συν τω Χριστώ εν τω Θεώ”! (Κολοσσαείς γ,3)” Και θάνατος αυτού ουκ’ έτι κυριεύει”! (Ρωμ. στ, 9).

β. Η δεύτερη συνέπεια της σταυρικής θυσίας του Χριστού είναι ότι μας καλεί, ο Εσταυρωμένος στο “απαρνησάσθω εαυτόν”, που ακούσαμε σήμερα. Παράδοξη φράση! Να αρνηθούμε τον εαυτό μας! Κάτι αντίθετο με το ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως!

Όμως ο Χριστός δεν μας ζητά να καταστρέψουμε τον εαυτό μας, αλλά να πολεμήσουμε την “οικούσαν εν ημίν αμαρτίαν” (Ρωμ. ζ, 20). Να αρνηθούμε και να απαλλαγούμε από την θέλησή μας για την αμαρτία. Όχι απλώς να αποφύγουμε την αμαρτία,αλλά να ξεριζώσουμε,με την Χάρη του Θεού, τη θέληση για την αμαρτία. Αλλιώς η αμαρτία απωθείται στο υποσυνείδητο και από εκεί επανεμφανίζεται απροσδόκητα.

Σταυρός, λοιπόν, σημαίνει για μας σταύρωση της αμαρτωλής και διεφθαρμένης θελήσεώς μας. Έτσι εξαγιάζεται το “αυτεξούσιον” και επισφραγίζεται και ολοκληρώνεται το “Χριστόν ενεδύσασθε” του Βαπτίσματος.

Tagged: