Εληνορθόδοξη παιδεία και ειλικρίνεια

Ευλαβεστάτους Ιερατικώς Προϊσταμένους
Αξιότιμους Προέδρους και Εντιμότατα Μέλη των Διοικ. Συμβουλίων
Φιλοπτώχους Αδελφότητες, Διδασκάλους, Διδασκάλισσες,
Μαθητές και Μαθήτριες, Νεολαία των Κοινοτήτων
Και άπαν το ευλαβές πλήρωμα
της Ελληνικής Ορθοδόξου Μητροπόλεως Τορόντο (Καναδά)

Βρισκόμαστε στον Καναδά. Εχουμε ιστορία περισσότερο από ένα αιώνα. Φύγαμε από την πατρίδα μας, την αιώνια Ελλάδα, με πολλά ιδανικά. Υποσχεθήκαμε να κρατήσουμε την ελληνικότητά μας, αλλά και την ορθόδοξη πίστη μας. Είναι καιρός με ειλικρίνεια να μελετήσουμε το θέμα αυτό και να απαντήσουμε τίμια.

Οι πρωτοπόροι, κατά κανόνα τήρησαν τις υποσχέσεις τους. Είχαν στο νου τους την ευχή της μάνας, αλλά και την κατάρα. «Μ’ αν την πατρίδα απαρνηθείς που την λατρεύουν όλοι, να ‘ναι η ζωή σου όπου κι αν πας, αγκάθια και τριβόλοι».

Τι συνέβη όμως στο διάβα της ζωής στην περίοδο εκατό και πλέον χρόνων ιστορίας του Ελληνισμού στον Καναδά;

Δυστυχώς, τα ήθη και τα έθιμα στην πατρίδα την Ελλάδα χαλάρωσαν. Πολλοί, αν δεν εγκατέλειψαν την ορθόδοξη πίστη τους, δεν την ζουν στην καθημερινή τους ζωή. Δεν την θεωρούν οδό σωτηρίας. Μερικοί δεν πιστεύουν καν στην μετά θάνατο ζωή. Δυστυχώς, οι νεώτεροι μετανάστες έφεραν αυτές τις ιδέες μαζί τους.

Για να διατηρηθεί η ελληνορθόδοξη ομογένεια στον Καναδά χρειάζεται ελληνορθόδοξη παιδεία. Ας δούμε με ειλικρίνεια τι έχουμε κάμει.

Οι πρωτοπόροι ίδρυσαν ημερήσια ελληνορθόδοξα σχολεία, παρά τις οικονομικές δυσκολίες τις οποίες αντιμετώπιζαν. Παράδειγμα το ελληνορθόδοξο σχολείο του Μόντρεαλ, «Σωκράτης» που λειτουργεί από τις αρχές του 20ου αιώνα.

Σιγά, σιγά εγκατέλειψαν την ιδέα των ημερησίων ελληνορθοδόξων σχολείων και άρχισαν να έχουν απογευματινά ή σαββατιανά ελληνικά σχολεία. Αλλά, ας το παραδεχθούμε. Στα σχολεία αυτά δεν γίνεται σωστή δουλειά.

Μετά την δεκαετία του 1960 άρχισαν οι Ελληνες να επανέρχονται στην ίδρυση ημερησίων ελληνορθοδόξων σχολείων, αλλά όχι σε όλο τον Καναδά. Μόνο στο Μόντρεαλ και στο Τορόντο υπάρχουν ημερήσια ελληνορθόδοξα σχολεία, τα οποία κάμουν αρκετά καλή δουλειά.

Δεδομένου του ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς ελληνορθόδοξη παιδεία, σαν ελληνική ομογένεια και σαν ελληνορθόδοξη πίστη, ας δούμε πόσο κάνουμε ο καθένας το καθήκον του. Ας ρωτήσουμε μερικές ερωτήσεις και ο καθένας ας απαντήσει μόνος του, αλλά με ειλικρίνεια και συνείδηση.

Ο Μητροπολίτης και οι ιερείς δίδουν τον καλύτερο εαυτό τους στην ελληνορθόδοξη παιδεία; Πόσο από τον καιρό τους δαπανούν για την ελληνορθόδοξη παιδεία και με πόση διάθεση και ζήλο; Οι Κοινότητές μας οι οποίες έχουν την ευθύνη της ελληνορθόδοξης παιδείας, πως εργάζονται; Υπάρχει σωστή και ενθουσιώδης συνεργασία μεταξύ ιερέως και διοικητικού συμβουλίου για το θέμα ελληνορθόδοξη παιδεία; Βάζει η Κοινότητα την ψυχή της στο θέμα της ελληνορθόδοξης παιδείας; Μήπως για τα μάτια έχουμε ένα απογευματινό ή σαββατιανό ελληνορθόδοξο σχολείο;

Ας περάσουμε στους γονείς. Πιστεύουν οι γονείς, ότι η ελληνορθόδοξη παιδεία είναι απαραίτητη για τα παιδιά τους; Καταλαβαίνουν, ότι χωρίς την ελληνορθόδοξη παιδεία θα πάψουν να είναι Έλληνες και ορθόδοξοι; Πόσο ενδιαφέρονται για την ελληνορθόδοξη παιδεία και πόσες προσπάθειες καταβάλλουν.

Τελικά, ας ελθουμε στο θέμα των διδασκάλων και διδασκαλισσών. Υπάρχουν σωστοί διδάσκαλοι και διδασκάλισσες για τα Ελληνικά στον Καναδά; Οι ελάχιστοι αποσπασμένοι δάσκαλοι και δασκάλες από την Ελλάδα κάνουν το καθήκον τους σωστά ή μήπως είναι εδώ για τον δεύτερο μισθό; Οι Κοινότητές μας προσλαμβάνουν δασκάλους-δασκάλες που πραγματικά πιστεύουν στην ελληνορθόδοξη παιδεία; Οι δάσκαλοι και οι δασκάλες δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους στην ελληνορθόδοξη παιδεία; Μπορούν να συγκριθούν με τους δασκάλους και τις δασκάλες των καναδικών σχολείων; Τα παιδάκια -οι μαθητές- ζουν όλη τη μέρα στο καναδικό σχολείο, και όταν πηγαίνουν στο ελληνικό συγκρίνουν, θέλοντας ή μή θέλοντας. Τι βρίσκουν εκεί και τι σκέφτονται; Αυτά πρέπει να τα σκεφθούν οι διοικούντες τις Κοινότητες, οι ιερείς και όλοι μας.

Η σωστή διαπίστωση είναι, ότι έχουμε στον Καναδά ημερήσια ελληνορθόδοξα σχολεία και απογευματινά και σαββατιανά. Κοιτάζοντας όμως κατάματα την πραγματικότητα με τιμιότητα και ειλικρίνεια διαπιστώνουμε, ότι όλα τα ελληνικής καταγωγής παιδιά δεν είναι στα σχολεία μας γενικά. Η εργασία που γίνεται στα ημερήσια απογευματινά και σαββατιανά ελληνορθόδοξα σχολεία δεν είναι του βάθους που έπρεπε να είναι. Λοιπόν, τι πρέπει να κάνουμε;

Να απογοητευθούμε; Οχι. Καλώ όλους σας να ανασκουμπωθούμε. Από τον Μητροπολίτη μέχρι τους ιερείς, τα διοικητικά συμβούλια, τις επιτροπές ελληνικής παιδείας, τους δασκάλους και τους γονείς. Να καταλάβουμε ότι χωρίς ελληνορθόδοξη παιδεία δεν μπορούμε να συνεχίζουμε να υπάρχουμε σαν ελληνορθόδοξη ομογένεια. Αφού το αντιληφθούμε αυτό, το διαπιστώσουμε και το χωνέψουμε, να αλλάξουμε πορεία. Να κάνουμε περισσότερα για την ελληνορθόδοξη παιδεία με τιμιότητα και ειλικρίνεια. Έτσι μόνο θα είμαστε άξιοι της ελληνορθόδοξης καταγωγής μας και της θαυμάσιας ιστορίας μας. Ετσι μόνο θα κρατηθούμε και θα μεγαλουργήσουμε σαν ελληνορθόδοξη ομογένεια. Καλώ τον εαυτό μου και όλους στις επάλξεις. Για τη νίκη στο θέμα ελληνορθόδοξη παιδεία.

Με πατρική αγάπη και θερμές ευχές

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ΤΟΡΟΝΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΣ

Tagged: